From Wikipedia, the free encyclopedia
دینهای عامیانه چینی یا دینهای سنتی چینی (چینی سنتی: 中國民間宗教 or 中國民間信仰; چینی ساده: 中国民间宗教 or 中国民间信仰; پینیین: Zhōngguó mínjiān zōngjiào or Zhōngguó mínjiān xìnyăng), که گاه شِنیسم نامیده میشود(pinyin: Shénjiào, 神教) مجموعهای از ادیان قبیلهای سنتی قوم هان در چین هستند. دو دین اصلی ادیان عامیانه چینی تائوئیسم و کنفسیوسگرایی است که هر دو ادیان چندخدایی هستند در سال ۱۸۰۰ هشتاد درصد مردم چین امروزی پیرو این دو دین بودند و سپس با آمدن حکومت کمونیستی چین در سال ۱۹۲۱ دین مردم چین از ادیان عامیانه چین تبدیل به بیدینی شد و در جنگ جهانی دوم ۶۰ درصد مردم چین بیدین بودند و اکنون 20 درصد مردم چین بیدین هستند.[1]