سروش گرجی
شاعر ایرانی From Wikipedia, the free encyclopedia
شاعر ایرانی From Wikipedia, the free encyclopedia
مرتضی قلی بیک گرجی متخلص به سروش از شعرای فارسی سرای گرجی ایران در دورهٔ صفویه است.[1]
مرتضی قلی بیک گرجی | |
---|---|
زاده | اصفهان |
محل زندگی | اصفهان |
تخلص | سروش |
پیشه | شاعر |
زمینه کاری | شعر، ادبیات |
دوره | صفویان |
کتابها | شاهنامه عباسی |
پدر و مادر | اسفندیار بیک گرجی |
او فرزند اسفندیار بیک گرجی، در اصفهان رشد و نمو یافته بود. به علت مهارت تمام در سرودن شعر، تصمیم گرفت شاهنامه عباسی را به نظم درآورد و مؤلف قصص الخاقانی مینویسد: «اشعار شاهنامه وی الحال از ۱۲٬۰۰۰ بیت متجاوز است».[2]
«... کلامش تهمتنی است که کمر زنجیر فکر بدگویان را در مصاف خودنمایی گسیخته، خیالش روئینتنی است که شمشیر نطق عیب جویان را دم گیرایی ریخته…»[2]
از اشعار اوست:
روان همچو رودی بود روزگار | سپهر آسایش بر رهگذار | |
تو چون ماهی رود، گرم شنا | رهت بر دم پرهٔ آسیا | |
دمادم در آن آب تاب اوفتد | تنت همچو خس در شتاب اوفتد | |
ز بالا به پستی دواند تو را | چنین تا به سختی رساند تو را | |
چو اندر دم چرخت افکند بخت | به یک دم ز یک گردش تند و سخت | |
تنت را بدان گونه ساید در آب | کز آن هم پشیزی نماید حباب[2] |
ز اعجاز نطقش شده دمبدم | تواضع کنان لطف و معنی به هم | |
قرین کرده در چرخ نیکاختری | دو مصرع به هم چون مه و مشتری | |
کلامش ز خوبی همه یاسمن | گلستان گلستان چمن در چمن | |
خداوند طبع سخن آفرین | سراید به مدح سروشی چنین | |
به نطق و به حرف و به عقل و به دین | فصیح و ملیح و درست و متین[3] |
دل در آن وقتی که جا بالای هفت اورنگ داشت | در هوای سجدهٔ او سوی خاک آهنگ داشت | |
بخیه در هر نفس از جامهٔ هستی گسیخت | در بر ما زندگی حکم قبای تنگ داشت[3] |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.