نویسنده، مترجم و پژوهشگر ادبی اهل ایران From Wikipedia, the free encyclopedia
بهاءالدّین خرّمشاهی (زادهٔ ۱۲ فروردین ۱۳۲۴ در قزوین)[1] نویسنده، مترجم، روزنامهنگار، طنزپرداز، فرهنگنویس، حافظ پژوه، شاعر و استاد دانشگاه ایرانی است. وی تألیفاتی در قرآنپژوهی و حافظشناسی و تفسیر اشعار او دارد.[2] او از اعضای هیأت نظارت و سانسور کتاب و کتاب کودکان در سال ۱۳۷۵ بوده است.[3]
بهاءالدین خرمشاهی | |
---|---|
زادهٔ | ۱۲ فروردین ۱۳۲۴ (۷۹ سال) |
ملیت | ایرانی |
پیشهها |
|
آثار برجسته | قرآنپژوهی، حافظپژوهی، طنزپردازی |
فرزندان | ۳ (هاتف، عارف، حافظ) |
تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در قزوین گذراند. سپس در رشتهٔ پزشکی پذیرفته شد اما تحصیل در این رشته را در سال سوم نیمهکاره رها کرد (۱۳۴۳) و به همراه کامران فانی، سعید حمیدیان و قدمعلی سرامی به تحصیل در رشتهٔ ادبیات فارسی پرداخت. سپس از دانشگاه تهران فوق لیسانس کتابداری گرفت (۱۳۵۰ تا ۱۳۵۲) و در مرکز خدمات کتابداری مشغول به کار شد.[1]
از استادان وی در رشتهٔ ادبیات فارسی میتوان به سیدمنوچهر مرتضوی ،ذبیحالله صفا، مهدی محقق، سید جعفر شهیدی، پرویز ناتل خانلری، سید صادق گوهرین، ابوالحسن شعرانی و عبدالحمید بدیع الزمانی کردستانی اشاره کرد. او توفیق خود را در مسیر پژوهشهای قرآنی، مدیون کتاب قانون تفسیر و مولفش سیدعلی کمالی دزفولی میداند.
وی در سال ۱۳۵۲ ازدواج کرد که حاصل آن سه فرزند به نامهای هاتف (متولد ۱۳۵۴)، عارف (متولد ۱۳۵۸) و حافظ (متولد ۱۳۶۳) است. وی از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۰ خدمت سربازی را سپری کرد. او همچنین از اعضای هیئت علمی دانشنامه تشیع است.[4]
خرمشاهی یکی از قرآن پژوهان و مترجمان قرآن کریم به زبان فارسی است. فعالیتهای قرآن پژوهی وی را میتوان به سه حوزه تقسیم کرد؛ نخست کتابها و مقالههای عمومی، دوم نگارش مقالههای انتقادی و نقد ترجمههای موجود قرآن و سوم ترجمهٔ قرآن کریم. خرمشاهی قرآن را با نثری روان، امروزی و در عین حال ادبی ترجمه کرده است. علاوه بر ترجمه و تفسیر این اثر دارای پیوستهایی شامل گفتار مترجم، مقالههایی با عنوانهای قرآن و قرآن پژوهی، تحریف ناپذیری قرآن، فهم قرآن با قرآن، کلمههای فارسی در قرآن مجید و واژهنامه است.
برخی[الفاظ طفرهآمیز] معتقدند ترجمهٔ قرآن خرمشاهی دارای ایرادهایی است که اصلیترین آنها روش و متد وی است.[5] همچنین از طرفی دیگر معتقدند خرمشاهی در توجه و پایبندی به منبعها و مآخذ غیرمعتبر، بدون توجه به جایگاه کتابهای تفسیری و مفسران و حتی بدون بررسی مختصر نگرشهای آنها، در موارد بسیاری به گزینش روایتهای تفسیری مهم و بزرگی دست زده است. از نظر این عده، این اشکال روشی موجب آشفتگی و بیاعتباری محتوای متنهای تفسیری شده است. در طرف مقابل عدهای این نقدها را غیرمنصفانه و ناشی از رویکردهای فرقهای منتقدان در مخالفت با ذکر بیطرفانه منابع تفسیری میان مذاهب اسلامی میدانند. [نیازمند منبع]
پژوهش در شعر و زندگی حافظ شیرازی حوزهٔ تخصصی کار پژوهشی خرمشاهی است. خرمشاهی تاکنون بیش از دوازده کتاب دربارهٔ حافظ نوشته و در آن میان کتاب «حافظنامه» در زمینهٔ شرح الفاظ، اعلام، مفهومهای کلیدی و بیتهای دشوار حافظ بیش از همه شهرت دارد. [نیازمند منبع]
خرمشاهی در زمینهٔ تعریف مقولهٔ روشنفکری مقالهای نگاشته است اما وی خود را از تبار روشنفکران دینی نمیداند بلکه خود را «نوسنتگرا» یا «نوارتدوکس» میداند. او در گفتگو با نشریهٔ «اندیشه پویا» میگوید: «خودم را نو سنتگرا یا نوارتدوکس میدانم. من فکر میکنم سنت خیلی اهمیت دارد. در شعر اهمیت دارد، در هنر اهمیت دارد. اصلاً فرهنگ با سنت ساخته میشود. به نظر من ما چیزی به نام روشنفکر دینی نداریم. اما روشنفکران دیندار داریم.»[6]
او دربارهٔ علاقه خود به ترجمه میگوید: «من از اول قصد داشتم مترجم بشوم و بعد تصمیم گرفتم روی به تألیف بیاورم.»[6] یکی از زمینههای تخصصی خرمشاهی «واژهپژوهی» یا حوزهٔ زبان و لغت است.[1]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.