From Wikipedia, the free encyclopedia
استراتژی فابیانی (به انگلیسی: Fabian Strategy) یک راهبرد نظامی است که در آن از نبردهای از پیش تعیین شده∗و تهاجم رودررو∗ اجتناب میشود تا در عوض، با کاربست جنگ فرسایشی و غیرمستقیم دشمن را فرسوده کنند. طرفی که این راهبرد را به کار میبَرد، ضمن اجتناب از نبردهای قاطع به زد و خورد جزئی با دشمن میپردازد، تا در پشتیبانی لجستیک وی و روحیه اش خلل ایجاد کند. کاربست این راهبرد نشانگر اینست که زمان به سود طرفی است که این راهبرد را اجرا میکند، امّا در عین حال ممکن است زمانی اتخاذ شود که هیچ گزینه ممکن دیگری پیش رو نباشد.
این راهبرد از نام فابیوس ماکسیموس سرچشمه میگیرد،[1] دیکتاتور جمهوری روم که وظیفه شکست دادن ژنرال برجسته کارتاژی، هانیبال، در جنوب ایتالیا و در خلال دومین جنگ کارتاژ (۲۰۱ ق. م-۲۱۸ق. م) را عهدهدار بود.[2] در آغاز این جنگ، هانیبال در اقدامی متهورانه از رشته کوههای آلپ گذر کرد و از شمال به ایتالیا حملهور شد.[3] تاحدی به سبب توانمندیهای نظامی اش، وی مکرراً میتوانست شکستهای ویرانگری به رومیان تحمیل کند ــ وی به سرعت دو پیروزی ارزشمند در نبرد تربیا و نبرد دریاچه تراسیمنا کسب کرد.[4][5] پس از این فجایع، رومیان فابیوس ماکسیموس را به عنوان دیکتاتور برگزیدند. ابتکار فابیوس عبارت بود از یک جنگ فرسایشی به واسطهٔ زد و خوردهای مکرر و تحدید توان کارتاژیها برای یافتن غذا.[6][7]
^ . Pitched Battle
^ . Frontal assault
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.