From Wikipedia, the free encyclopedia
شنیدن یا شنوایی یکی از احساسات پنجگانه است. این توانایی برای درک صدا توسط ارگانی مانند گوش از طریق تشخیص ارتعاشات صورت میگیرد. عدم توانایی در شنیدن را ناشنوایی یا کَر میگویند.
در انسان و سایر مهرهداران، شنیدن توسط سیستم شنوایی انجام میشود. ارتعاشات توسط گوش تشخیص داده میشود و با رشتههای عصبی به مغز منتقل میشود. مانند حس لامسه حس شنوایی نیز نیازمند حرکت ملکولها در بیرون از ارگانیسم میباشد.[1] تعریف آستانهٔ شنوایی: حداقل شدّت صوت قابل شنیدن برای یک فرکانس را شدّت صوت آستانهٔ شنوایی گویند. تعریف تراز نسبی احساس صوت: نسبت شدّت یک صوت به شدّت صوت آستانهٔ شنوایی را تراز یا شدّت نسبی احساس آن صوت گویند. نکته:برای سهولت در محاسبات، مقدار لگاریتمی آن را در نظر میگیرند.
برای شنیدن ابتدا صدا از گوش خارجی یا لالهٔ گوش وارد گوش میانی شده و پردهٔ گوش را تکان می دهد. پردهٔ گوش نیز استخوان های کوچک گوش را می لرزاند و لرزش وارد بخش حلزونی شده و از طریق عصب شنوایی به مغز پیغام فرستاده میشود.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.