Μονάδα μέτρησης στην αρχαία Ελλάδα From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο πους (σύγχρονα ελληνικά: πόδι) ήταν μονάδα μέτρησης μήκους η οποία χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ελλάδα.
Οι αρχαίοι Έλληνες εμφανίζονται κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. να υιοθέτησαν τον αιγυπτιακό πήχυ, ο οποίος ισούταν με 52,39 εκ., και διαχώρισαν το μήκος του σε δυο μέρη: 32,38 και 20 εκ, όπου η επιλογή της μιας ή της άλλης τιμής προς χρήση γινόταν ανάλογα με το ύψος του γλυπτού.[1]
Σε γλυπτό που βρέθηκε στη Σαλαμίνα, το οποίο μοιάζει με τον άνθρωπο του Βιτρούβιου ή του Λεονάρντο ντα Βίντσι, υπάρχουν δυο μονάδες μέτρησης του ποδιού, ο ένας είναι ο μικρός Ελληνικός πους με μήκος 30,2 εκ. και ο άλλος πιθανότατα ο βασιλικός Ελληνικός πους είναι 32,2,εκ. Το πρωτότυπο βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο το Πειραιά, ενώ στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σαλαμίνας υπάρχει ακριβές αντίγραφο.
Υπήρξαν διάφορες εκδόσεις της μονάδας,[2] όπως ο πους της Ηράκλειας στη Μεγάλη Ελλάδα, ο πους της Αίγινας, ο ολυμπιακός πους και άλλοι.
![]() |
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |