From Wikipedia, the free encyclopedia
اوبیخها (به روسی: Убыхи) به باشندگان (بومیهای) شمال باختری آبخاز- در قفقاز- گفته میشود، این مردمان در گذشته به زبان اوبیخ -که یکی از زبانهای قفقازی شمال باختری بود- سخن میگفتند؛ واپسین گویشوران این زبان در ۱۹۹۲ از میان رفتهاند. زیستگاه اوبیخها به احتمال همان کولخیس باستانی بودهاست.
کل جمعیت | |
---|---|
۲۰٬۰۰۰ | |
مناطق با جمعیت چشمگیر | |
![]() | |
زبانها | |
اوبیخی (در گذشته)، ترکی استانبولی، آدیغی هاکوچی، کاباردی | |
دین | |
سنی | |
قومیتهای وابسته | |
سایر چرکسها، مردم آبخازی، آبازینها |
امروزه اوبیخ به مفهوم یک ملت وجود خارجی ندارد؛ بازماندگان اوبیخها بیشتر در ترکیه و گروه کوچکی از آنان در اردن از لحاظ تباری خود را از دودهٔ اوبیخها میشمرند. اوبیخها مسلمانان سنی بودهاند.
پروکوپیوس در کتاب خویس از این مردمان به نام بروخها[1] یاد کردهاست. اینان مردمانی نیمهکوچنشین بودند و زندگیشان بیشتر به اسب بستگی داشتهاست. پیشگویی و غیببینی هم در باورهایشان رواج داشتهاست.
در تاریخ معاصر از این مردمان آگاهیهای بیشتری در دست است. در در ۱۸۶۴ و در زمان پادشاهی الکساندر دوم روسها بر همهٔ قفقاز دست یافتند. در این زمان آدیغیه و آبخاز مورد کشتار قرارگرفتند و پارهای از آبازها نیز از قفقاز راندهشدند. اوبیخها نیز از قفقاز رانده شدند و بیشترشان در باختر ترکیه و به ویژه در مانیاس -در استان بالیکسیر- جاگیرشدند. در این زیستگاه تازه اوبیخها به تندی با بومیان درآمیختند، فرهنگ خود را فراموش کردند و از مردمانی نیمهکوچنشین به جمعیتی کشاورز دگر گشتند. زبان اوبیخی نیز به فراموشی سپردهشد و زبانهای ترکی و آدیغی جایگزین آن شد. واپسین گویشور به زبان اوبیخی توفیق اسنچ بود که در ۱۹۹۲ درگذشت.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.