From Wikipedia, the free encyclopedia
شلاقزنی یا زدن تازیانه به عمل اصابت دادن یک تازیانه یا شلاق به بدن انسان یا یک جانور به منظور وارد آوردن درد و شکنجه دادن گفته میشود. شلاقزنی نوعی تنبیه است که بهطور معمول به خواست حاکمان اجرا میشود. در ادیان و خصوصاً دین اسلام نیز مواردی وجود دارد که شلاق زدن به عنوان جزای فرد خاطی و گناهکار اجرا میشود که به آن حد زدن گویند. بهطور معمول، شلاق زدن پس از تکرر جرم انجام میشود و مجازاتی بازدارنده است.
شلاقزنی به عنوان مجازات در اکثر کشورهای غربی ملغی شده است اما در بعضی از مناطق جهان، خصوصا کشورهایی با قانون اسلامی و همچنین مناطقی که سابقاً تحت تسلط امپراتوری بریتانیا بودهاند مورد استفاده قرار میگیرد. ضربه زدن با ترکه تحت نظارت پزشکی به عنوان مجازات برای برخی انواع جرائم در کشورهایی چون سنگاپور، مالزی، اندونزی، تانزانیا، زیمبابوه و... استفاده میشود.
در شریعت اسلامی شلاقزنی یک نوع مجازات (حد) برای تخلف از قوانین دینی محسوب میشود و در مواردی چون مجازات زنا، شرب خمر، افترا کاربرد دارد. همچنین به طور گسترده از شلاقزنی به عنوان مجازات تحت اختیار قاضی (تعزیر) استفاده میشود. این مجازات معمولا در ملا عام صورت میگیرد، با این حال برخی از علمای اسلامی این را برخلاف آموزههای اسلامی میدانند.[1]