خط صینی
From Wikipedia, the free encyclopedia
From Wikipedia, the free encyclopedia
خط سینی یا صینی به نوعی از خوشنویسی اسلامی که در چین مرسوم است گفته میشود. گاهی نیز «خوشنویسی چینی-اسلامی» گفته میشود که منظور تغییر در ضخامت و باریکی خط است. این خط معمولاً در مساجد شرق چین بهکار میرود. از معروفترین خوشنویسان این خط، نور دین می گوانگجیانگ است.
در این خط، معمولاً واژگان بهصورت خمیده و گرد با جریان نوشته میشوند و کلفتی و نازکی را برای زیباتر کردن آنها بهکار میبرند. از این خوشنویسی در نوشتن نام مساجد در ورودی اصلی مساجد استفاده میکنند. برای نحوهٔ نوشتن و ویژگیهای آن تاکنون ساختاری رسمی بیان نشدهاست. میتوان آغاز شکلگیری آن را به دورههایی نسبت داد که خط ثلث بهدست ایلخانان مغول در ایران و آسیای مرکزی استفاده میشد (قرن چهاردهم میلادی).[1]