Selekta plantoplibonigo celas genetikan ŝanĝiĝon de plantopopulacioj por plibonigi la biologiajn aŭ ekonomiajn ecojn. Ĝiaj metodoj estas plantoselektado, semtraktado aŭ krucado kaj posta selektado de fil/in/aj plantoj por la sekvanta kultivciklo aŭ la multigado de la nova planta kultivaro .
Novaj maizkultivaroj pere de genetika ŝanĝigo
Celoj de la plantoplibonigo povas esti :
grandigo de la rikoltaĵo-kvanto
plibonigado de la planta kvalito
eliminado de nedezirataj enhavosubstancoj (ekzemple amaraj aŭ venenaj substancoj)
plibonigo de la gusto kaj konserveblo (precipe de fruktoj, legomoj kaj ornamplantoj)
plibonigo de konsisto de la plantgrasoj (kolza oleo , sunflora oleo )
plibonigo de la amelo -konsisto ĉe terpomoj kaj cerealoj
altigo de certaj enhavosustancoj, ekzemple vitaminoj
kaj aliaj depende de la kultivaro
tolerado kaj rezistado
plibonigo de la tolerado de malvarmo, salo, sekeco
pligrandigi la rezistado kontraŭ malsanoj aŭ/kaj damaĝbestoj
Ĉe ornamplantoj aldoniĝas la plibonigaj celoj kiel novaj koloroj kaj aliaj morfologiaj karakterizaĵoj. Tiuj celoj gravas ankaŭ ĉe legomoj kaj fruktoj.
Precizec-plibonigo
Pli detalaj informoj troveblas en artikolo
precizecplibonigo .
Pli detalaj informoj troveblas en artikolo
listo de roz-plibonigistoj .
Germanujo
Ernst Benary (1819–1893), entrepreno en turingia Erfurto. Plibonigo de hortikulturaj plantoj
Ferdinand von Lochow (1849–1924), plibonigis sekalajn tipojn
Eduard Meyer (1859–1931), plibonigisto de furaĝbeto, cerealoj, terpomoj
Georg Arends (1863–1952), plibonigisto de staŭdoj
Kartz von Kameke-Streckenthin (1866–1942), plibonigisto de terpomoj
Karl Foerster (1874–1970), plibonigisto de ŝtaŭdoj (delfinio, asteroj kaj gresoj)
Thomas Scharnagel (1880–1953), plibonigis novajn tritikajn kultivarojn
Rudolf Carsten (1880–1954), plibonigisto de tritiko
Vincenz Berger (1883–1974), plibonigisto de dalioj
Reinhold von Sengbusch (1898–1985), plibonigisto de fragoj kaj legomoj
Eduard von Boguslawski (1905–1999), profesoro pri plant-plibonigo ĉe la universitato de Gießen
F. Wolfgang Schnell (1913–2006), direktoro de la instituto pri plant-plibonigo ĉe la Universitato Hohenheim apud Stuttgart
Walter Schuster (1918–2010), kun-aŭtoro de instrulibro pri agrokultura plant-plibonigo
Gerhard Fischbeck (* 1925), esploras ĉe cerealaj kultivaroj
Hans Hachmann (1930–2004), plibonigisto de rododendroj
Usono
Luther Burbank (1849–1926), usono
Norman Ernest Borlaug (1914–2009), USA
Rusujo
Ivan Vladimiroviĉ Miĉurin (1855–1935),
Aŭstrio
Peter Ruckenbauer (* 1939
aliaj landoj
Heiko Becker: Pflanzenzüchtung 2. Auflage. UTB, 2008, ISBN 978-3-8252-1744-0 .
Rolf Schlegel: Concise Encyclopedia of Crop Improvement. Institutions, Persons, Theories, Methods, and Histories. Haworth Press, New York/London 2007, ISBN 978-1-56022-146-3 , S. 331ff.
Rolf Schlegel: Dictionary of Plant Breeding. Arkivigite je 2013-10-29 per la retarkivo Wayback Machine 2. Auflage. Taylor & Francis, 2009, ISBN 978-1-4398-0242-7 , S. 584.
Wulf Diepenbrock, Jens Léon, Frank Ellmer: Ackerbau, Pflanzenbau und Pflanzenzüchtung, Grundwissen Bachelor. Ulmer, 2005, ISBN 978-3-8252-2629-9 . (UTB Uni-Taschenbücher, Band 2629)
Noel Kingsbury: Hybrid. The History and Science of Plant Breeding. The University of Chicago Press, 2009, ISBN 978-0-226-43704-0 .
Thomas Miedaner: Pflanzenzüchtung. Eine Einführung. DLG, 2010, ISBN 978-3-7690-0752-7 .