![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/AtomicLineSpEm.png/640px-AtomicLineSpEm.png&w=640&q=50)
گسیل خودبهخودی
From Wikipedia, the free encyclopedia
گسیل خودبهخودی[1] نوعی گسیل است که در آن یک سامانهٔ کوانتومی مانند اتم، مولکول یا هسته اتم از حالت برانگیخته و بدون دخالت میدان الکترومغناطیسی خارجی، به حالت انرژی پایینتر (مثلاً حالت پایه) میرود و در مقابل انرژی گسیل میکند.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/AtomicLineSpEm.png/320px-AtomicLineSpEm.png)
E 2 – E 1 = Δ E = hν
(انرژی فوتون؛ h ثابت پلانک و ν بسامد است.)
اگر یک اتم در حالت برانگیخته در سطح انرژی باشد و طور خودبهخودی به سطح انرژی
برود و اختلاف انرژی بین این دو سطح را به صورت فوتون گسیل بدارد، این فوتون از دارای بسامد زاویهای
و انرژی
خواهد بود که در آن
ثابت پلانک و
بسامد است: