From Wikipedia, the free encyclopedia
La imperiestro (en ĉina: 皇帝, en pinĝina: huángdì) de Ĉinio estis kaj ministrestro kaj ŝtatestro de Ĉinio ekde la dinastio Qin, 221 a.K., ĝis la falo de la dinastio Qing en 1911. La ministrestroj antaŭaj al la dinastio Qin estis nomitaj ŭang (王 [wáng], «reĝo»). Antaŭ la unua imperiestro, Qin Shihuangdi, la karaktroj huang («dia reĝo») kaj di («saĝa reĝo») uzatis separate kaj neniam sinsekve (vidu artikolon Tri Suverenoj kaj Kvin Imperiestroj). Post la dinastio Han, huangdi mallongiĝis kiel huang aŭ di, perdante unu el la karaktroj separate aŭ la signifon kiun havis antaŭ la dinastio Qin.