شکگرایی
عدم قطعیت در واقعیت / From Wikipedia, the free encyclopedia
شکگرایی یا شکاکیت یا اسکپتیسیسم (به انگلیسی: Skepticism) یکی از مکاتب زیرمجموعهٔ خردگرایی است.
شکگرایان اصراری بر اثبات و پافشاری بر عقاید خود و دیگران نداشته و همواره آمادهٔ شنیدن نظریات دیگرند. شکگرایان ابایی از اعتراف به نادانی در مواردی که علم روز هنوز به جواب قطعی نرسیده ندارند (بر خلاف بسیاری مکاتب و ادیان که صرف ندانستن چرایی رخدادها را از براهین اثبات معبود خویش برمیشمارند). همچنین، در بسیاری موارد با وجود نظریات غالب، اقدام به تأیید یا تکذیب موضوعی نمیکنند.
البته شکگرایی، بهمعنای بیتفاوتی در مقابل رویدادهای روز نیست. شکگرایان، خود را موظف به تلاش برای به دست آوردن پاسخهای محکمتر و نزدیکتر به حقیقت میدانند؛ اما از آن سو هیچ پاسخی ایشان را از شنیدن نظریات بعدی منصرف نخواهد کرد. شکگرایان در حوزهٔ علم، همواره آویخته به آخرین و مستندترین نظریات و دستاوردها هستند.
از مشخصات شکگرایی میتوان به عدم ثبات و قطعیت، اندیشهٔ پیوسته و به چالش کشیدن پیشفرضها و گهگاه بدیهیات (بهزعم دیگران) اشاره کرد.
شکگرایی ناظر به معرفت به حقیقت است و نه خود حقیقت؛ اما ممکن است در نظر برخی شکگرایان، «حقیقت» یک موضوع نسبی باشد و نه مطلق.