وسیله پرتاب ماهواره قطبی
From Wikipedia, the free encyclopedia
وسیلهٔ پرتاب ماهوارهٔ قطبی یا پرتابگر ماهوارهٔ قطبی (به انگلیسی: Polar Satellite Launch Vehicle)، که معمولاً بنام مخفف آن: (پیاسالوی PSLV) شناخته شده، یک سامانه یکبارمصرف پرتاب است که توسط سازمان پژوهشهای فضایی هند (آیاسآراُ ISRO) ساخته شده و اداره میشود. توسعهٔ این وسیله پرتاب اجازه میدهد تا هند در راهاندازی و پرتاب ماهوارههای سنجش از دور هند (آیآراس IRS) به مدار خورشیدآهنگ؛ خدماتی که در سالهای پیش، تا پیدایش و توسعهٔ (پیاسالوی PSLV)، تنها به صورت تجاری و از سوی سازمان فضایی روسیه در دسترس بود از آن استفاده کند. (پیاسالوی) همچنین میتواند ماهوارههای با اندازههای کوچک را برای قرارگرفتن در مدار زمینثابت انتقال (جیتیاُ GTO) راهاندازی کند.[4]
![]() مدل استاندارد موشک (پیاسالوی PSLV) | |
عملکرد | سامانهٔ راهاندازی ماهوارههای کوچک و متوسط |
---|---|
سازنده | سازمان پژوهشهای فضایی هند |
کشور مبدأ | هند |
هزینهٔ هر پرتاب | PSLV-CA ₹90 crore($15M)[1] |
ابعاد | |
بلندی | ۴۴ متر (۱۴۴ فوت) |
قطر | ۲٫۸ متر (۹ فوت ۲ اینچ) |
جرم | PSLV-G: ۲۹۵٬۰۰۰ کیلوگرم (۶۵۰٬۰۰۰ پوند) PSLV-CA: ۲۳۰٬۰۰۰ کیلوگرم (۵۱۰٬۰۰۰ پوند) PSLV-XL: ۳۲۰٬۰۰۰ کیلوگرم (۷۱۰٬۰۰۰ پوند)[2] |
تعداد مراحل | ۴ |
ظرفیت | |
بار مفید به مدار نزدیک زمین | |
جرم | ۳٬۸۰۰ کیلوگرم (۸٬۴۰۰ پوند)[3] |
بار مفید به مدار خورشیدآهنگ(620 km) | |
جرم | ۱٬۷۵۰ کیلوگرم (۳٬۸۶۰ پوند)[2] |
بار مفید به Sub-GTO/GTO | |
جرم | ۱٬۴۲۵ کیلوگرم (۳٬۱۴۲ پوند)[2] |
تاریخچهٔ پرتاب | |
وضعیت | فعال |
سایتهای پرتاب | مرکز فضایی ساتیش داوان |
مجموع پرتابها | ۳۹ PSLV-G: 12 PSLV-CA: 11 PSLV-XL: ۱۶ |
پرتاب(های) موفق | ۳۷ PSLV-G: 10 PSLV-CA: 11 PSLV-XL: ۱۶ |
پرتاب(های) ناموفق | 1 (PSLV-D1) |
پرتاب(های) ناتمام | 1 (PSLV-C1) |
نخستین پرواز | PSLV: 20 September 1993 PSLV-CA: 23 April 2007 PSLV-XL: ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸ |
افراد یا محمولههای منتقلشده | چاندریان-۱, مأموریت مدارگرد مریخ، Astrosat, SRE-1 , سامانه ماهوارهای ناوبری منطقهای هند |
بوسترها (PSLV-G) – S9 | |
شمار بوسترها | ۶ |
پیشرانه | off |
بیشینهٔ رانش | ۵۱۰ کیلونیوتن (۱۱۰٬۰۰۰ پوند-نیرو) |
تکانه ویژه | ۲۶۲ ثانیه (۲٫۵۷ کیلومتر بر ثانیه) |
مدتزمان سوختن | ۴۴ ثانیه |
سوخت | Hydroxyl-terminated polybutadiene |
بوسترها (PSLV-XL) – S12 | |
شمار بوسترها | ۶ |
پیشرانه | off |
بیشینهٔ رانش | ۷۱۹ کیلونیوتن (۱۶۲٬۰۰۰ پوند-نیرو) |
تکانه ویژه | ۲۶۲ ثانیه (۲٫۵۷ کیلومتر بر ثانیه) |
مدتزمان سوختن | ۴۹ ثانیه |
سوخت | Hydroxyl-terminated polybutadiene |
مرحلهٔ نخست | |
جرم سوخت | ۱۳۸٬۰۰۰ کیلوگرم (۳۰۴٬۰۰۰ پوند)[2] |
پیشرانه | S139 |
بیشینهٔ رانش | ۴٬۸۰۰ کیلونیوتن (۱٬۱۰۰٬۰۰۰ پوند-نیرو) |
تکانه ویژه | ۲۳۷ ثانیه (۲٫۳۲ کیلومتر بر ثانیه) (sea level) ۲۶۹ ثانیه (۲٫۶۴ کیلومتر بر ثانیه) (vacuum) |
مدتزمان سوختن | ۱۰۵ ثانیه |
سوخت | Hydroxyl-terminated polybutadiene |
مرحلهٔ دوم | |
پیشرانه | 1 Vikas |
بیشینهٔ رانش | ۷۹۹ کیلونیوتن (۱۸۰٬۰۰۰ پوند-نیرو) |
تکانه ویژه | ۲۹۳ ثانیه (۲٫۸۷ کیلومتر بر ثانیه) |
مدتزمان سوختن | ۱۵۸ ثانیه |
سوخت | دینیتروژن تترااکسید/دیمتیلهیدرازین نامتقارن |
مرحلهٔ سوم | |
پیشرانه | HPS3 |
بیشینهٔ رانش | ۲۴۰ کیلونیوتن (۵۴٬۰۰۰ پوند-نیرو) |
تکانه ویژه | ۲۹۵ ثانیه (۲٫۸۹ کیلومتر بر ثانیه) |
مدتزمان سوختن | ۸۳ ثانیه |
سوخت | Hydroxyl-terminated polybutadiene |
مرحلهٔ چهارم | |
پیشرانه | 2 x L-۲–۵/> |
بیشینهٔ رانش | ۱۵٫۲ کیلونیوتن (۳٬۴۰۰ پوند-نیرو) |
تکانه ویژه | ۳۰۸ ثانیه (۳٫۰۲ کیلومتر بر ثانیه) |
مدتزمان سوختن | ۴۲۵ ثانیه |
سوخت | مونومتیلهیدرازین/MON |
در سال ۲۰۱۵ هند با موفقیت پرتاب ۱۷ ماهوارهٔ خارجی متعلق به کانادا، اندونزی، سنگاپور، انگلستان و ایالات متحده را راهاندازی کرد. برخی محمولههای قابل توجه راهاندازی شده توسط (پیاسالوی) شامل اولین کاوشگر هند چاندریان-۱؛ نخستین مأموریت بین سیارهای هند، مانگالیان (مدارگرد مریخ) و اولین رصدخانه فضایی هند، استروسات بودهاست. .[2]