پلی الفین
From Wikipedia, the free encyclopedia
پلی الفین نوعی پلیمر با فرمول کلی است که در آن R یک گروه آلکیلی است. آنها معمولاً از مجموعه کوچکی از الفینهای ساده (آلکنها) مشتق شدهاند. این مواد غالباً در مفهوم تجاری پلی اتیلن و پلی پروپیلن هستند. پلی الفینهای تخصصیتر عبارتند از پلی ایزو بوتیلن و پلی متیل پنتن. همه آنها روغنها یا جامداتی، بیرنگ یا سفید هستند. بسیاری از کوپلیمرها مانند پلی بوتن که از مخلوطی از ایزومرهای مختلف بوتن به دست میآید، شناخته میشوند. نام هر پلی الفین نشان دهنده الفینی است که از آن تهیه شدهاست. به عنوان مثال، پلی اتیلن از اتیلن و پلی متیل پنتن از ۴-متیل-۱-پنتن مشتق شدهاست. پلی الفینها خود الفین نیستند زیرا پیوند دوگانه هر مونومر الفین برای تشکیل پلیمر شکسته میشود. مونومرهایی که بیشتر از یک پیوند دوگانه دارند مانند بوتادین و ایزوپرن، در ساختار پلیمرهای تولید شده از آنها حاوی یک پیوند دوگانه هستند (پلی بوتادین و پلی ایزوپرن) و معمولا پلی الفین در نظر گرفته نمیشوند. پلی الفینها پایه بسیاری از صنایع شیمیایی هستند.[1]