حزب کارگران آلمانی
From Wikipedia, the free encyclopedia
حزب کارگران آلمانی (آلمانی: Deutsche Arbeiterpartei، به طور مخفف DAP) یک حزب سیاسی با عمر کوتاه در آلمان بعد از جنگ جهانی اول بود. این حزب سلف حزب نازی (حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان) بود.
اطلاعات اجمالی حزب کارگران آلمانDeutsche Arbeiterpartei, Party Chairman ...
حزب کارگران آلمان Deutsche Arbeiterpartei | |
---|---|
![]() | |
Party Chairman | آنتون درکسلر (۱۹۱۹–۱۹۲۰) |
Deputy Chairman | کارل هارر (۱۹۱۹–۱۹۲۰) |
بنیانگذاران | آنتون درکسلر دیتریش اکارت گوتفرید فدر کارل هارر |
بنیانگذاری | ۵ ژانویه ۱۹۱۹ |
انحلال و برچینش | ۲۴ فوریه ۱۹۲۰ |
ادغام از | • محفل کارگران سیاسی[1][2] • کمیته کارگران برای یک صلح خوب |
پسین | حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان |
ستاد | Fürstenfelder Straße 14، مونیخ، جمهوری وایمار |
مرام سیاسی | پانژرمنیسم ناسیونالیسم آلمانی ضدسرمایهداری ضد کمونیسم یهودستیزی |
طیف سیاسی | سیاستهای راست تندرو |
بستن
این حزب در ۵ ژانویه ۱۹۱۹ در مونیخ تاسیس شد و ۲۴ فوریه ۱۹۲۰ برای حزب طرفداران بیشتر نام خود را حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان تغییر داد. آدولف هیتلر در ژوئیه ۱۹۱۹، زمانی که در عضویت ارتش بود، جهت تحقیق درباره حزب کارگران مامور شد در آن نفوذ کند و در همین خلال به تفکرات آنان علاقهمند شد. اندکی بعد مطابق دستور مافوقهایش درخواست عضویت داد و درخواستش یک هفته بعد، با شماره عضویت ۵۵۵، پذیرفته شد.