ایدئولوژی سیاسی مبتنی بر اسلام From Wikipedia, the free encyclopedia
اسلامگرایی که با نام اسلام سیاسی و اسلامیسم نیز شناخته میشود، نوعی ایدئولوژی است که «تعالیم، عقاید و ارزشهای یک اسلام خاص را به عنوان بنیاد یک ساختار سیاسی که حامیان آن ایدئولوژی آن را دولت اسلامی میخوانند» به کار میبندد.[1] اسلامگرایان میتوانند تفاسیر گوناگونی را بر اساس سورهها و آیات قرآنی داشته باشند. دیدگاههای اسلامگرایان بر پیادهسازی شریعت (قانون اسلامی) از اتحاد سیاسی پاناسلامیسم و حذف غیر مسلمانان منتخب به ویژه نفوذ نظامی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی یا فرهنگی غرب در جهان اسلام که آنها معتقد هستند با اسلام، مغایرت دارد تأکید میکنند.[2]
![]() |
![]() | |
جمالالدین اسدآبادی و روحالله خمینی، از اسلامگرایان معاصر |
برخی محققان دینی (گراهام فولر) عقاید اسلامگرایی را آسانتر (سهلتر) میداند و معتقد است که این عقاید میتوانند به عنوان شکلی از سیاستهای هویتی یا حمایت از هویت و اصالت مسلمان، تقسیمات گسترهتر و دینگستری اجتماعی عنوان میکند.[3] در پی بهار عربی، اولیویه روآ اسلام سیاسی و دموکراسی سیاسی را با عنوان دو موضوع با وابستگی متقابل فزاینده شرح داد.[4]
اسلامگرایان[5] بهطور کلی با استفاده از این اصطلاح مخالفت میکنند و مدعی هستند که عقاید و اهداف سیاسی آنها ابراز عقیده مذهبی اسلامی آنها است. بهطور مشابه، برخی متخصصان اصطلاح «اسلام عملگرا» (برنارد لوئیس)،[6][7][8] یا «اسلام سیاسی»[9] را مناسب میدانند. برخی نیز (رابین رایت) اصطلاح «اسلام نظامی» را با اسلامگرایی برابر دانستهاند.[10]
چهرههای مهم و اصلی اسلامگرایی مدرن شامل حسنالبنا، سید قطب، ابوالاعلی مودودی[11] روحالله خمینی[12] هستند.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.