تیم ملی فوتبال مردان به نمایندگی از کشور آلمان From Wikipedia, the free encyclopedia
تیم ملی فوتبال آلمان (به آلمانی: Deutsche Fußballnationalmannschaft) یک تیم فوتبال است که از سال ۱۹۰۸، نماینده کشور آلمان در مسابقات بینالمللی بوده است.[2] این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال آلمان (Deutscher Fußball-Bund) فعالیت میکند که در سال ۱۹۰۰ تأسیس شده است.[5][6] در سال ۱۹۴۹، آلمان به دو تیم آلمان غربی و آلمان شرقی تقسیم شد که هر دو توسط فیفا به رسمیت شناخته شدند تا سال ۱۹۹۰ که دوباره باهم متحد شدند. رکوردهای این دو تیم، باهم ادغام شده است. همچنین آلمان از پرافتخارترین تیمهای جهان است. از افتخارات آلمان میتوان به ۴ قهرمانی در جام جهانی، ۳ قهرمانی در جام ملتهای اروپا، ۱ قهرمانی در جام کنفدراسیونها و ۱ قهرمانی در بازیهای المپیک اشاره کرد.[7][8]
![]() | |||
لقب(ها) | DFB-Team (تیم دیافبی) Nationalelf (یازده ملیپوش) DFB-Elf (یازده دیافبی) Die Mannschaft ژرمن ها | ||
---|---|---|---|
فدراسیون | فدراسیون فوتبال آلمان | ||
کنفدراسیون | یوفا (اروپا) | ||
سرمربی | یولیان ناگلزمان | ||
کاپیتان | ایلکای گوندوغان | ||
بیشترین بازی ملی | لوتار ماتئوس (۱۵۰) | ||
بیشترین گل ملی | میروسلاو کلوزه (۷۱) | ||
کد فیفا | GER | ||
| |||
ردهبندی فیفا | |||
کنونی | ۱۳ ![]() | ||
برترین | ۱[1] (دسامبر ۱۹۹۲–اوت ۱۹۹۳، دسامبر ۱۹۹۳–مارس ۱۹۹۴، ژوئن ۱۹۹۴، ژوئیهٔ ۲۰۱۴–ژوئن ۲۰۱۵، ژوئیهٔ ۲۰۱۷، سپتامبر ۲۰۱۷–ژوئن ۲۰۱۸) | ||
پایینترین | ۱[1] (دسامبر ۱۹۹۲–اوت ۱۹۹۳، دسامبر ۱۹۹۳–مارس ۱۹۹۴، ژوئن ۱۹۹۴، ژوئیهٔ ۲۰۱۴–ژوئن ۲۰۱۵، ژوئیهٔ ۲۰۱۷، سپتامبر ۲۰۱۷–ژوئن ۲۰۱۸) | ||
نخستین بازی ملی | |||
![]() ![]() (بازل، سوئیس؛ ۵ آوریل ۱۹۰۸)[2] | |||
بهترین پیروزی | |||
![]() ![]() (استکهلم، سوئد؛ ۱ ژوئیه ۱۹۱۲)[3] | |||
بدترین شکست | |||
![]() ![]() (آکسفورد، انگلیس؛ ۱۳ مارس ۱۹۰۹)[4][پانویس 1] | |||
جام جهانی | |||
حضور | ۲۰ (نخستین حضور در ۱۹۳۴) | ||
بهترین نتیجه | قهرمانی (۱۹۵۴، ۱۹۷۴، ۱۹۹۰ و ۲۰۱۴) | ||
جام ملتهای اروپا | |||
حضور | ۱۳ (نخستین حضور در ۱۹۷۲) | ||
بهترین نتیجه | قهرمانی (۱۹۷۲، ۱۹۸۰ و ۱۹۹۶) | ||
بازیهای المپیک تابستانی | |||
حضور | ۱۳ (نخستین حضور در ۱۹۱۲) | ||
بهترین نتیجه | ![]() | ||
جام کنفدراسیونها | |||
حضور | ۳ (نخستین حضور در ۱۹۹۹) | ||
بهترین نتیجه | قهرمانی (۲۰۱۷) | ||
سابقه مدال |
آلمان پس از برزیل، برترین تیم در جام جهانی فوتبال است.[9] آنها چهار بار قهرمان جام جهانی فوتبال (۱۹۵۴، ۱۹۷۴، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴) و سه بار قهرمان جام ملتهای اروپا (۱۹۷۲، ۱۹۸۰، ۱۹۹۶) شدهاند.[5] آنها همچنین دارای چهار نایبقهرمانی در جام جهانی، سه نایب قهرمانی در جام ملتهای اروپا، چهار مقام سومی در جام جهانی، سه مقام سومی در جام ملتهای اروپا و یک مقام چهارمی در جام جهانی هستند.[5]
آلمان شرقی در سال ۱۹۷۶، قهرمان المپیک نیز شد. علاوه بر این، آلمانها در این رقابتها به دو مقام نایب قهرمانی، سه مقام سومی و یک رتبه چهارمی دست یافتند.[10]
از دیگر افتخارات آلمانیها میتوان به قهرمانی در جام کنفدراسیونها ۲۰۱۷ و یک مقام سومی در این مسابقات اشاره کرد.
آلمان اولین کشوری است که هم در رده مردان هم در رده زنان در جام جهانی فوتبال به مقام قهرمانی رسیده است.[11]
در آلمان این تیم با نام Die Mannschaft (تیم) شناخته میشود. همچنین آنها گاهی با نامهای DFB-Team (تیم دیافبی)، Nationalelf (یازده ملیپوش)، DFB-Elf (یازده دیافبی) خطاب میشوند. این در حالی است که در رسانههایی خارجی به آنها Mannschaft (تیم) گفته میشود.[12]
بین سال ۱۹۰۱–۱۸۹۹ قبل از تشکیل تیمهای ملی در رده بینالمللی تیم بینالمللی آلمان ۵ بازی غیررسمی با انگلیس انجام داد که در همه این بازیها، انگلیسیها موفق به شکست آلمانها شدند. ۸ سال بعد از تأسیس فدراسیون فوتبال آلمان، آلمان اولین بازی رسمی خود را با تیم ملی سوئیس انجام داد که سوئیس با نتیجه ۵ بر ۳ آلمان را مغلوب کرد.[2] بهطور تصادفی اولین بازیهای تیم ملی آلمان بعد از جنگ جهانی اول و بعد از جنگ جهانی دوم و همچنین بعد از اتحاد آلمان همه مقابل سوئیس انجام شده است. حتی اولین قهرمانی آلمان در جام جهانی نیز در کشور سوئیس بوده است.
در سالهای اولیه بازیکنان به وسیله DFB (فدراسیون فوتبال آلمان) انتخاب میشدند. در آن زمان هنوز مربی برای تیم انتخاب نشده بود. اولین مربی تیم ملی آلمان اتو نرتز بود که معلم مدرسه در شهر مانهایم بود و هدایت تیم ملی را از سالهای ۱۹۳۶–۱۹۲۶ بر عهده گرفت.[13] فدراسیون به دلیل رکود بزرگ توانایی اعزام تیم ملی به اروگوئه را در سال ۱۹۳۰ برای نخستین دوره جام جهانی فوتبال نداشت. اما ۴ سال بعد، در نخستین حضور خود در جام جهانی در ایتالیا، موفق به کسب مقام سوم شد. در سال ۱۹۳۶ که المپیک در شهر برلین برگزار شد تیم ملی عملکرد ضعیفی به نمایش گذاشت و سپ هربرگر به عنوان مربی آلمان منصوب شد. در سال ۱۹۳۷ بعد از برد ۸–۰ دانمارک در شهر برسلاو (وروتسواف) به نام یازده مردان برسلاو معروف شدند.[14][15]
بعد از الحاق اتریش به آلمان نازی) در سال ۱۹۳۸ (آنشلوس) به دلیل درخواست سیاستمداران آلمان نازی، ۵ یا ۶ بازیکن حرفهای اتریش به تیم ملی آلمان پیوستند تا در جام جهانی ۱۹۳۸ در فرانسه شرکت کنند اما تیم ملی آلمان در همان ابتدای کار از دور رقابتها کنار رفت و بدترین نتیجه تاریخ جام جهانی آلمان کسب شد (صرف نظر از سال ۱۹۳۰ و ۱۹۵۰ که آلمان در این جامها شرکت نکرد).
در زمان جنگ جهانی دوم تیم ملی آلمان بیش از ۳۰ بازی ملی انجام داد اما در سال ۱۹۴۲ همه بازیکنان تیم ملی برای انجام وظیفه سربازی فراخوانده شدند.
به زمانی گفته میشود که بعد از جنگ جهانی دوم آلمان داری سه تیم بود آلمان غربی، آلمان شرقی و تیم ملی فوتبال زارلند.
آلمان غربی به کاپیتانی فریتس والتر و سرمربیگری سپ هربرگر در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴ موفق به کسب مقام قهرمانی شد. این قهرمانی در حالی به دست آمد که آلمان در دور گروهی مسابقات ۸–۳ مغلوب مجارستان شده بود اما در فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴ آلمان ۶ دقیقه به پایان بازی با گل هلموت ران موفق به شکست مجارستان با نتیجه ۳ بر ۲ شد و به نظر کارشناسان شگفتی بزرگی در برن اتفاق افتاد.
آلمان در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ به مقام چهارمی رسید و در جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲ تا مرحله یک چهارم نهایی پیش رفت. به دلیل نتایج نه چندان راضیکننده فدراسیون هدایت تیم ملی را بر عهده هلموت شون گذاشت. درجام جهانی فوتبال ۱۹۶۶ آلمان شوروی را با یک گل شکست داد تا بازی فینال را در مقابل تیم میزبان یعنی انگلیس در ورزشگاه ومبلی برگزار کند. بازی در وقتهای معمول ۲–۲ به پایان رسید اما ضربه بحثبرانگیز جف هرست، که به اعتقاد آلمان از خط نگذشته بود، را کمک داور بازی گل اعلام کرد تا بازی ۳–۲ به سود انگلیس شود. در دقایق پایانی وقت اضافی انگلیس گل دیگری را به ثمر رساند تا بازی را انگلیس ۴–۲ برده و قهرمان شود.
در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ در مکزیک آلمان برای انتقام آمد. آنها موفق شدند انتقام شکست ۴ سال قبل خود در مقابل انگلیس را بگیرند. سپس در مرحله نیمه نهایی به مصاف ایتالیا رفتند. در این بازی خاطره انگیز که بعدها از آن به عنوان بازی قرن یاد شد آلمان علیرغم بازی بسیار نزدیک و مصدومیت فرانتس بکنباوئر که شانهاش دررفته بود بازی را ۴–۳ واگذار کرد. اما اتفاق خوبی که برای آلمانها در این جام رخ داد آقای گلی گرد مولر گلزن افسانهای آلمان با ۱۰ گل زده بود. آلمان در بازی ردهبندی با یک گل اروگوئه را شکست داد و به مقام سومی رسید.
قبل از جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ آلمان موفق به قهرمانی اروپا در سال ۱۹۷۲شد و در فینال شوروی را با سه گل شکست داد و آماده جام جهانی شد. آلمان میزبان در فینال این رقابتها به مصاف هلند رفت. تیمی که با اجرای توتال فوتبال بازیهای درخشانی از خود به نمایش گذاشته بود و مدعی اصلی جام بود. در بازی فینال هلند با گل یوهان نیکنز یک بر صفر پیش افتاد اما بازی بسته و دقیق آلمان کار را برای هلند سخت کرد. آلمان با گلهای پائول برایتنر و گرد مولر دومین قهرمانی در جام جهانی را تجربه کرد.
در اروپا آلمان در بازی فینال مغلوب چکسلواکی شد. بازی در وقت قانونی ۲–۲ به پایان رسید اما در ضربات پنالتی آلمان ۵ بر ۳ بازی را واگذار کرد. از آن موقع به بعد تیم ملی آلمان هرگز در ضربات پنالتی مغلوب نشده است فقط دو مورد از دست دادن پنالتی دیده میشود که یکی از آنها در نیمه نهایی جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ اولی اشتیلیکه پنالتی خود را از دست داد هر چند که در آخر آلمان بود که فرانسه را شکست داد. مورد دوم از دست دادن پنالتی لوکاس پودولسکی در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ مقابل صربستان بود. آلمان در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ واقع در آرژانتین نتوانست از عنوان قهرمانی خود دفاع کند و با باخت ۳ بر ۲ مقابل اتریش از گردونه رقابت کنار رفت و مربی موفق آلمان هلموت شون بازنشسته شد و هدایت تیم ملی آلمان را یوپ دروال بر عهده گرفت. تحت مربیگری یوپ آلمان موفق به فتح جام ملتهای اروپا در سال ۱۹۸۰ شد. در جام جهانی ۱۹۸۲ آلمانها نمایش خوبی داشتند و به مقام نایب قهرمانی مسابقات رسیدند. آلمان در بازی فینال ۳–۱ از ایتالیا باخت. بازی به یاد ماندنی برای آلمانها در این جام برد تیم ملی فوتبال فرانسه بود که بازی ۳–۱ باخته را به تساوی ۳–۳ رساندند و در ضربات پنالتی پیروز بازی شدند.
بعد از نتیجه ضعیف در جام ملتهای اروپا در سال ۱۹۸۴ آلمان با قدرت در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ حاضر اما بار دیگر در بازی فینال بازی را به آرژانتین و دیگو مارادونا باختند تا سومین نایب قهرمانی خود را تجربه کرده باشند. در سال ۱۹۸۸آلمان در مرحله نیمه نهایی جام ملتهای اروپا از هلند شکست خوردند. اما در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ با شکست دادن آرژانتین در فینال انتقام گرفته و لوتار ماتیوس کاپیتان آلمان سومین جام ژرمنها را بالای سر برد. فرانتس بکنباوئر در کنار دیدیه دشان تنها کسانی در تاریخ فوتبال هستند که هم به عنوان مربی و هم به عنوان کاپیتان جام جهانی را فتح کردهاند.[16]
بعد از قهرمانی آلمان در جام جهانی دو کشور آلمان غربی و آلمان شرقی به هم پیوستند و بازیکنان خوبی مانند ماتیاس سامر و اولف کیرشتن در ترکیب تیم ملی آلمان قرار گرفتند. اولین بازی آلمان در عرصه بینالمللی بعد از اتحاد جام ملتهای اروپا ۱۹۹۲ میباشد که دانمارک شگفتی ساز مسابقات شد و موفق به پیروزی برابر آلمان در فینال شد. مشکلی که آلمان در این دوران داشت کهولت سن بازیکنانش بود. آنها عملکرد مناسبی در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ نداشتند و بلغارستان موفق به شکست آلمان در دور یک چهارم نهایی مسابقات شد. در جام ملتهای اروپا ۱۹۹۶ آلمان موفق به کسب قهرمانی در این جام شد. با گل طلایی الیور بیرهوف که در وقتهای اضافی بازی به ثمر رسید، بیرهوف به عنوان اولین بازیکنی لقب گرفت که گل طلایی را به ثمر رسانده است. این آخرین قهرمانی آلمان در سطح اروپا است. بعد از قهرمانی آلمان در این جام آنها راهی فرانسه شدند تا در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ شرکت کنند. باز هم آلمان خوب کار نکرد و در مرحله یک چهارم نهایی با سه گل مغلوب کرواسی شد. بعد از این باخت آلمان، مربی تیم برتی فوگتس از سمت خود برکنار شد و به جای او اریش ریبک انتخاب شد.
آلمان دچار افت شدیدی از لحاظ بازیکن شد اما در میان این مشکلات دو بازیکن شاخص آلمان الیور کان و میشائیل بالاک امیدبخش بودند. ابتدا در جام ملتهای اروپا ۲۰۰۰ آلمان با عملکردی ضعیف از دور رقابتها حذف شد و اریش ریبک از سمت خود استعفاء داد و به جای او رودی فولر مربی تیم ملی آلمان شد. تیم رودی فولر در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ به خوبی کار کرد و با درخشش دروازهبان افسانه ای الیور کان، میشائیل بالاک هافبک و میروسلاو کلوزه بهترین گلزن تمام ادوار جام جهانی تا مرحله فینال رفتند و این بار در فینال مغلوب برزیل شدند. بعد از این آلمان نتوانست موفقیت خود در جام جهانی ۲۰۰۲ را تکرار کند و در جام ملتهای اروپا ۲۰۰۴ در دور گروهی حذف شدند و رودی فولر از سمت خود کنار رفت و یورگن کلینزمن به عنوان جانشین او انتخاب شد.
آلمانها امید زیادی داشتند که درجام جهانی فوتبال ۲۰۰۶، که در کشور خودشان برگزار میشد، قهرمان شوند. آلمان در این بازیها نتایج خوبی کسب کردند و با پیروزی در هر سه بازی مرحله گروهی و با شکست دادن تیم ملی فوتبال آرژانتین که یکی از تیمهای آماده این جام بود پا به مرحله نیمه نهایی گذاشتند اما در این مرحله مغلوب تیم ملی فوتبال ایتالیا شدند. در مرحله ردهبندی این مسابقات آلمان پرتغال را شکست داد و به مقام سوم دست یافت. میروسلاو کلوزه با زدن ۵ گل در این تورنمنت توانست جایزه کفش طلا را دریافت کند.
پس از جام جهانی یواخیم لو که دستیار کلینزمن بود سرمربی آلمان شد. در این زمان سیاست فدراسیون فوتبال آلمان به پرورش بازیکنان جوان تغییر کرد و با مربیگری یواخیم لو در جام ملتهای اروپا ۲۰۰۸ عملکرد خوبی داشت و با گذشت از سد پرتغال و ترکیه در مراحل یک چهارم نهایی و نیمه نهایی به فینال راه یافت ولی در مرحله فینال مغلوب تیم ملی فوتبال اسپانیا شد.
آلمانیها با بازیکنانی کاملاً جوان مانند مسعود اوزیل، توماس مولر، تونی کروس، متس هوملس، سامی خدیرا و مانوئل نویر در بازیهای جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ نیز خوش درخشیدند و با بردهای خیره کنند مقابل تیمهای انگلیس (برد چهار بر یک) و آرژانتین (برد چهار بر صفر) کارشناسان را متحیر کرد. اما باز هم در مرحله نیم نهایی مغلوب اسپانیا شد. در مرحله ردهبندی اروگوئه را شکست داد و به مقام سوم رسید. در این رقابتها میروسلاو کلوزه با به ثمر رساندن ۱۴ گل در جامهای جهانی به رکورد گرد مولر آلمانی رسید و توماس مولر نیز توانست کفش طلا و جایزه بهترین بازیکن جوان را نصیب خود کند.
در جام ملتهای اروپا ۲۰۱۲ آلمان یکی از قدرتمندترین تیمها بود که با پیروزی در تمام بازیهای خود در مرحله مقدماتی به این مسابقات صعود کرده بود. همچنین با توجه به قرار گرفتن آنها در گروه مرگ (پرتغال، هلند و دانمارک) مسابقات به خوبی عمل کردند و تنها تیم این جام بودند که با ۹ امتیاز به مرحله یک چهارم نهایی صعود کردند. آلمانها با شکست یونان در مرحله یک چهارم نهایی توانستند رکورد ۱۵ بازی ملی بدون باخت را از خود به جا بگزارند اما در نیمه نهایی ۲۰۱۲ با یک بازی عجیب در مقابل ایتالیا که اصلاً نشانی از آلمان آماده قبل از نیمه نهایی نداشت، بازی را ۲ بر ۱ واگذار کردند.
در نهایت آلمان یواخیم لوو توانست در جام جهانی ۲۰۱۴ با شکست همه رقیبان از جمله پیروزی به یاد ماندنی ۷–۱ برابر برزیل میزبان و در نهایت شکست آرژانتین با اقتدار به مقام قهرمانی دست یابد. در این دوره از بازیها میروسلاو کلوزه با دو گلی که در این رقابتها به ثمر رساند از رونالدوی برزیلی پیشی گرفت و با ۱۶ گل بهترین گلزن ادوار جامهای جهانی لقب گرفت. همچنین آلمان تنها کشور اروپایی شد که در طول تاریخ موفق به قهرمانی در خاک قاره آمریکا شده است.
پس از قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۴، اولین تورنمنت رسمی تیم ملی آلمان در حالی آغاز شد که سه بازیکن عضو تیم قهرمان جام جهانی ۲۰۱۴ یعنی میروسلاو کلوزه، پر مرته ساکر و فیلیپ لام، از فوتبال ملی خداحافظی کرده بودند. تیم، در انتخابی رقابتهای یورو شروع نا ناامیدکننده ای داشتند. آنها بازی اول خود را ۲–۱ به اسکاتلند در خانه باختند و در بازی بعدی نیز برای اولین بار در تاریخ خود مغلوب لهستان شدند. پس از دو شکست متوالی، به تساوی ۱–۱ مقابل ایرلند رضایت دادند و اولین پیروزی خود را در مقابل جبرالطارق با نتیجه ۴ بر ۰ بهدست آوردند. آخرین بازی خود در پایان سال را نیز مقابل اسپانیا انجام دادند. مشکلات بازیهای ملی همچنان ادامهدار بود، مساوی و باخت به ایرلند کار را برای آلمان سخت میکرد. اما توانستند شکست مقابل لهستان و اسکاتلند را جبران و با پیروزی برابر گرجستان، صعود خود به رقابتهای جام ملتهای اروپا ۲۰۱۶ را قطعی کنند.
در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۶، المان با درخشش برابر اکراین، جام را با برد آغاز کردند. در بازی دوم مقابل لهستان به تساوی ۰–۰ رضایت دادند و با پیروزی ۱–۰ برابر ایرلند شمالی، به عنوان سرگروه گروه C رقابتها به دور بعدی صعود کردند. تیم در یکهشتم نهایی مقابل اسلواکی قرار گرفت و با نتیجه ۳–۰ توانست به مرحله یک چهارم نهایی این رقابتها صعود کند. مرحله ای که المان توانست برای اولین بار ایتالیا را در یک تورنمنت شکست دهد. این بازی که یک بازی جنجالی بود، در وقتهای عادی و اضافه با نتیجه ۱–۱ مساوی شد تا در ضربات پنالتی تیم برتر مشخص شود. در این بازی ۱۹ پنالتی زده شد و در آخر یوناس هکتور، آخرین پنالتی این مسابقه را تبدیل به گل کرد تا المان برای اولین بار ایتالیا را شکست دهد. در مرحله نیمه نهایی، آلمان با کشور میزبان یعنی فرانسه بازی کرد. تیم به دنبال چهارمین قهرمانی خود بود اما با شکست ۲–۰ مقابل فرانسه، به آلمان بازگشتند. این مسابقه دومین برد (در بازیهای رسمی) فرانسه مقابل المان پس از سال ۱۹۵۸ بود.
در ۲ ژوئیه سال ۲۰۱۷، آلمان با تیم دوم خود به با نام آلمان B شناخته میشد، وارد رقابتهای جام کنفدراسیونهای ۲۰۱۷ شد. آلمان با پیروزی ۱–۰ برابر شیلی در فینال توانست برای اولین بار قهرمان جام کنفدراسیونها شود.
با وجود پیروزی در تمام مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۱۸ و قهرمانی جام کنفدراسیونها ۲۰۱۷، تیم المان که به عنوان قهرمان دوره قبلی جام جهانی پا به روسیه میگذاشت، اولین بازی خود برابر مکزیک را به طرز عجیبی با نتیجه ۰–۱ واگذار کرد. این برای دومین بار از سال ۱۹۸۲ بود که المان اولین بازی خود را در جام جهانی میبازد. آلمان در دومین بازی خود برابر سوئد، با گل دقیقه ۵+۹۰ تونی کروس که دیرترین گل تاریخ جام جهانی بود امیدها را برای باقی ماندن در روسیه زنده نگه داشت. اما باخت ۰–۲ به کره جنوبی در شهر کازان، تیر خلاص را به کاروان مانشافت زد. این اتفاق در حالی رخ داد که المان هیچ وقت در مرحله گروهی جام جهانی حذف نشده بود جز در سال ۱۹۳۸ که مسابقات بهطور گروهی برگزار نمیشدند.
یکی از مهمترین دلایل حذف المان در جام جهانی، حواشی ایجاد شده قبل از تورنمنت بود. مسوت اوزیل و ایلکای گوندوگان که از مهاجران ترک تبار آلمان هستند، با گرفتن عکس با رجب طیب اردوغان رئیسجمهور ترکیه حواشی زیادی را در آلمان ایجاد کردند که برای کاروان آلمان گران تمام شد. همچنین دیگر عامل مؤثر در ناکامی آلمان در جام جهانی روسیه، اختلافاتی بود که در بطن تیم به وجود آمده بود. بازیکنان جوان تر و جدیدتر تیم معتقد بودند که یوآخیم لوو نسبت به دو نسل متفاوت این تیم یعنی تیم برنده جام جهانی ۲۰۱۴ و تیم برنده جام کنفدراسیونها ۲۰۱۷ دیدگاه و رفتار تبعیض آمیزی دارد و تمایل او برای استفاده از بازیکنان قدیمی تیم بیشتر است. همین موضوع سبب اختلافاتی در درون اردوی مانشافت شده بود.
آلمان در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ در اولین مسابقهٔ خود مقابل ژاپن با گُلهای دقیقه ۷۵ توسط ریتسو دوان و دقیقه ۸۳ توسط تاکامو آسانو با نتیجه ۲:۱ شکست خورد؛ گلِ آنها از روی نقطه پنالتی توسط گندوغان زده شد و در نهایت با وجود پیروزی ۴ بر ۲ مقابل کاستاریکا برای دومین بار متوالی در مرحله گروهی حذف شدند.
تیم ملی آلمان بیشتر بازیهای ملی خود را در ورزشگاه المپیک برلین انجام داده است اما ورزشگاههای دیگری نیز میزبان بازیهای این تیم بودهاند. امروزه تیم ملی آلمان مسابقات خانگی خود را در میان استادیومهای مختلف این کشور به صورت چرخشی انجام میدهد. آنها تاکنون در ۴۳ شهر مختلف بازیهای خانگی انجام دادهاند؛ از جمله شهرهایی که در زمان گذشته جزئی از قلمرو آلمان بودهاند، مانند شهر وین اتریش که سه بازی بین سالهای ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۲ در آن جا انجام شد.
بازیهای تیم ملی آلمان ۴۶ بار در شهر برلین که محل برگزاری اولین بازی خانگی آلمان (در سال ۱۹۰۸ برابر انگلیس) بود، انجام شده است. سایر شهرهای میزبان شامل هامبورگ (۳۴ بازی)، اشتوتگارت (۳۲ بازی)، هانوفر (۲۸ بازی) و شهر دورتموند هستند. یکی دیگر از مکانهای قابل توجه، شهر مونیخ است که میزبان مسابقات مهمی در طول تاریخ فوتبال آلمان بوده است، از جمله فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ که آلمان غربی در برابر هلند به پیروزی رسید.
مسابقات رسمی و دوستانه تیم ملی آلمان توسط شبکه آرتیال پخش میشود. سایر پخش کنندگان شبکههای آ.ار.د و زد د اف هستند. مسابقات تیم ملی آلمان در جام جهانی و جام قهرمانی اروپا، از پربینندهترین رویدادهای تلویزیونی در آلمان هستند.
مرور کلی | ||||
---|---|---|---|---|
رقابت | اول | دوم | سوم | چهارم |
جام جهانی | ۴ | ۴ | ۴ | ۱ |
جام ملتهای اروپا | ۳ | ۳ | ۳ | x |
بازیهای المپیک تابستانی | ۱ | ۲ | ۳ | ۱ |
جام کنفدراسیونها | ۱ | ۰ | ۱ | ۰ |
لیگ ملتهای اروپا | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ |
مجموع | ۹ | ۹ | ۱۱ | ۲ |
جام یو.اس.
مسابقات صدمین سالگرد سوئیس
مسابقات چهار ملت
مسابقات آزتکا ۲۰۰۰
جایزه بازی جوانمردانه جام جهانی
جایزه جذابترین تیم جام جهانی از نظر مخاطبان
جایزه بازی جوانمردانه جام کنفدراسیونها
جایزه جهانی لوریوس برای تیم سال
جایزه بهترین تیم سال به انتخاب ورلد ساکر
قهرمانی غیررسمی جهان
جایزه بهترین تیم ورزشی سال آلمان
جایزه بهترین تیم سال به انتخاب لاگاتزتا دلو اسپورت
جایزه تلویزیون آلمان
جایزه پرنده طلایی
بازیکنان زیر برای حضور در مسابقات مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ (اروپا) برابر لیختناشتاین و ارمنستان به ترتیب در ۱۱ و ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱ به تیم ملی آلمان دعوت شدند.[19]
بروز رسانی اطلاعات و آمار: تا ۲۹ مارس ۲۰۲۲ و بعد از بازی با هلند.[20]
|
بازیکنان زیر در ۱۲ ماه گذشته به تیم ملی آلمان دعوت شدهاند و همچنان شانس حضور مجدد در تیم ملی آلمان را دارا میباشند.
|
تا ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴.
# | بازیکن | سال | بازی ملی | گل |
---|---|---|---|---|
۱ | لوتار ماتئوس | ۱۹۸۰–۲۰۰۰ | ۱۵۰ | ۲۳ |
۲ | میروسلاو کلوزه | ۲۰۰۱–۲۰۱۴ | ۱۳۷ | ۷۱ |
۳ | توماس مولر | ۲۰۱۰–۲۰۲۴ | ۱۳۱ | ۴۵ |
۴ | لوکاس پودولسکی | ۲۰۰۴–۲۰۱۷ | ۱۳۰ | ۴۹ |
۵ | مانوئل نویر | ۲۰۰۹–۲۰۲۴ | ۱۲۴ | ۰ |
۶ | باستیان شواینشتایگر | ۲۰۰۴–۲۰۱۶ | ۱۲۱ | ۲۴ |
۷ | تونی کروس | ۲۰۱۰–۲۰۲۴ | ۱۱۴ | ۱۷ |
۸ | فیلیپ لام | ۲۰۰۴–۲۰۱۴ | ۱۱۳ | ۵ |
۹ | یورگن کلینزمن | ۱۹۸۷–۱۹۹۸ | ۱۰۸ | ۴۷ |
۱۰ | یورگن کولر | ۱۹۸۶–۱۹۹۸ | ۱۰۵ | ۲ |
تا ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴.
# | بازیکن | سال | گل | بازی ملی | میانگین |
---|---|---|---|---|---|
۱ | میروسلاو کلوزه | ۲۰۰۱–۲۰۱۴ | ۷۱ | ۱۳۷ | ۰٫۵۲ |
۲ | گرد مولر | ۱۹۶۶–۱۹۷۴ | ۶۸ | ۶۲ | ۱٫۱ |
۳ | لوکاس پودولسکی | ۲۰۰۴–۲۰۱۷ | ۴۹ | ۱۳۰ | ۰٫۳۸ |
۴ | رودی فولر | ۱۹۸۲–۱۹۹۴ | ۴۷ | ۹۰ | ۰٫۵۲ |
یورگن کلینزمن | ۱۹۸۷–۱۹۹۸ | ۴۷ | ۱۰۸ | ۰٫۴۴ | |
۶ | کارل-هاینتس رومنیگه | ۱۹۷۶–۱۹۸۶ | ۴۵ | ۹۵ | ۰٫۴۷ |
توماس مولر | ۲۰۱۰–۲۰۲۴ | ۴۵ | ۱۳۱ | ۰٫۳۴ | |
۸ | اووه زلر | ۱۹۵۴–۱۹۷۰ | ۴۳ | ۷۲ | ۰٫۶ |
۹ | میشائل بالاک | ۱۹۹۹–۲۰۱۰ | ۴۲ | ۹۸ | ۰٫۴۳ |
۱۰ | الیور بیرهوف | ۱۹۹۶–۲۰۰۲ | ۳۷ | ۷۰ | ۰٫۵۳ |
تیم آلمان در سال ۱۹۲۶ صاحب اولین سرمربی خود شد. در این مدت از کارشناس علوم تربیتی تا مربی بدون گواهینامه مربیگری، و از سکاندار نرمخو تا ستارههای درخشان دنیای فوتبال، هدایت تیم ملی آلمان را بر عهده داشتهاند.[21]
# | سرمربی | شروع | پایان | مدت سرمربیگری | افتخارات |
---|---|---|---|---|---|
۱ | اتو نرتز | ۱۹۲۶ | ۱۹۳۶ | ۱۰ سال | ![]() |
۲ | سپ هربرگر | ۱۹۳۶ | ۱۹۶۴ | ۲۸ سال | ![]() |
۳ | هلموت شون | ۱۹۶۴ | ۱۹۷۸ | ۱۴ سال | ![]() |
۴ | یوپ دروال | ۱۹۷۸ | ۱۹۸۴ | ۶ سال | ![]() |
۵ | فرانتس بکنباوئر | ۱۹۸۴ | ۱۹۹۰ | ۶ سال | ![]() |
۶ | برتی فوگتس | ۱۹۹۰ | ۱۹۹۸ | ۸ سال | ![]() |
۷ | اریش ریبک | ۱۹۹۸ | ۲۰۰۰ | ۲ سال | – |
۸ | رودی فولر | ۲۰۰۰ | ۲۰۰۴ | ۴ سال | ![]() |
۹ | یورگن کلینزمن | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۶ | ۲ سال | ![]() |
۱۰ | یواخیم لوو | ۲۰۰۶ | ۲۰۲۱ | ۱۵ سال | ![]() |
۱۱ | هانسدیتر فلیک | ۲۰۲۱ | ۲۰۲۳ | ۲ سال | – |
۱۲ | رودی فولر | ۲۰۲۳ | ۲۰۲۳ | ۱۲ روز | – |
۱۳ | یولیان ناگلزمان | ۲۰۲۳ | متصدی | هماکنون | – |