From Wikipedia, the free encyclopedia
اختلال شخصیت ضداجتماعی یا ناهنجاری شخصیت ضداجتماعی (به انگلیسی: Antisocial Personality Disorder) (شناختهشده به عنوان ASPD یا APD یا Sociopathy) رفتارهای ضداجتماعی مانند وجدان کم یا ناچیز و عدم توانایی کنترل خشم شناخته میشود.[1]
اختلال شخصیت ضد اجتماعی | |
---|---|
![]() | |
تخصص | روانپزشکی، روانشناسی ![]() |
طبقهبندی و منابع بیرونی | |
آیسیدی-۱۰ | F60.2 |
آیسیدی-۹-سیام | 301.7 |
پیشنت پلاس | اختلال شخصیت ضد اجتماعی |
اشخاص دارای اختلال شخصیت ضد اجتماعی سطوح غیرمعمولی از سروتونین را در مغز خود دارند. همچنین آنها رفتار تکانشی دارند و در انجام تصمیمهای بلند مدت اکثراً به مشکل میخورند. این اختلال شخصیتی قبل از ۱۸ سالگی به دلیل رشد مغز قابل تشخیص نیست و معمولاً رفتارهای ضد اجتماعی در افراد زیر ۱۸ سال اختلال سلوک گفته میشود.[2]
شیوع این ناهنجاری در افراد ۲۴ تا ۴۴ بیشتر و در ۴۵ سال به بالا کاهش میباشد[1]
علائم اختلال شخصیتی ضداجتماعی عبارت است از:
تفاوت اختلال شخصیت ضد اجتماعی با اختلال شخصیت خودشیفتگی این است که در خودشیفتگی ارتباطی با عواملی مانند اختلال سلوک در کودکی وجود ندارد و همچنین فرد خودشیفته کمتر پرخاشگر، تکانشی و فریبدهنده است.
کودکانی دارای اختلال سلوک اگر تا ۱۸ سالگی درمان نشوند، ممکن است دچار اختلال شخصیتی ضد اجتماعی شوند. عوامل دیگری مانند اختلال کمتوجهی - بیشفعالی، افسردگی، اختلال نافرمانی مقابلهجویانه و اختلالات گروه B نیز احتمال این اختلال شخصیتی را بالا میبرد.[2]
الف) فرد تقریباً در همه جنبههای زندگی به حقوق دیگران احترام نمیگذارد و آنها را نقض میکند. این رفتار از ۱۵ سالگی شروع شدهاست، و سه مورد (یا بیشتر) از موارد زیر آن را نشان میدهند:
ب) فرد حداقل ۱۸ سال سن دارد.
پ) شواهد موجود نشان میدهند که فرد اختلال سلوک دارد و شروع آن قبل از ۱۵ سالگی بودهاست.
ت) رفتار ضد اجتماعی صرفاً در طول اسکیزوفرنی یا اختلال دوقطبی روی نمیدهند.[4]
فیلمهای زیر در رابطه با اختلال شخصیت ضد اجتماعی هستند: