کمیسیون اقتصادی در آسیا From Wikipedia, the free encyclopedia
بانک توسعه آسیایی (به انگلیسی: Asian Development Bank) در ۲۲ آگوست سال ۱۹۶۶ بهمنظور توسعه اقتصاد کشورهای آسیایی بنا شدهاست. این بانک که تحت نام UNESCAP یعنی کمیسیون اقتصادی سازمان ملل برای کشورهای آسیائی و شرق دور فعالیت دارد، در آغاز ۳۱ عضو داشت. فعلاً دارای ۶۷ عضو است. از جمله ۴۸ عضو از داخل آسیا و اقیانوس آرام و ۱۹ اعضای آن خارج کشورهای آسیائی میباشند. این بانک متعلق به بانک جهانی است. در حال حاضر بزرگترین سهم داران آن ژاپن و ایالات متحده آمریکا با سهم ۵۵۲٬۵۱۲ میباشند. بزرگترین سهم در این بانک ۱۲٬۷۵۶ درصد میباشد.
![]() | |
![]() ADB logo | |
شعار | Fighting poverty in Asia and the Pacific |
---|---|
بنیانگذاری | ۱۹ دسامبر ۱۹۶۶ |
گونه | سازمان منطقهای |
وضعیت حقوقی | پیمان |
هدف | اعتباری |
ستاد | Mandaluyong، کلانشهر مانیل، فیلیپین |
منطقه | آسیا-اقیانوس آرام |
اعضا | ۶۷ کشور |
President | تاکهیکو ناکاو |
عضو اصلی | Board of Directors |
کارمندان | ۳٬۰۵۱ |
وبگاه |
تفکر ایجاد این بانک بار اول در ۱۹۶۲ ظهور نمود؛ زیرا در آن ایام کشورهای آسیائی از همکاری بانک جهانی در محدوده بهره میبردند. در ۲۲ اگوست ۱۹۶۶ این بانک رسماً آغاز بکار نمود. ژاپن جایگاه سهم دار دایمی را اختیار نمود. در سال ۱۹۷۲ ژاپن دارای سهم ۱۷۳٫۷ میلیون دلار (۲۲٫۶ درصد از جمع سرمایه) و ایالات متحده آمریکا داری سهم به ارزش ۱۲۲٫۶ میلیون (۵۹٫۶ درصد از مجموعه سرمایه) را داشتن. ایالات متحده آمریکا ۱٫۶میلیون را در بخش مخصوص این بانک تخصیص داد.
باازدیاد مفاد، ژاپن توانست سهم خود را بیشتر نماید. ژاپن درسال۱۹۷۲ ۳۰٫۴ ٪ سهام درسال۱۹۸۱ ۳۵٫۵٪ سهام در سال۱۹۶۸ ۴۱٫۹٪ سهام در بانک را سهیم گردید. در سالهای ۱۹۷۳–۱۹۸۶ ۴۵٫۱ ٪ کشورهای اروپائی و۱۲٫۹٪ آمریکا از مجموع ۲۹٫۴ ٪سرمایه را سهیم بودند. در سال ۱۹۹۳ ژاپن ۵۰ ٪ سهم را گرفت؛ و ژاپن محور اصلی این بانک گردید. از مجموعه ۳۰٫۴ درصد سرمایه بانک، اروپا ۳۹٫۸۵٪ و آمریکا ۱۱٫۷ درصد سهم را دارا بودند.
این بانک دارای شورا هیت مدیره رئیس و معاون میباشد. هر کشور عضو دارای یک نماینده در بانک است. رئیس معمولاً ژاپنی است چون ژاپن بزرگترین سهام داراند. این بانک دارای ۲۴۰۰ کارمند است که اکثر کارمندان این بانک فلیپینی هستند. این بانک دارای ۶ تأسیسات در شهرهای مانده لویانک، مانیلا؛ مترو و فیلیپین است. البته در هر کشور عضو یک نمایندگی دارد.
این بانک از بدو تأسیس پروژههای زیادی را بنا نمودهاست. میتوانیم از چند پروژه بزرگ آن نام ببریم.
ژاپن و آمریکا از بزرگترین سهامداران این بانک میباشند در سال ۲۰۰۷ هر یک از دو کشور در بانک ۱۵٫۵۷ ٪سهم داشتند. این بانک در سال ۲۰۰۷ دارای ۶۷ عضو بود. تایوان نیز از سهامداران این بانک بودو پس ازآن متعلق به کشور چین گردید. سرمایه هر دو به سهم واحد تبدیل گشت که بدین صورت کشور چین نیز حایز سهم بیشتری گردید.
پس از تأسیس این بانک کشورهای منطقه پیشنهادهایی در مورد اصول قرضه تقدیم نمودند. بانک قرضههای خویش را زیاده در امورات عامالمنفعه به کار میبرد. چنانکه ۱ بیلیون دلار را به منظور کار و توسعه تجارت در ویتنام تخصیص دادهاست. کمک به سیل زدگان پاکستان، بهبود جاده در بوتان، پروژهآب آشامیدنی در مناطق روستائی کم بودجه، حفاظت از دریاچه تونله بمنظور تلاش از حفاظت ذخایر ماهیان و کار ماهیگیری؛ و ساختن راه بیمارستان معابد و بازار در کامبوج. حمایت از جاده چای بین چین و لاهور، تجدید حیات آموزشی و ارتقاء سویه آموزش در بنگلادش، و ساختن پل مدرسه و کودکستان. به همین ترتیب صدها پروژه کوچک از قبیل چاپ کتاب درسی، تغیر رشته اضطراری، ساختمان برگشت بهتر به خانه، توسعه آموزش کامپیوتر، کمک به خانوادههای فقیر، و غیره بمنظور رفاه بشری بنا نهادهاست.[1]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.