From Wikipedia, the free encyclopedia
Η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που έδρασε κυρίως την περίοδο 1951 - 1974 (με διακοπή λειτουργίας κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών). Ήταν το μεγαλύτερο νόμιμο κόμμα της αριστεράς την περίοδο εκείνη με σημαντική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Στη μεταπολίτευση επανήλθε χωρίς όμως τη δυναμική του παρελθόντος, για να διαλυθεί οριστικά το 1992.
Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά | |
---|---|
![]() | |
Ηγέτης | Ιωάννης Πασαλίδης (πρώτος) Ανδρέας Λεντάκης (τελευταίος) |
Ίδρυση | 1951 |
Διάλυση | 1992 |
Έδρα | Αθήνα |
Εφημερίδα | Η Αυγή |
Πτέρυγα νεολαίας | Νεολαία Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς |
Ιδεολογία | Δημοκρατικός σοσιαλισμός Κομμουνισμός Πασιφισμός |
Πολιτικό φάσμα | Αριστερά |
Χρώματα | Μπλε |
Πολιτικό σύστημα Ελλάδας Πολιτικά κόμματα Εκλογές |
Η ΕΔΑ ιδρύθηκε σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση στις 3 Αυγούστου του 1951, ως συνασπισμός κομμάτων της Αριστεράς, με την πρωτοβουλία του εκτός νόμου, τότε, Κ.Κ.Ε., με πρόεδρο τον Ιωάννη Πασαλίδη.
Την ιδρυτική διακήρυξή της υπέγραψαν μικρά αριστερά κόμματα που ήταν νόμιμα εκείνη την περίοδο: το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας του Ιωάννη Πασαλίδη, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, το Κόμμα Αριστερών Φιλελευθέρων των Νεόκοσμου Γρηγοριάδη και Σταμάτη Χατζήμπεη, και το Δημοκρατικό Ριζοσπαστικό Κόμμα του Μιχάλη Κύρκου.[1]
Ο βασικός κορμός των στελεχών της ήταν μέλη του Κ.Κ.Ε., το οποίο είχε τεθεί εκτός νόμου από το 1947, όπως και οι Εμμανουήλ Πρωιμάκης και οι στρατηγοί Σαράφης, Χατζημιχάλης και Αυγερόπουλος. Διοικούνταν από εξαμελή διοικούσα επιτροπή (Ιωάννης Πασαλίδης, Δημήτρης Μαριόλης, Διονύσιος Χριστόκος, Σταμάτιος Χατζήμπεης, Μιχαήλ Κύρκος και Ιωάννης Κακορέλης[2]).
Η Ε.Δ.Α. πρωτοσυμμετείχε σε βουλευτικές εκλογές στις εκλογές του 1951 όπου εξελέγησαν τελικά 10 βουλευτές. Ήταν τότε το μοναδικό κόμμα που καταψήφισε στη Βουλή την ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Στις εκλογές του 1952, με πλειοψηφικό, δεν κατάφερε να αναδείξει ούτε έναν βουλευτή. Το 1956 η Ε.Δ.Α. μετατράπηκε σε ενιαίο κόμμα. Το 1958 η ηγεσία του Κ.Κ.Ε. αποφασίζει να διαλύσει όσες παράνομες οργανώσεις της είχαν απομείνει στην Ελλάδα και τα μέλη τους να ενταχθούν στην νόμιμη Ε.Δ.Α. Στις εκλογές του ίδιου χρόνου κατορθώνει να πάρει το 24,4% των ψήφων καταλαμβάνοντας 78 βουλευτικές έδρες και να αναδειχτεί αξιωματική αντιπολίτευση.
Αυτή η επιτυχία της, η οποία είναι η μεγαλύτερη εκλογική επιτυχία ελληνικού αριστερού κόμματος μέχρι τότε, προκάλεσε ανησυχία στα επιτελεία του στρατού και του «παρακράτους», τα οποία επανενεργοποίησαν και αναθεώρησαν το σχέδιο «Περικλής», με στόχο να περιορίσουν τις δυνάμεις της Ε.Δ.Α.. Το σχέδιο τέθηκε σε εφαρμογή στις εκλογές του 1961 που έμειναν γνωστές σαν «εκλογές βίας και νοθείας». Στις εκλογές αυτές η ΕΔΑ έλαβε μέρος ως Πανδημοκρατικόν Αγροτικόν Μέτωπον Ελλάδος (Π.Α.Μ.Ε.) συνεργαζόμενη με το Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα. Κατά την προεκλογική περίοδο τα μέλη και οι οπαδοί της έγιναν αντικείμενο διώξεων από στρατιωτικούς, χωροφύλακες και υποκινούμενους πολίτες. Σημειώθηκαν κατ' επανάληψιν βίαια επεισόδια με νεκρούς, ενώ αντικείμενα επιθέσεων και διώξεων έγιναν και οι υποψήφιοι βουλευτές της.
Έκτοτε η Ε.Δ.Α. περιόρισε αυτοβούλως τη συμμετοχή της στις εκλογές με σκοπό να ενισχυθεί η Ένωσις Κέντρου και να ανέλθει στην εξουσία.
Λίγο πριν από τις εκλογές του 1963, η Ελλάδα εισήλθε σε μία περίοδο πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής, λόγω της δολοφονίας του βουλευτή του κόμματος Γρηγόρη Λαμπράκη από μέλη του ακροδεξιού παρακρατικού μηχανισμού. Η ηγεσία της Ε.Δ.Α. κατηγόρησε τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή ως ηθικό αυτουργό.[3]
Οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις (κυρίως Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις και Ένωσις Κέντρου) θεωρούσαν την Ε.Δ.Α. κομμουνιστική και επεδίωκαν την απομόνωσή της. Τα μέλη της αντιμετωπίζονταν με καχυποψία και ήταν συχνά αντικείμενο διώξεων, όπως και το δημοσιογραφικό της όργανο, η εφημερίδα «Η Αυγή».
Ο Γεώργιος Παπανδρέου ονόμαζε την πολιτική του «διμέτωπο αγώνα» κατά της Δεξιάς και της Αριστεράς. Συνεργάστηκε μαζί της μόνο στις εκλογές του 1956 με μοναδικό σκοπό την αλλαγή του εκλογικού συστήματος σε περίπτωση νίκης. Στη συνέχεια όμως, αν και κεντρώος, μετά την νίκη του στις εκλογές του 1963, επειδή δεν πέτυχε αυτοδυναμία στη Βουλή, προτίμησε να παραιτηθεί και να προκηρύξει νέες εκλογές τον Φεβρουάριο του 1964, παρά να κάνει κυβέρνηση συνασπισμού με την Ε.Δ.Α..
Μετά το Απριλιανό πραξικόπημα η Ε.Δ.Α. διαλύθηκε, όπως και τα υπόλοιπα κόμματα και τα περισσότερα στελέχη της συνελήφθησαν και εξορίστηκαν.
Μετά τη μεταπολίτευση έγινε προσπάθεια αναβίωσής της αλλά χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Το 1974 συμμετείχε στις πρώτες εκλογές μετά την δικτατορία στο σχήμα της Ενωμένης Αριστεράς και εξέλεξε τον πρόεδρό της Ηλία Ηλιού βουλευτή. Στις εκλογές του 1977 συνεργάστηκε με το Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού με την επωνυμία Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων, ενώ το 1981 και το 1985 συνεργάστηκε υπό την καθοδήγηση του Μανώλη Γλέζου με το ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Στις 27-30 Νοεμβρίου 1986 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το 2ο Συνέδριο της Ε.Δ.Α., κατά το οποίο πρόεδρος του κόμματος εξελέγη ο Ανδρέας Λεντάκης[4]. Ήταν ο συντάκτης του κειμένου Διακήρυξης, που διαμόρφωνε ένα νέο πρόσωπο της Ε.Δ.Α.[5] σοσιαλιστικό, μη κομμουνιστικό κόμμα, απαλλαγμένο από τους δογματισμούς της αριστεράς με ευρωπαϊκό προσανατολισμό και ξεκάθαρα υπέρ της ΕΟΚ.
Ο Ανδρέας Λεντάκης παραιτήθηκε από βουλευτής και πρόεδρος της Ε.Δ.Α. το 1993. Πρόεδρος του κόμματος ανέλαβε ο Θεόδωρος Κατριβάνος.
Έτος | Αρχηγός κόμματος | Αριθμός ψήφων | Ποσοστό ψήφων | Έδρες | Θέση |
---|---|---|---|---|---|
1951 | Ιωάννης Πασαλίδης | 180.640 | 10,57% | 10 / 258 |
4ο κόμμα |
1952 | Ιωάννης Πασαλίδης | 152.011 | 9,55% | 0 / 300 |
3ο κόμμα Εκτός Βουλής |
1956 | Ιωάννης Πασαλίδης | 1.620.007 (Δημοκρατική Ένωσις) |
48,15% (Δημοκρατική Ένωσις) |
19 / 300 |
2ο κόμμα |
1958 | Ιωάννης Πασαλίδης | 939.902 | 24,42% | 79 / 300 |
Αξιωματική Αντιπολίτευση |
1961 | Ιωάννης Πασαλίδης | 675.867 (Π.Α.Μ.Ε.) |
14,63% (Π.Α.Μ.Ε.) |
22 / 300 |
3ο κόμμα Αντιπολίτευση |
1963 | Ιωάννης Πασαλίδης | 669.267 | 14,34% | 28 / 300 |
3ο κόμμα |
1964 | Ιωάννης Πασαλίδης | 542.865 | 11,8% | 22 / 300 |
3ο κόμμα Αντιπολίτευση |
1974 | Ηλίας Ηλιού | 464.787 (Ενωμένη Αριστερά) |
9,47% (Ενωμένη Αριστερά) |
1 / 300 |
4ο κόμμα Αντιπολίτευση |
1977 | Ηλίας Ηλιού | 139.356 (Συμμαχία) |
2,72% (Συμμαχία) |
1 / 300 |
6ο κόμμα Αντιπολίτευση |
1981 | Μανώλης Γλέζος | 2.726.305 (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) |
48,07% (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) |
1 / 300 |
1ο κόμμα |
1985 | Μανώλης Γλέζος | 2.916.450 (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) |
45,82% (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) |
1 / 300 |
1ο κόμμα |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.