جنگنده ضربتی نسل سوم روسی From Wikipedia, the free encyclopedia
سوخو-۲۴ (به روسی: Су-۲۴) (سامانه نامگذاری در ناتو:انگلیسی: Fencer) یک جنگنده ضربتی نسل سوم مافوق صوت، دو کابینه، بالمتغیر و دوموتوره ساخت شرکت سوخو است. این هواپیما که نخستین سیستم ناوبری و حمله دیجیتال شوروی را در خود داشت نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۷۰ انجام داده و از سال ۱۹۷۴ وارد ارتش شوروی شد و هماکنون نیز در ارتشهای روسیه، اوکراین، قزاقستان، الجزایر، سودان، سوریه و ایران در حال خدمت است. البته نیروی هوایی روسیه در حال جایگزینی تدریجی این هواپیما با جنگنده بمبافکن سوخو-۳۴ است.[3]حدود ۱۴۰۰ فروند از این هواپیما تا سال (۱۹۹۳) تولید شد.
سوخو-۲۴ Su-24 | |
---|---|
![]() | |
کاربری | جنگنده شبانه / بمب افکن |
کشور سازنده | شوروی / روسیه |
تولیدکننده | سوخو |
نخستین پرواز | T-6: ۲ ژوئیه ۱۹۶۷ T-6-2I: ۱۷ ژانویه ۱۹۷۰ |
معرفیشده در | ۱۹۷۴ |
وضعیت | در حال سرویس |
کاربر اصلی | نیروی هوایی روسیه نیروی هوایی اوکراین نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیروی هوایی الجزایر |
ساختهشده | ۱۹۶۷–۱۹۹۳[1] |
تعداد ساختهشده | نزدیک به ۱٬۴۰۰ |
هزینه هر فروند | ۲۴–۲۵ میلیون دلار در ۱۹۹۷[2] |
سوخو-۲۴ که پاسخ روسها به جنگنده بمبافکن اف-۱۱۱ آمریکاییها بود، اختصاصاً برای حملات ارتفاع پایین مافوق صوت به عمق خاک دشمن طراحی شده و طراحی بال متحرک آن باعث شده تا قابلیت فرود و برخاست کوتاه را داشتهباشد. بارگیری بال بالای این هواپیما نیز باعث شده تا پرواز باثباتی در ارتفاع پایین و مقاومت خوبی در مقابل جریان باد داشتهباشد. این هواپیما با وزن خالی بیش از ۲۲ تن توانایی حمل ۸ تن مهمات از جمله بمبهای هستهای تاکتیکی، و دیگر انواع بمب و موشک و راکت و سوخت اضافی را دارد. [نیازمند منبع]
تولید جنگنده بمب افکن بال متغیر آمریکایی اف-۱۱۱ در نیمه دهه ۱۹۶۰ تهدیدی جدی برای شوروی بود. به همین دلیل کارخانه سوخو هم مأمور ساختن هواپیمایی با قابلیتهای مشابه شد. بعضی از اهداف طراحان سوخو در طرح جدیدشان، قابلیت پرواز فراصوتی در ارتفاع پایین، توانایی اجرای عملیات در شب یا روز و در همه گونه شرایط جوی و قابلیت استفاده از باندهای نامناسب و کوتاه بود. اولین طرح پیشنهادی، یک بمبافکن بال مثلثی عمودپرواز بود که به نتیجه مطلوب نرسید و کارخانه سوخو با استفاده از تجربه حاصله از تولید هواپیماهای بال متغیر سوخو-۱۷ و میگ-۲۳، به طرح بال متغیر دیگری روی آورد که آن را رسماً سوخو-۲۴ نامیدند. پیشنمونه سوخو-۲۴ برای نخستین بار در ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۰ پرواز کرد. [نیازمند منبع]
سوخو-۲۴ یک جنگنده تهاجمی دو سرنشینه با بال متحرک است. دارای دو موتور و ورودیهای هوایی مستطیلی شکل در محل اتصال بالها در دو طرف هواپیما است.
مشخصه | مقدار |
---|---|
شرکت سازنده | سوخوی |
کشور تولیدکننده | شوروی سابق |
انواع مدل | ۷ مدل |
تعداد تولید شده | حدود ۱۴۰۰ فروند |
موتور | دو موتور توربوجت لیولکا مجهز به پس سوز |
سال ساخت | ۱۹۶۵ الی ۱۹۶۹ |
اولین پرواز | ۱۹۷۰ |
سال به خدمت درآوردن | ۱۹۷۴ |
هواپیماهای مشابه | تورنادو، اف ۱۱۱، میگ ۲۳، میگ ۲۷ |
کابین | دو نفره |
طول | ۲۴ متر |
اندازه بال | ۶/۱۷ متر |
ارتفاع از زمین | ۴/۵ متر |
وزن هواپیما بدون بار | ۲۲۳۲۰ کیلوگرم |
با حد اکثر بار | ۳۹۷۰۰ کیلوگرم |
مقدار تسلیحات سوار شده بر بال | ۹۴۵ کیلوگرم |
سقف پرواز | ۱۶۵۰۰ متر |
رنج پروازی | ۲۵۰۰ کیلومتر |
رنج دریایی | ۱۹۳۰ ناتیکال مایل (مایل دریایی) |
سرعت | ۱/۸۲ ماخ و در مدلهای پیشرفته ۲/۴ ماخ |
سرعت هنگام بلند شدن | ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت |
سرعت هنگام نشستن | ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت |
نرخ سرعت | ۳۰۰۰۰ پا در عرض یک دقیقه |
سقف پرواز برای سرویس | ۵۷ هزار پا |
مقدار باند برای پرواز | ۱۳۰۰ متر |
مقدار باند برای نشستن | ۹۵۰ متر |
سوختگیری در آسمان | بله |
سوخت داخلی | ۱۰۳۸۵ کیلوگرم |
سوخت خارجی | ۲۳۹۶ کیلوگرم |
در انواع تولیدی اخیر از پیشرانه POS R-29Bs استفاده شد.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.