From Wikipedia, the free encyclopedia
Pax Romana (latinaĵo por "Romia paco") estis la longa periodo de relativa paco kaj minimuma vastiĝo de militforto travivita de la Romia Imperio en la unua kaj duaj jarcentoj a.K. Ĉar ĝi estis establita de Cezaro Aŭgusto ĝi foje estas nomita Pax Augusta. Ĝia interspaco estis ĉirkaŭ 200 jaroj (27 a.K al 180 p.K).
La paca stato estis nur ene de la landlimoj de la imperio ĉar daŭre ekzistis bataloj kontraŭ la popoloj de la periferioj:ĝermanoj, partujanoj, ktp. Ĝi estis periodo de relativa trankvileco, dum kiu ne ekzistis civitanaj militoj kiel tiuj de la 1-a jarcento, nek grandaj konfliktoj kun aliaj potencoj, kiel dum la Punikaj Militoj (3-a kaj 2-a jarcentoj a.K).