Hipotezo de Sapir-Whorf
la principo, ke la strukturo de onia lingvo influas onian mondpercepton / From Wikipedia, the free encyclopedia
En lingvoscienco, la hipotezo de Sapir-Whorf (HSW, ankaŭ konata kiel "hipotezo de lingva relativeco") postulatas rektan kaj sisteman rilaton inter gramatikaj kategorioj de lingvo parolata de iu homo kaj kiel tiu homo kaj komprenas la mondon, sintenas kaj finfine agas en ĝi.
Kvankam nomata "Hipotezo" de Sapir-Whorf, ĝi estis diskutata fundamenta aksiomo de la usona lingvisto kaj antropologo Edward Sapir kaj de lia kolego kaj studento Benjamin Whorf. La nomo mem de la hipotezo estas diskutebla, ĉar ĝin oni ŝuldas al antaŭuloj de Sapir. Cetere Whorf ne kunaŭtoras la hipotezon, sed postdiris ĝin post Sapir, radikaligante ĝin.
La hipotezo postulatas ke la naturo de aparta lingvo influas la kutiman pensmanieron de ĝia parolantaro: ke malsamaj lingvaj ŝablonoj produktas malsamajn pens-ŝablonojn. Tiu ideo postulatas ke neeblas perfekte priskribi la mondon per lingvo ĉar ĝi implicas ke la meĥanismo de iu ajn lingvo determinas la pensmanieron de ĝia parolantaro. La hipotezo estas esprimita en radikala kaj milda formuladoj.