Duobligo (lingvo)
lingva fenomeno / From Wikipedia, the free encyclopedia
Duobligo estas morfologia proceso, ĉe kiu sonoj, silaboj, vortoj aŭ vortopartoj estas ripetataj, per tio ke oni kopias certan parton resp. sonsekvon de la baza vorto, tiun reduplikaĵon denove kun la bazo ligas kaj per tio kreas la derivitan formon de la bazo. Oni distingas inter parta kaj kompleta duobligo, depende de tio, ĉu nur parto de la bazo aŭ la kompleta vorto estas duobligata. En la plej multaj lingvoj de la mondo estas ĉi tiu metodiko ĝenerale uzata, interalie por krei formojn de la estinteco, de la pluralo, de la diminutivo ktp (fleksio). Sed ĝi ankaŭ estas uzata en la vortfarado por la kreado de novaj vortoj.