زبانپریشی بیانی
From Wikipedia, the free encyclopedia
زبانپریشی بیانی یا آفازی بروکا (به انگلیسی: Broca’s Aphasia) نوعی از اختلال زبانپریشی غیر روانی است که از آسیب در قسمتی از مغز به نام منطقه بروکا، ناحیهای در لوب پیشانیِ نیم کرهٔ غالب افراد (معمولاً در سمت چپ)، به وجود میآید. ناحیهٔ بروکا قسمتی از مغز است که وظیفه گفتار و حرکت را بر عهده دارد. این نام به خاطر پیر پل بروکا، پزشک فرانسویِ کاشف آن انتخاب شدهاست. افراد مبتلا به این بیماری در برقراری ارتباط کلامی و زبانی دارای اشکال هستند (نمیتوانند صحبت کنند) اما در درک گفتار و کلمات دیگران مشکلی ندارند؛ همچنین افراد مبتلا به این نوع زبانپریشی میتوانند مانند دیگران به نوشتن و خواندن متون بپردازند.
اطلاعات اجمالی زبانپریشی بیانی, نامهای دیگر ...
زبانپریشی بیانی | |
---|---|
نامهای دیگر | آفازی بروکا، آفازی بیانی، آفازی غیر سلیس |
![]() | |
نوع خفیف آفازی بیانی | |
تخصص | پزشک مغز و اعصاب، روان پزشک، روانشناس |
طبقهبندی و منابع بیرونی | |
آیسیدی-۱۰ | R47.01 |
بستن
زبانپریشی بیانی به نامهای دیگری همچون آفازی بروکا، آفازی بیانی، آفازی غیر سلیس نیز شناخته میشود.[1][2]