![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Taipei_101_Tuned_Mass_Damper.png/640px-Taipei_101_Tuned_Mass_Damper.png&w=640&q=50)
تابآوری شهری
From Wikipedia, the free encyclopedia
تابآوری شهری (به انگلیسی: Urban resilience) معمولاً به عنوان «توانایی قابل اندازهگیری هر سیستم شهری با کارکردهای گوناگون و سازوکار آن با محیط و اندرکنشهای موجود و احتمالی با ساکنانش، برای حفظ تداوم و استمرار عملکرد در سطح مطلوب در طول همه تنشها و پس از اعمال تغییرات در اثر اعمال آنها، در حالی که سازگاری مثبت و تبدیل به سمت پایداری است» تعریف میشود.[1] بنابراین شهر تابآور، شهری است که برای آماده شدن و پاسخگویی به همه گونه مخاطرات - طبیعی و انسانی، ناگهانی و کند، مورد انتظار و غیرمنتظره - ارزیابی، برنامهریزی و اقدام میکند. شهرهای تابآور موقعیت بهتری برای محافظت و ارتقای زندگی مردم، تضمین دستاوردهای توسعه، ایجاد یک محیط قابل سرمایهگذاری و ایجاد تغییرات مثبت دارند.[1] بحث دانشگاهی تابآوری شهری در درجه اول بر سه تهدید متمایز متمرکز شدهاست. تغییرات آب و هوایی، بلایای طبیعی و تروریسم.[2][3] تابآوری در برابر این تهدیدها در زمینه جنبههای غیرکالبدی و همچنین کالبدی برنامهریزی و طراحی شهری مورد بحث قرار گرفتهاست.[4][5][6] بر این اساس، راهبردهای تابآوری تمایل دارند که از دیدگاه مقابله با تروریسم، سایر بلایای طبیعی (زمینلرزه، آتشسوزی، سونامی، سیلهای ساحلی، شرارههای خورشیدی و دیگر) و پذیرش زیرساختهای انرژی پایدار برررسی شوند.[7]
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Taipei_101_Tuned_Mass_Damper.png/640px-Taipei_101_Tuned_Mass_Damper.png)
دفتر کاهش ریسک بلایای سازمان ملل متحد (UNISDR) تابآوری شهری را توانایی یک سیستم، اجتماع یا جامعه در معرض خطر برای مقاومت، جذب، انطباق، تغییر و بازیابی بهموقع و کارآمد از اثرات یک خطر با اقداماتی همچون حفظ و بازسازی ساختارهای اساسی و مدیریت ریسک تعریف میکند و شبکه جهانی ۱۰۰ شهر پایدار، تابآوری را صرفنظر از چالشها، بقا و شکوفایی میداند.[8]