![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Che%25C5%2582mno_-_pomnik.jpg/640px-Che%25C5%2582mno_-_pomnik.jpg&w=640&q=50)
اردوگاه مرگ خلمنو
یکی از اردوگاههای مرگ رایش سوم / From Wikipedia, the free encyclopedia
اردوگاه مرگ خلمنو (به آلمانی: Vernichtungslager Kulmhof) از بزرگترین اردوگاههای کار اجباری نازیها بود و اولین مرکز کشتار که توسط حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان در سال ۱۹۴۱ در ۵۰ کیلومتری شهر لودتس ساخته شد.
اردوگاه مرگ خلمنو | |
---|---|
Death camp | |
![]() Monument to victims of Nazi extermination camp Kulmhof (Chełmno) in occupied Poland, unveiled in 1990 at the site of the camp ![]() Chełmno on the map of Nazi extermination camps marked with black and white skulls, جمهوری دوم لهستان borders تهاجم به لهستان | |
نامهای دیگر | Kulmhof |
شناختهشده برای | نسلکشی در حین هولوکاست |
مکان | Near خومنو ناد نرم، Reichsgau Wartheland (German-occupied Poland) |
فرمانده | کریستیان ویرت |
استفادهٔ اصلی | اردوگاه مرگ |
دورهٔ فعالیت | ۰۱۹۴۱−۱۲−۰۸ ۸ دسامبر ۱۹۴۱ – ۰۱۹۴۳−۰۴−۱۱ ۱۱ آوریل ۱۹۴۳ (1st period), ۰۱۹۴۴−۰۶−۲۳ ۲۳ ژوئن ۱۹۴۴ – ۰۱۹۴۵−۰۱−۱۸ ۱۸ ژانویه ۱۹۴۵ |
شمار اتاقهای گاز | 3 gas vans |
انواع زندانیان | عمدتا یهودیان |
تعداد کشته | حدود ۱۵۲٬۰۰۰–۳۴۰٬۰۰۰ |
آزاد شده توسط | ارتش سرخ, ۰۱۹۴۵−۰۱−۲۰ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۵ |
زندانیان برجسته | Mordechaï Podchlebnik, Szymon Srebrnik, Szlama Ber Winer |
این اردوگاه، که مشخصاً برای هیچ هدفی جز کشتار جمعی در نظر گرفته نشده بود، از ۸ دسامبر ۱۹۴۱ تا ۱۱ آوریل ۱۹۴۳، همزمان با عملیات راینهارد در مرگبارترین مرحله هولوکاست، و دوباره از ۲۳ ژوئن ۱۹۴۴ تا ۱۸ ژانویه ۱۹۴۵، در طول ضد حمله شوروی، فعال بود.[1]
در سال ۱۹۴۳، تغییراتی در روشهای کشتار اردوگاه ایجاد شد زیرا ساختمان پذیرش قبلاً تخریب شده بود.[2] حداقل ۱۵۲۰۰۰ نفر در اردوگاه به قتل رسیدند،[3] که آن را به پنجمین اردوگاه نابودی مرگبار پس از اردوگاههای مرگ آشویتس، تربلینکا، بلزک و سوبیبور تبدیل میکند. با این وجود، دادستانی آلمان غربی در جریان محاکمات خلمنو که بین سالهای ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ برگزار شد، با استناد به آمار ارائه شده توسط نازیها، اتهاماتی مبنی بر قتل دستکم ۱۸۰,۰۰۰ نفر را مطرح کرد.[4] خلمنو مکانی برای آزمایشهای اولیه در توسعه برنامه نابودی نازیها بود.[5]
نیروهای ارتش سرخ شهر خلمنو را در تصرف کردند. تا آن زمان، آلمانیها بینات وجود اردوگاه را از بین برده بودند و هیچ زندانیای باقی نگذاشته بودند.[6] یکی از بازماندگان اردوگاه، که در آن زمان پانزده ساله بود، گواهی داد که تنها سه مرد یهودی به طور موفقیتآمیز فرار کرده بودند.[7] دانشنامه هولوکاست هفت یهودی را که فرار کرده بودند شمارش کرد.[8]