Nahaste (kimika)
From Wikipedia, the free encyclopedia
Nahasketa, nahaste edo nahastura bi substantzia kimiko edo gehiago batera jartzearen ekintza eta ondorioz sortzen den materiala da, non substantzia kimikoen artean ez den erreakzio kimikorik sortzen. Homogeneoak (oreak, esaterako) nahiz heterogeneoak (suspentsioak, esaterako) izan daitezke.
- Artikulu hau kontzeptu kimikoari buruzkoa da; soinua gaitzat duena beste hau da: «Soinu-nahasketa»
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/Jakindun_logoa.png/33px-Jakindun_logoa.png)
Nahasketa bi osagaiz edo gehiagoz osatutako materiala da, baina ez kimikoki konbinatuta. Nahasketa batean erreakzio kimikorik ez da gertatzen, eta osagai bakoitzak bere identitatea eta propietate kimikoak mantentzen ditu. Hala ere, nahasketa batzuk erreaktiboa izan daitezke, hau da, haien osagaiak elkarrekin erreakzionatu ahal dute ingurumen baldintza jakin batzuen arabera, hala nola aire-erregaiaren nahasketa barne-errekuntzako motor batean.
Bi edo gehiagoko substantzien konbinazio fisikoa da, haien identitateak mantentzen dituztenak eta nahasten direnak, kasu bakoitzaren arabera, aleazioak, disoluzioak, esekidurak eta koloideak osatuz.
Elementuen eta konposatuen bezalako substantzia kimikoen nahasketa mekanikoaren emaitza dira, lotura kimikorik edo beste aldaketa kimiko batzuk egon ezean, substantzia osagai bakoitzak bere propietate kimikoak mantentzen dituena. Nahiz eta bere osagaien aldaketa kimikorik ez izan, nahasketa baten propietate fisikoak, esate baterako, urtze-puntua, bere osagaien propietateetatik desberdina izan daiteke.
Substantzia batzuk nahastuz gero, kimikoki erreakzionatzen badute, orduan ezingo dira bitarteko fisikoen bidez berreskuratu, konposatu berriak sortu baitira.
Nahasketak honela sailkatzen dira:
- Homogeneoak
- Heterogeneoak
Nahasketa baten osagaiak hauek izan daitezke:
- Solidoak
- Likidoak
- Gaseosoak