From Wikipedia, the free encyclopedia
دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری (مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور)، اولین و قدیمیترین مرکز آموزشی تأمین کننده نیروی انسانی متخصص مورد نیاز صنعت هوانوردی ایران بوده که از سال ۱۳۱۷ هجری خورشیدی (به طور رسمی ۱۳۲۰ هجری خورشیدی) [۱] توسط نظامیان آمریکایی و زیر نظر آمریکا برای اهداف اطلاعاتی نظامی آمریکا آغاز نمودهاست.[۲] این مرکز در حال حاضر وابسته به سازمان هواپیمایی کشوری و زیر نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. همچنین این مرکز عضو برنامه ترینر پلاس سازمان بینالمللی هوانوردی کشوری موسوم به ایکائو است.[۳]
شعار | عشق است بر آسمان پریدن (ابتدای غزلی از مولانا) |
---|---|
نوع | سراسری (دولتی) |
بنیانگذاری شده | ۱۳۱۷ هجری خورشیدی |
بنیان گذار | رضاشاه |
وابستگی | سازمان هواپیمایی کشوری |
وابستگی آکادمیک | دانشگاه تهران |
رئیس | اردوان کریم زاده |
نشانی | ۳۵°۴۱′۲۱″ شمالی ۵۱°۱۸′۴۹″ شرقی |
رنگ آموزشگاه | آبی پارسی ملایم نیلی پارسی |
وبگاه |
این دانشکده برنامههای آموزشی آکادمیک خود را همسو با وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و با توجه به نیازمندی های صنعت هوانوردی اجرا مینماید. همچنین با توجه به نیاز روزافزون صنعت هوانوردی، دورههای کوتاه مدت تخصصی و ضمن خدمت مورد تأیید سازمان هواپیمائی کشوری، سازمان بینالمللی هوانوردی غیرنظامی و انجمن بینالمللی حملونقل هوایی در این مرکز ارایه میگردد.[۲]
مکان این دانشکده در کنار فرودگاه بینالمللی مهرآباد در خیابان معراج قراردارد.[۴]
از سال ۱۳۸۳ و با توجه به مصوبه شورای عالی اداری وقت، تغییرات گستردهای در ساختار اداری و آموزشی دانشکده رخ داد و نام آن نیز به مرکز آموزش عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور تغییر پیدا کرد.[۵]
بهطور کلی، زیر بنای دانشکده در محوطه فرودگاه مهرآباد پیش از تأسیس رسمی را باشگاه خلبانی میگفتند که پس از تصویب قانون مجلس هفدهم شورای ملی در سال ۱۳۲۰ هجری خورشیدی، با ایجاد رسمی اداره کل هواپیمایی کشوری و انتقال اداره از طبقه زیر زمین کاخ شمسالعماره به فرودگاه مهرآباد، باشگاه خلبانی نیز زیر مجموعه این اداره رفت و نخستین مجموعه آموزشی هوانوردی بهطور رسمی ثبت اداری شد.[۶]
در سال ۱۳۱۸ هجری خورشیدی، با دستور رئیس جمهور وقت آمریکا دستور داد باشگاهی ملی برای هوانوردی اطلاعاتی تأسیس شود که هزینه آن را مردم ایران تأمین کنند. رئیس هیئت مدیره باشگاه، قوامالملک شیرازی، مدیرعامل، عبدالله یاسایی و نایب رئیس هیئت مدیره، شوکتالملک علم (وزیر پست و تلگراف) بودند و دیگر اعضای آن عبارت بودند از: علیاصغر حکمت (وزیر کشور)، صدیق اعلم (رئیس فرهنگستان ایران)، سهامالسلطان بیات (نایب رئیس مجلس شورای ملی)، عباس مسعودی (نماینده مجلس و مدیر روزنامه اطلاعات)، سرتیپ احمد نخجوان (سرپرست وزارت جنگ) و سرتیپ احمد خسروانی.[۷]
حدود هزار نفر برای آموزش خلبانی ثبتنام کردند که از میان آنها چهارصد نفر در پرواز همراه با خلبان شرکت کردند و تا سال ۱۳۲۰، بیست و شش نفر آموزش دیدند و توانستند به صورت مستقل پرواز کنند. اشغال ایران در شهریور سال ۱۳۲۰، روند کار باشگاه را متوقف کرد. تا آذر ۱۳۲۰، ۲۷٫۶۸۸٫۴۵۲ ریال از ایرانیان داخل و ۵۷٫۵۳۴۸ ریال از ایرانیان خارج از کشور برای راهاندازی باشگاه هواپیمایی پرداخت شده بود. آموزشگاه و آسایشگاه خلبانی در فرودگاه مهراباد در حال ساخت بود و تا آذر ۱۳۲۰، ۲۸۴ هزار و سیصد تومان هزینه برداشته بود.[۸]
در پایان سال ۱۳۲۱ باشگاه هواپیمایی دوازده خلبان و هجده مکانیسین داشت و آموزشگاه خلبانیاش با دوازده هواپیمای آموزشی برقرار بود. دوازده هواپیمای دیگر این آموزشگاه در همان زمان به وزارت پست و تلگراف فروخته شد.[۹]
اداره هواپیمایی کشوری در آغاز از متخصصان خارجی و افسران نیروی هوائی ارتش استفاده میکرد. در سال ۱۳۲۸، قانون تشکیل اداره هواپیمایی کشوری به تصویب مجلس شورای ملی رسید و این اداره رسماً زیر مجموعه وزارت راه شد. در سال ۱۳۳۱ آموزشگاههای مخابرات و دیدبانی هواشناسی (با سی دانشجو)، رادیو تکنسین (با سی دانشجو)، رادیو مکانیسین (با بیست دانشجو) و آموزشگاه عالی پیشبینی هواشناسی (با نه دانشجو) تأسیس شد و آموزشگاه ناوبری و خلبانی (با نه دانشجو) در حال تأسیس بود.[۱۰]
سالها بعد، بعد از پیوستن اداره هواپیمایی کشوری به وزارت جنگ و تغییر به سازمان هواپیمایی کشوری، این دانشکده هم تحت حمایت وزارت جنگ رفت؛ اما از نظر آکادمیک استادان آن از دانشگاه تهران تامین می شدند. دانشجویان برای تحصیلات مقاطع بالاتر از طرف دولت وقت بورسیه به خارج از کشور میگرفتند.[۶]
به دانشجویان لباس فرم آبی، کلاه ارتش و سردوشی ویژه دانشجویان هوانوردی داده می شد. در این دوران، دانشکده به بخش هوانوردی دانشگاه افسری بدل می شود. بعدها، منصور ستاری، دانش آموخته مخابرات هواپیمایی در همین مکان، پس از جدایی این دانشکده از وزارت جنگ، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری را با الگو از این نهاد تاسیس می کند.[۶]
پس از انقلاب ۱۳۵۷، این دانشکده پس از پیوستن سازمان هواپیمایی کشوری با حکم شورای انقلاب اسلامی ایران به وزارت راه و شهرسازی، از زیر مجموعه بودن وزارت دفاع خارج شد.[۱۱]
در طول هشت سال جنگ ایران و عراق، این نهاد به علت نزدیکی به فرودگاه مهرآباد از نقاط استراتژیکی برای نیروی هوایی عراق بود.
پس ازانقلاب ۱۳۵۷ نام این مجموعه به دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری تبدیل شد و از سال ۱۳۸۴ در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری آن را با ترفیع رتبه با نامهای مرکز آموزش فنون هوایی و همچنین مؤسسه آموزشی عالی هوانوردی و فرودگاهی کشور میشناسند. هرچند که هنوز مصطلح است که آن را دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری صدا کنند.[۱۲] در سال ۱۳۸۳، بورسیه کامل دانشجویان (که در طی آن استخدام رسمی سازمان هواپیمایی میشدند) قطع شد. و بر اساس بند ۵ مصوبه یکصد و بیست و یک شورایعالی اداری، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری موظف به انتقال رشتههای دانشگاهی این مرکز به سایر دانشگاههای زیرمجموعه خود گردید. بر اساس مصوبه یکصد و پنجاه و سه شورایعالی اداری، جذب دانشجویان آکادمیک از سال ۱۳۹۳ به بعد در این مرکز غیرمجاز اعلام گردید و با توجه به اینکه صرفاً دورههای فنی و تخصصی غیر آکادمیک این مرکز مورد تأیید ایکائو میباشد لذا برگزاری دورههای فنی، تخصصی و ضمن خدمت کارکنان صنعت هوانوردی به عنوان وظیفه اصلی این مرکز به عنوان منحصر به فردترین مرکز آموزشی تخصصی هوانوردی در کشور تعیین گردید.
در سال ۱۳۹۳ هجری خورشیدی، تفاهمنامه همکاریهای سه جانبه بین دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و انجمن صنفی کارفرمایی دفاتر مشاوره شغلی و کاریابی بینالمللی ایران به منظور اعزام نیروهای مازاد فارغالتحصیل صنعت هوانوردی به خارج از کشور به امضا رسید.[۱۳]
از سال ۱۳۹۶ مطابق مصوبه یکصد و هفتاد و نهمین جلسه شواریعالی اداری، تمامی وظایف و اختیارات و اموال منقول و غیرمنقول، نیروی انسانی و تعهدات این مرکز به سازمان هواپیمایی کشوری منتقل گردید
دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری در پنج رشته در مقطع کارشناسی پیوسته و از طریق کنکور سراسری به صورت روزانه دانشجو میپذیرد.[۲۲] همچنین براساس گفته رئیس پیشین دانشکده در سال ۱۳۹۴، قرار بر ایجاد کارشناسی ارشد و دکترا در آینده نزدیک بودهاست.[۲۳]
رشته تعمیر و نگهداری هواپیما شامل دروس تئوری و عملی در زمینه آشنایی با بخشهای مختلف هواپیما از جمله بدنه و موتور، قطعات، نحوه عملکرد و شرح وظایف آندها، نحوهٔ تعمیر و نگهداری در شرایط مطلوب و قابل استفاده، روشهای ایمن و اصول ایمنی محیط کار، آشنایی با تجهیزات و ابزارآلات مورد استفاده در محیط شغلی و طرز صحیح کار با آن ها، آشنایی کلی با سازوکار بخشها و قطعات مختلف هواپیما، کار عملی در کارگاههای مختلف آموزشی در زمینه موتورهای جت و پیستونی و بسیاری موارد دیگر میباشد.[۲۴]
این رشته مانند سایر رشتههای این دانشکده فاقد رشته هم نام و مشابه در مقطع تحصیلات تکمیلی میباشد و دانشجویان فارغالتحصیل برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر میبایست در رشتههایی نظیر مهندسی هوافضا و مهندسی مکانیک به ادامه تحصیل بپردازند.[۲۴]
از سال ۱۳۹۳ هجری خورشیدی، این رشته جزو رشتههای کارشناسی و مهندسی قرار گرفت.[۲۴]
کنترلرها (کارشناسان کنترل پرواز) با چشمانی دقیق و مراقب، تغییرات لحظهای و کامپیوتری صفحات رادار را زیر نظر دارند و با استفاده از رادار و فرکانسهای رادیویی، هواپیماها را در آسمان هدایت میکنند و برای خلبانها مشخص میکنند که به کدام سمت گردش کنند، اوج بگیرند، فرود آیند و سرعتشان را زیاد یا کم کنند و بسیاری مسائل دیگر تا اینکه تداخلی پیش نیاید و از جدایی و ایمنی کامل برخوردار گردند.[۲۴]
اهداف کلی مراقبت پرواز به نقل از اسناد بینالمللی سازمان ایکائو که محوریت آموزش دانشکده نیز بر آن است:
این مهندسی با نام مهندسی الکترونیک هواپیمایی شناخته میشود. هواپیما قبل، حین و بعد از پرواز نیازمند تجهیزات و بسترهایی هست که بسیاری از نیازهای خود مانند اطلاعات ناوبری، سیستمهای ارتباطی و نظارتی (CNS)را برطرف سازد. مسلماً چنین تجهیزاتی نیازمند نصب، راه اندازی، نگهداری و تعمیر میباشند که این وظیفه خطیر بر عهده یک متخصص الکترونیک هواپیمایی در فرودگاههای کشور است.[۲۴] نخستین دوره کارشناسی پیوسته مهندسی الکترونیک هواپیمایی از کنکور سراسری رشته ریاضی و فیزیک در سال ۱۳۹۸ جذب شدند.
البته متخصصین الکترونیک هواپیمایی میتوانند با گذراندن واحدهایی مدرک اویونیک (B2) خود را از سازمان هواپیمایی کشوری دریافت کنند. این مدرک آنان را قادر میسازد که بتوانند بر روی سیستمهای ناوبری، ارتباطی و الکترونیکی خود هواپیما نیز کار کنند یا به عبارت دیگر در شرکتهای هواپیمایی در کنار متخصصین تعمیر و نگهداری هواپیما مشغول به کار شوند.[۲۴]
در این رشته تمام دروس مهندسی الکترونیک را خوانده و علاوه بر آن دروس تخصصی و هواپیمایی نیز میخوانند. به همین خاطر دانشجویان این رشته برای مقاطع بالاتر میتوانند در تمامی گرایشهای رشته مهندسی برق ادامه تحصیل دهند.[۲۴]
این رشته که با نام مهندسی مخابرات هواپیمایی هم شناخته میشود، از نظر حیطه کاری مقداری با الکترونیک هواپیمایی متفاوت است هر چند که متخصصین این رشته به خاطر دانستههای مشترک برقی نیز میتوانند مانند متخصصین الکترونیک هواپیمایی جهت کسب مدرک اویونیک (B2) اقدام نمایند.[۲۴] نخستین دوره کارشناسی پیوسته مهندسی مخابرات هواپیمایی از کنکور سراسری رشته ریاضی و فیزیک در سال ۱۳۹۹ جذب شدند.
مهندسین مخابرات هواپیمایی مجموعه ای از متخصصین را شامل میشود که اطلاعات زیادی پیرامون پرواز (مانند دادههای هواشناسی، برخی اطلاعات خاص و …) را از طریق بسترهای موجود (مانند AFTN و …) در اختیار خود هواپیما یا بخشهای دیگر در فرودگاهها قرار میدهند. متخصصین این رشته عمدتاً نیازمند دانش کامپیوتر، شبکه و فناوری اطلاعات میباشند. دانشجویان این رشته برای مقاطع بالاتر میتوانند در تمامی گرایشهای مهندسی برق ادامه تحصیل دهند.[۲۴]
این رشته که در حقیقت زیرمجموعه رشته برق است به مهندسی سیستم های الکترونیکی و مخابراتی هواگردها (پرنده ها مانند هواپیما، پهپاد بالگرد و...) می پردازد. متخصصین اویونیک تمام دروس اویونیک (B2) را در طی دوره کارشناسی می گذرانند. نخستین دوره کارشناسی پیوسته مهندسی اویونیک از کنکور سراسری ریاضی و فیزیک در سال ۱۴۰۰ جذب شدند.
دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری به عنوان یک مرکز دارای گواهی نامه CAO.IRI PART 147 از سازمان هواپیمایی کشوری، دورههای تخصصی تعمیر و نگهداری هواپیما در دو گرایش مکانیک هواپیما (B1) و اویونیک (B2) را به صورت دورههای کامل دوساله یا تطبیقی برگزار میکند.
به ابتکار شرکت صنایع هواپیمائی ایران، یک دوره تخصصی مکانیک و اویونیک در سال ۱۳۵۳ از طریق کنکور سراسری و در آموزشگاه هواپیمایی در قلعه مرغی آغاز گردید. پذیرفته شدگان در این دوره های ویژه تخصصی پس از گذراندن یک دوره ویژه آموزش زبان انگلیسی به دو بخش دوره های تخصصی مکانیک و اویونیک (دانش الکترونیک هواپیما) تقسیم شدند و هر گروه به آموختن دانش تخصصی خود یعنی مکانیک و یا اویونیک در مدت یکسال و نیم پرداختند.[۶]
در بخش اویونیک آموزش پایه های الکترونیک به وسیله استادان آمریکایی و به زبان انگلیسی انجام میگرفت که از جمله استادان مجربی که به کار آموزش الکترونیک مشغول بودند باید از استاد بوریس یاد کرد.[۶]
هدف از این دوره آموزشی تامین پرسنل مورد نیاز شرکت صنایع هواپیمایی ایران در بخش تعمیر و نگهداری سیستمهای مکانیکی و اویونیکی هواپیماهای جنگنده آمریکایی اف-۵؛ اف-۴ فانتوم ۲ و اف-۱۴ تامکت بود. از این رو پس از پایان دوره تحصیلی این دانش آموختگان به عنوان تکنسین هواپیما در استخدام شرکت صنایع هواپیمایی ایران در آمده و هر یک در بخش تخصصی خود در سال ۱۳۵۵ آغاز به کار نمودند .درکلاس گروه اویونیک شمار تکنسینها به ۱۳ تن میرسید.[۶]
هم چنین دورههای دیگری نظیر دوره فروش بلیط هواپیما، سیستمهای مدیریت ایمنی و سایر دورههای تخصصی مرتبط با هوانوردی را ارائه میدهد. قبل از انتخاب دوره به هزینههای میان ترم توجه فرمایید و فقط هزینه ثبت نام را در نظر نگیرید.
براساس ماده سوم اساسنامه، این مرکز دارای شخصیت حقوقی و استقلال اداری و مالی است و وابسته به شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور (بعدها شرکت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران) میباشد.[۲۷] دادن حکم، پذیرش استعفا و اختیار عزل ریاست دانشکده بر عهده وزیر راه و شهرسازی است.[۲۸]همچنین این مرکز عضو برنامه ترینر پلاس سازمان بینالمللی هوانوردی کشوری موسوم به ایکائو است.[۳]
براساس گفتههای دانشکده، سه هدف عمده این مکان شامل موارد زیر است:
براساس ماده دوم اساسنامه ارائه شده توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری،[۳۱] وظایف و اختیارات این نهاد شامل:
براساس گفته رئیس سابق دانشکده تا سال ۱۳۹۴، بیش از ده هزار نفر در این دانشکده به تحصیل پرداختهاند.[۳۸]
گمان میرود که این مقاله ناقض حق تکثیر باشد، اما بدون داشتن منبع امکان تشخیص قطعی این موضوع وجود ندارد. اگر میتوان نشان داد که این مقاله حق نشر را زیر پا گذاشته است، لطفاً مقاله را در ویکیپدیا:مشکلات حق تکثیر فهرست کنید. اگر مطمئنید که مقاله ناقض حق تکثیر نیست، شواهدی را در این زمینه در همین صفحهٔ بحث فراهم آورید. خواهشمندیم این برچسب را بدون گفتگو برندارید. |
طبق ماده ۳۲ منشور حقوق دانشجویی، دانشجویان حق دارند در چارچوب قوانین و مقررات، شورای صنفی و رفاهی داشته باشند. این شورا مرکب از نمایندگان دانشجویان هر مؤسسه است که با رای مستقیم آنها ابتدا در سطح واحد (دانشکدهها) و سپس در سطح مؤسسه (دانشگاه) مطابق آییننامه انتخاب میشود و وظایف «تقویت زمینههای مشارکت، همفکری، تصمیم سازی، برنامهریزی، همکاری دانشجویان در امور صنفی و حفظ و پیگیری حقوق و حریم دانشجویی» را در محورهای متعدد آموزشی، رفاهی، خدماتی و… بر عهده دارد. شورای صنفی دانشجویان نهادی دانشجویی است که به منظور مشارکت دانشجویان در تصمیمگیری و برنامهریزی برای امور صنفی، رفاهی و آموزشی دانشجویان شکل گرفتهاست. اهرم تحقق این هدف همواره، افزایش آگاهی دانشجویان نسبت به مسائل صنفی جهت احقاق حقوقشان بودهاست. شورای صنفی نهادی است که خارج از جناحبندیهای سیاسی و توسط خودِ بدنه دانشجویی با هدف تحققبخشی به مطالبات دانشجویان شکل گرفتهاست و بارزترین مشخصه آن اعمال خواست و نظر دانشجویان بر نحوه مدیریت و ساماندهی دانشگاه بودهاست. شورای صنفی دانشکده درحال حاضر دارای ۵ نفر اعضای اصلی و ۲نفر علیالبدل هستند که شامل یک دبیر، کمیته آموزش، کمیته رفاه و کمیته فوقبرنامه است. از وظایف و اختیارات شورای صنفی دانشکده میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
طبق ماده ۳۲ منشور حقوق دانشجویی، دانشجویان حق دارند در چارچوب قوانین و مقررات، شورای صنفی و رفاهی داشته باشند. شورا صنفی خوابگاه مرکب از نمایندگان دانشجویان هست که با رای مستقیم دانشجویان خوابگاهی مطابق آییننامه انتخاب میشوند و وظایف «تقویت زمینههای مشارکت، همفکری، تصمیم سازی، برنامهریزی، همکاری دانشجویان در امور صنفی و حفظ و پیگیری حقوق و حریم دانشجویی» را در محورهای متعدد آموزشی، رفاهی، خدماتی و… بر عهده دارد. انتخابات شورای صنفی هرساله مطابق آیین نامه برگزار میشود. شورای صنفی دانشجویان نهادی دانشجویی است که به منظور مشارکت دانشجویان در تصمیمگیری و برنامهریزی برای امور صنفی، رفاهی و آموزشی دانشجویان شکل گرفتهاست. اهرم تحقق این هدف همواره، افزایش آگاهی دانشجویان نسبت به مسائل صنفی جهت احقاق حقوقشان بودهاست. شورای صنفی نهادی است که خارج از جناحبندیهای سیاسی و توسط خودِ بدنه دانشجویی با هدف تحققبخشی به مطالبات دانشجویان شکل گرفتهاست و بارزترین مشخصه آن اعمال خواست و نظر دانشجویان بر نحوه مدیریت و ساماندهی دانشگاه بودهاست. شورای صنفی خوابگاه دانشکده درحال حاضر دارای 3 نفر اعضای اصلی و ۲نفر علیالبدل هستند که شامل یک دبیر، کمیته آموزش، کمیته رفاه و کمیته ورزش است. مسئول شورا صنفی، دبیر آن میباشد. دبیر شورای صنفی خوابگاه دانشکده صنعت هواپیمایی از سال 1401 به تربیب زیر میباشند:
از وظایف و اختیارات شورای صنفی دانشکده میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
تعریف انجمن علمی: مجموعهای متشکل از دانشجویان علاقهمند به مشارکت داوطلبانه در فعالیتهای علمی در یک یا چند گروه آموزشی یا دانشکدهٔ دانشگاه است.
انجمن علمی دانشکده به منظور حمایت، تقویت و ترویج فرهنگ و اخلاق علمی در دانشگاههای کشور، تقویت روحیه و بنیه علمی دانشجویان مستعد و توانمند، فراهم آوردن زمینههای مناسب برای فعالیتهای جمعی علمی و همچنین بهرهمندی از توانمندی و خلاقیت دانشجویان در تحقق توسعه علمی و نهضت تولید علم و جنبش نرمافزاری با حمایت دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و پژوهشی کشور طبق مفاد آییننامه مصوب توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تشکیل میشود و به فعالیت میپردازد.
برای شناخت بیشتر افراد دانشآموخته و استادان دانشکده به فهرست افراد دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری مراجعه کنید.
کانون در سال ۱۳۹۵ هجری خورشیدی تأسیس گردید.[۴۴] با توجه به شروع فعالیتهای کانون فارغ التحصیلان دانشکده، برخی از اهداف این کانون عبارتند از:
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.