آرمانشهر قوانین: در باب فناوری، حماقت و لذات پنهان دیوانسالاری، کتابی است که توسط دیوید گریبر -انسانشناس- در سال ۲۰۱۵ دربارهٔ چگونگی رابطهٔ مردم با و تأثیرپذیری آنها از دیوانسالاریها منتشر شدهاست.[3] گریبر پیش از این بدهی: ۵۰۰۰ سال اول و پروژه دموکراسی را نوشت و یکی از سازماندهندگان جنبش اشغال وال استریت بود. گریبر قرارداد کتاب را اواخر سال ۲۰۱۴ با انتشارات ملویل هاوس امضا کرد و آرمانشهر قوانین در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۵ منتشر شد.[3]
گریبر دوران معاصر را «عصر دیوانسالاری کامل» توصیف میکند. عصری که در آن دیوانسالاریهای دولتی و خصوصی آنچنان در هم گره خوردهاند که از یکدیگر قابل تفکیک نیستند و به مکانیسمهای اصلی سودآوری وال استریت تبدیل شدهاند. او توصیف میکند که چگونه بوروکراتیکسازی تهدید خشونت را تقریباً به همهٔ جنبههای زندگی روزمره در کشورهای ثروتمند وارد میکند، آن هم از طریق فشار قانون و پلیس.[4] گریبر استدلال میکند که دیوانسالاریها دیگر مانند تبصره-۲۲ یا قصر تجزیه و تحلیل یا هجو نمیشوند. کتاب بر «پیامدهای سیاسی» دیوانسالاریها و راهحلهای گریبر متمرکز است.[4]
گریبر خاطرنشان میکند که آمریکاییها به شدت از دیوانسالاری منزجر هستند، در عین حال انگیزهای برای دگرگونی دیوانسالاری ندارند؛ گریبر فکر میکند که آمریکاییها باید این انگیزه را داشته باشند. او خواستار رفع فوری محدودیتهایی شده که حاصل از دیوانسالاری است و مانع خلاقیت میشود. او استدلال میکند که «نظم و قاعدهمندیِ» بوروکراسی بیش از آنکه ارزشمند باشد آسیبزننده است، و توضیح میدهد که قوانین در عمل برای همه به یک اندازه اعمال نمیشوند و بیشتر «ابزاری هستند که تخیل انسان از طریق آنها نابود میشود».[4]
توماس هچرد برای انپیآر نوشت که این کتاب بخشی دانشگاهی و بخشی سیاستهای رادیکال است. وی به وجود «بودریار و بل هوکس» و دیگر ادبیات دانشگاهی اشاره کرد. هاچارد نوشت که سیاست غیر بوروکراتیک اشغال گریبر استدلالهای این کتاب را زیر سؤال میبرد. هاچارد نوشت که نکات گرابر «تقریباً همیشه روشنگر، تأملبرانگیز» است و ارزش استدلالهای «پرپیچ و خم» دربارهٔ موضوعاتی از جمله تاریخ فلسفه، زبانشناسی و فیلمهای علمی-تخیلی را دارد.[4] به نظر منتقد، کتاب نیکیل ساوال در مورد «تکامل دفاتر کار» -Cubed- که تعادل بین خلاقیت دفتر کار و قوانین دفتر کار را دنبال میکند، میتواند مکمل خوبی برای این کتاب باشد.[4]
سوالات مطرح شده در کتاب به موضوع دوسالانهٔ ۲۰۱۶ تایپه شکل داد، جایی که هنرمندان کارهایی را دربارهٔ اینکه بوروکراسیهای نهادی چگونه به تخیل انسان شکل میدهند، تولید کردند.[5]
Gatenby, Mark (نوامبر 2015). "Book Review: David Graeber The Utopia of Rules: On Technology, Stupidity, and the Secret Joys of Bureaucracy". Organization Studies. 36 (11): 1599–1602. doi:10.1177/0170840615590746. S2CID147572596.
Komporozos-Athanasiou, Aris (مارس 2016). "The Utopia of Rules: On Technology, Stupidity, and the Secret Joys of Bureaucracy". The British Journal of Sociology. 67 (1): 173–175. doi:10.1111/1468-4446.12166.