From Wikipedia, the free encyclopedia
Το πρωτάθλημα Ελλάδας της περιόδου 1967-68 υπήρξε το 9ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε εύκολα η ΑΕΚ για 4η φορά στην ιστορία της[1], συγκεντρώνοντας τέσσερις βαθμούς περισσότερους από τον επί διετία πρωταθλητή Ολυμπιακό Πειραιώς. Είναι χαρακτηριστικό ότι η "Ένωση" μόνο με την επιστροφή του Ουγγρογερμανού τεχνικού Γιένε Τσάκναντι ξαναβρέθηκε στην κορυφή από το 1963,[2] προσπερνώντας τον Παναθηναϊκό του Μπόμπεκ και τον Ολυμπιακό του Μπούκοβι που ενδιάμεσα είχαν μονοπωλήσει τον τίτλο.
Περίοδος | 1967-68 | ||
---|---|---|---|
Πρωταθλήτρια ομάδα | ΑΕΚ | ||
Έναρξη | 7 Οκτωβρίου 1967 | ||
Λήξη | 9 Ιουνίου 1968 | ||
Διεθνείς διοργανώσεις | |||
Κύπελλο Πρωταθλητριών | ΑΕΚ | ||
Κύπελλο Κυπελλούχων | Ολυμπιακός | ||
Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων | Παναθηναϊκός Άρης | ||
Υποβιβασμός | |||
Υποβιβασμός | Πανελευσινιακός Προοδευτική Ολυμπιακός Βόλου | ||
Στατιστικά | |||
Πρώτος σκόρερ | Θανάσης Ιντζόγλου (24 γκολ) | ||
Καλύτερη επίθεση | ΑΕΚ (68) | ||
Καλύτερη άμυνα | Παναθηναϊκός (19) | ||
← 1966–67 1968–69 → |
Τη χρονιά εκείνη ξεκίνησε και η συμμετοχή των κυπριακών σωματείων στη διοργάνωση της ελληνικής Α΄ Εθνικής. Η μετέπειτα αθλητική βιβλιογραφία καταγράφει τη δεδομένη απόφαση της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (ΓΓΑ) ως πολιτική προπαγάνδα του δικτατορικού καθεστώτος,[3] το οποίο είχε επιβληθεί τον Απρίλιο της προηγούμενης περιόδου. Πέρα από την αύξηση σε 18 των συλλόγων του κορυφαίου επιπέδου για πρώτη φορά στα χρονικά του ποδοσφαίρου της Ελλάδας, οι καινοτομίες του τότε ΓΓΑ Κωνσταντίνου Ασλανίδη περιλάμβαναν τις απαγορεύσεις για:[4]
Η δεύτερη δεν ακολουθήθηκε παρά για μία Κυριακή από τους ραδιοφωνικούς εκφωνητές,[4] αλλά η τρίτη αναγνωρίζεται εκ των υστέρων ως θετική.[6] Αντίθετα, η τελευταία στην ουσία απονέκρωσε τη μεταγραφική κινητικότητα των γνωστότερων ποδοσφαιριστών, όπου μόνον ο Κώστας Βαλλιάνος του Εθνικού Πειραιώς ενίσχυσε τον Ολυμπιακό και αυτό ελλείψει ικανού –σύμφωνα με την άποψη της ΓΓΑ– τερματοφύλακα για τις υποχρεώσεις του στο κύπελλο Πρωταθλητριών.[5] Επιτράπηκε ακόμα η κατ' εξαίρεση μεταγραφή από τη Β΄ κατηγορία του Ραπτόπουλου (Απόλλωνα Καλαμαριάς) στον Άρη και, για να ισχυροποιηθούν οι δύο νεοφώτιστοι, των Αλέφαντου, Μπιστικέα (Παναιγιάλειου) σε Πανελευσινιακό και Ζυγολίκα (Τρικάλων), Καραηλιού (Νίκης Β.) σε Ολυμπιακό Βόλου.[7] Ωστόσο, αρκετές επιλογές παικτών από τα τοπικά πρωταθλήματα αποδείχθηκαν άκρως επιτυχημένες μελλοντικά,[5] καθώς οι Μήτσος Δημητρίου (ΑΕ Χαλανδρίου σε Παναθηναϊκό), Τάκης Ελευθεριάδης (Πανιώνιος Καισαριανής σε Εθνικό), Σταύρος Σαράφης (Αναγέννηση Επανωμής σε ΠΑΟΚ), Μπάμπης Σταυρόπουλος (Ολυμπιάς σε ΑΟ Αιγάλεω), Θανάσης Αγγελής και Βασίλης Σιώκος (ΑΟΝ Ιεραπόλεως και Ηλυσιακός αντίστοιχα σε Ολυμπιακό Πειραιώς) χρίστηκαν διεθνείς με την Ανδρών Ελλάδας στη συνέχεια της σταδιοδρομίας τους.
Αξιοσημείωτο της διοργάνωσης, η πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική που έστω και προσωρινά αμφισβητήθηκε η μονοκρατορία των τριών του πάλαι ποτέ ΠΟΚ κατά τη διάρκεια του β΄ γύρου,[8] όταν με την έναρξή του ο Άρης παρέμεινε μόνος την κορυφή για μία αγωνιστική, έως την επόμενη και την εκτός έδρας ήττα 5–0 από τον Παναθηναϊκό (σκορ δυσανάλογο με τα τότε δεδομένα των δύο αντιπάλων.[3] Οι Θεσσαλονικείς υπήρξαν πάντως οι μόνοι οι οποίοι διατήρησαν αήττητη την έδρα τους, από κοινού με τον 7ο Βύζαντα Μεγάρων (επιβλήθηκε 2-1 της ΑΕΚ και 3-1 του Ολυμπιακού[1], των δύο επικεφαλής της βαθμολογίας) στην καλύτερη εμφάνιση της τετραετούς του παρουσίας στην ανώτατη κατηγορία (1966-1970). Εντυπωσιακή ήταν,[9] τέλος, η πορεία του Πιερικού (νίκησε ΑΕΚ, Παναθηναϊκό εντός και ΠΑΟΚ εκτός έδρας) που τερματίζοντας στην 5η θέση, αφενός ισοφάρισε την υψηλότερη επίδοση συλλόγου από την επαρχία (το είχε πετύχει ο ίδιος την περίοδο 1964-65), αφετέρου θα γίνει ο παρθενικός της εκπρόσωπος σε ευρωπαϊκό θεσμό μέσω του Βαλκανικού κυπέλλου.
Τερματοφύλακες | Αμυντικοί | Μέσοι | Επιθετικοί |
---|---|---|---|
Στέλιος Σεραφείδης 23/17 | Τάσος Βασιλείου 33 | Στέλιος Σκευοφύλαξ 31 | Ανδρέας Σταματιάδης ![]() |
Θόδωρος Μανιατέας 11/7 | Φώτης Μπαλόπουλος 30/2 | Γιώργος Καραφέσκος 21/2 | Κώστας Νικολαΐδης 30/18 |
Αλέκος Σοφιανίδης (![]() ![]() |
Νίκος Σταθόπουλος 14 | Μίμης Παπαϊωάννου 27/19 | |
Αλέκος Ιορδάνου (![]() ![]() |
Παναγιώτης Βεντούρης 18/2 | ||
Μανώλης Φρογουδάκης 13 | Σπύρος Πομώνης 14/2 | ||
Γιώργος Κεφαλίδης 11 | Κώστας Παπαγεωργίου 11/8 | ||
Βασίλης Μαστρακούλης 3 | |||
Προπονητής: Γιένε Τσάκναντι (![]() ![]() |
Η ομάδα δεν πραγματοποίησε κάποια προσθήκη, ενώ οι Παπαϊωάννου, Σκευοφύλαξ, Σεραφείδης, Σοφιανίδης, Σταματιάδης ήταν επίσης πρωταθλητές το 1963 και οι τρεις τελευταίοι ανήκαν ήδη στο δυναμικό της πριν την καθιέρωση της Α΄ Εθνικής το 1959 (άρα διένυαν με την ΑΕΚ τον 9ο χρόνο τους στην κατηγορία).
Θέση | Ομάδα | Σύνολο | Εντός | Εκτός | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Βαθ. | Αγ. | Ν | Ι | Η | Τέρματα | δ/τ | Ν | Ι | Η | Τέρματα | Ν | Ι | Η | Τέρματα | ||
1 | ![]() |
84 | 34 | 22 | 6 | 6 | 68–24 | +44 | 14 | 2 | 1 | 44–10 | 8 | 4 | 5 | 24–14 |
2 | ![]() |
80 | 34 | 21 | 4 | 9 | 63–32 | +31 | 15 | 0 | 2 | 43–10 | 6 | 4 | 7 | 20–22 |
3 | ![]() |
79 | 34 | 17 | 11 | 6 | 44–19 | +25 | 12 | 4 | 1 | 28– | 55 | 7 | 5 | 16–14 |
4 | 75 | 34 | 16 | 9 | 9 | 61–49 | +12 | 13 | 4 | 0 | 39–16 | 3 | 5 | 9 | 22–33 | |
5 | ![]() |
69 | 34 | 15 | 5 | 14 | 42–46 | -4 | 13 | 3 | 1 | 31–12 | 2 | 2 | 13 | 11–34 |
6 | ![]() |
68 | 34 | 12 | 10 | 12 | 51–43 | +8 | 7 | 7 | 3 | 31–17 | 5 | 3 | 9 | 20–26 |
7 | ![]() |
68 | 34 | 12 | 10 | 12 | 45–49 | -4 | 11 | 6 | 0 | 31–11 | 1 | 4 | 12 | 14–38 |
8 | ![]() |
67 | 34 | 13 | 7 | 14 | 56–43 | +13 | 9 | 3 | 5 | 30–12 | 4 | 4 | 9 | 26–31 |
9 | ![]() |
67 | 34 | 13 | 7 | 14 | 45–40 | +5 | 10 | 2 | 5 | 30–16 | 3 | 5 | 9 | 15–24 |
10 | ![]() |
67 | 34 | 13 | 7 | 14 | 32–39 | -7 | 9 | 6 | 2 | 19–11 | 4 | 1 | 12 | 13–28 |
11 | ![]() |
66 | 34 | 12 | 8 | 14 | 47–51 | -4 | 9 | 5 | 3 | 33–20 | 3 | 3 | 11 | 14–31 |
12 | ![]() |
66 | 34 | 12 | 8 | 14 | 35–45 | -10 | 9 | 2 | 6 | 25–21 | 3 | 6 | 8 | 10–24 |
13 | ![]() |
65 | 34 | 11 | 9 | 14 | 32–38 | -6 | 11 | 3 | 3 | 26–11 | 0 | 6 | 11 | 6–27 |
14 | ![]() |
64 | 34 | 12 | 6 | 16 | 33–40 | -7 | 10 | 4 | 3 | 25–11 | 2 | 2 | 13 | 8–29 |
15 | ![]() |
64 | 34 | 10 | 10 | 14 | 31–40 | -9 | 8 | 4 | 5 | 22–16 | 2 | 6 | 9 | 9–24 |
16 | 61 | 34 | 10 | 7 | 17 | 37–52 | -15 | 9 | 4 | 4 | 26–15 | 1 | 3 | 13 | 11–37 | |
17 | ![]() |
57 | 34 | 6 | 11 | 17 | 39–76 | -37 | 5 | 7 | 5 | 29–33 | 1 | 4 | 12 | 10–43 |
18 | ![]() |
57 | 34 | 8 | 7 | 19 | 27–62 | -35 | 8 | 5 | 4 | 16–13 | 0 | 2 | 15 | 11–49 |
|
|
Σημείωση 1: η προκήρυξη του πρωταθλήματος προέβλεπε υποβιβασμό μόνο των τριών τελευταίων της βαθμολογίας, εκ των υστέρων όμως Πανσερραϊκός και Πανελευσινιακός υποχρεώθηκαν σε αγώνες διαβάθμισης με τη δευτεραθλήτρια αντίστοιχα βορείου και νοτίου ομίλου της Β΄ κατηγορίας.
Σημείωση 2: υπήρξε η τρίτη μόλις περίοδος στις έως τότε 9 της Α΄ Εθνικής, όπου το αποτέλεσμα κάποιας συνάντησης δεν χρειάστηκε να κατακυρωθεί 2-0 υπέρ του ενός αντιπάλου βάσει κανονισμών. Αυτό αποδίδεται στην ελάττωση διαμαρτυριών προς τους διαιτητές και ενστάσεων σε αρμόδιες επιτροπές κατά το πρώτο –τουλάχιστον– δικτατορικό διάστημα, με την κατάσταση να ευνοεί το έλλειμμα δημοσιοποίησης γεγονότων στο φίλαθλο κοινό εξαιτίας της λογοκρισίας ("όλα καλυμμένα κι όμορφα").[3] Ενδεικτικό περιστατικό της κρατικής παρέμβασης στο ποδόσφαιρο της εποχής, εκτυλίχθηκε όταν ο Υπουργός Εσωτερικών ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός διέκοψε το πρώτο "χουντικό" ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός Π. (1–0, 22 Νοεμβρίου 1967) ώστε να συστήσει το ευ αγωνίζεσθαι στους Σιδέρη και Σούρπη υπό την απειλή αστυνομικής σύλληψης, το δε διαιτητή Κιτσούκαλη –περιέργως επαναφέρθηκε κατόπιν διετίας οικειοθελούς αποχώρησης– να εκτελεί χρέη απλού διεκπεραιωτή της επανέναρξης του αγώνα.[12]
Φιλοξενούμενος→ Γηπεδούχος ↓ |
ΑΕΚ | AΠΟΛ | ΑΡΗΣ | ΑΙΓΑ | ΕΘΝΙ | ΗΡΑΚ | OΣΦΠ | ΟλΛε | ΟλΒό | ΠΑΟ | ΠΝΕΛ | ΠΝΙΩ | ΠΝΣΕ | ΠΑΟΚ | ΠΙΕΡ | ΠΡOΟ | ΒΕΡΙ | ΒΥΖΑ |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
ΑΕΚ | 2–0 | 1–0 | 3–1 | 2–3 | 2–0 | 2–1 | 5–0 | 5–1 | 2–1 | 0–0 | 1–1 | 4–0 | 2–0 | 2–0 | 3–0 | 2–1 | 6–1 | |
Απόλλων | 0–3 | 1–0 | 0–2 | 0–4 | 1–0 | 0–2 | 3–1 | 3–0 | 1–2 | 2–0 | 2–2 | 3–0 | 0–0 | 2–1 | 3–1 | 1–2 | 3–1 | |
Άρης | 1–1 | 0–0 | 3–2 | 4–2 | 1–0 | 4–2 | 4–0 | 4–2 | 2–1 | 1–1 | 5–1 | 1–0 | 2–2 | 1–0 | 2–0 | 1–0 | 3–2 | |
Αιγάλεω | 1–1 | 1–0 | 3–3 | 1–2 | 5–1 | 1–2 | 2–2 | 4–0 | 0–0 | 2–0 | 4–3 | 2–1 | 1–0 | 2–1 | 1–0 | 1–2 | 2–2 | |
Εθνικός | 1–3 | 1–1 | 3–3 | 1–2 | 3–0 | 2–2 | 4–0 | 5–2 | 0–0 | 0–1 | 2–1 | 0–0 | 1–1 | 3–0 | 1–0 | 3–0 | 1–1 | |
Ηρακλής | 0–2 | 0–1 | 1–0 | 0–0 | 2–1 | 2–0 | 0–0 | 2–0 | 0–0 | 4–0 | 3–2 | 1–0 | 2–0 | 3–2 | 1–2 | 3–1 | 2–0 | |
Ολυμπ. Πειραιώς | 1–4 | 4–0 | 2–1 | 4–1 | 5–0 | 2–0 | 1–0 | 4–0 | 1–0 | 2–0 | 4–3 | 4–0 | 0–1 | 2–0 | 2–0 | 4–0 | 1–0 | |
Ολυμπ. Λευκωσίας | 1–1 | 3–1 | 3–3 | 1–1 | 2–2 | 1–1 | 1–2 | 2–1 | 1–2 | 1–1 | 2–5 | 2–1 | 0–0 | 5–3 | 3–2 | 1–5 | 0–2 | |
Ολυμπιακός Βόλου | 1–0 | 1–1 | 2–4 | 1–0 | 1–0 | 0–0 | 1–1 | 0–0 | 0–2 | 4–1 | 0–2 | 1–0 | 0–1 | 1–1 | 1–0 | 1–0 | 1–0 | |
Παναθηναϊκός | 1–1 | 2–0 | 5–0 | 1–0 | 0–0 | 2–1 | 1–0 | 3–0 | 1–0 | 1–0 | 1–1 | 0–1 | 1–0 | 3–0 | 0–0 | 1–0 | 5–1 | |
Πανελευσινιακός | 0–1 | 0–0 | 0–1 | 3–1 | 2–0 | 1–0 | 0–2 | 2–3 | 0–0 | 1–3 | 1–0 | 1–0 | 3–2 | 1–1α | 4–1 | 2–0 | 1–1 | |
Πανιώνιος | 1–2 | 1–2 | 3–0 | 1–2 | 0–1 | 1–1 | 0–0 | 5–0 | 3–0 | 1–1 | 1–0 | 0–1 | 3–2 | 3–0 | 5–0 | 1–0 | 1–0 | |
Πανσερραϊκός | 1–0 | 3–0 | 2–2 | 2–0 | 1–0 | 0–0 | 1–1 | 2–1 | 3–0 | 1–1 | 1–2 | 0–2 | 1–2 | 1–0 | 1–0 | 3–0 | 2–0 | |
ΠΑΟΚ | 1–2 | 1–1 | 2–3 | 2–0 | 1–1 | 2–0 | 1–0 | 3–0 | 3–2 | 2–1 | 1–0 | 0–1 | 3–0 | 0–1 | 3–1 | 1–2 | 4–1 | |
Πιερικός | 1–0 | 2–0 | 1–0 | 1–0 | 2–1 | 3–0 | 1–2 | 1–1 | 1–1 | 1–0 | 1–1 | 3–1 | 2–1 | 2–1 | 4–1 | 2–0 | 3–2 | |
Προοδευτική | 0–2 | 1–0 | 2–1 | 6–1 | 0–3 | 1–1 | 0–1 | 2–1 | 3–0 | 0–1 | 2–1 | 1–1 | 0–0 | 3–2 | 2–0 | 0–0 | 3–0 | |
Βέροια | 1–0 | 1–2 | 2–1 | 0–0 | 1–0 | 2–1 | 2–1 | 1–0 | 3–1 | 0–0 | 0–0 | 1–0 | 3–2 | 0–0 | 0–1 | 2–2 | 0–0 | |
Βύζας | 2–1 | 1–1 | 0–0 | 2–1 | 2–0 | 0–0 | 3–1 | 5–1 | 3–1 | 1–1 | 1–1 | 1–0 | 2–1 | 3–1 | 3–0 | 1–1 | 1–0 |
α Πανελευσινιακός-Πιερικός στις 29 Οκτωβρίου 1967 (4η αγωνιστική): διακόπηκε εξαιτίας ακαταλληλότητας του γηπέδου από τη βροχή χωρίς να αρχίσει το β΄ ημίχρονο,[13] όπως και η εξ αρχής επανάληψή του την επομένη για τον ίδιο λόγο (52').[14] Πραγματοποιήθηκε τελικά στις 8 Νοεμβρίου,[15] χωρίς να νικήσουν οι φιλοξενούμενοι που σε αμφότερες τις περιπτώσεις διακοπής προηγούνταν αντίστοιχα 2-0 και 1-0.
Για άνοδο και υποβιβασμό.
Ο Παττακός άλλωστε με το έτσι θέλω ανέβασε τον ΟΦΗ (και στις νίκες του έστελνε συγχαρητήρια τηλεγραφήματα). Είναι η χρονιά που στο παιχνίδι διαβάθμισης ΟΦΗ-Πανελευσινιακού, ορίσθηκε σαν ουδέτερη έδρα τα... Χανιά! Στρατοκρατούμενη
η Ελλάδα, στρατοκρατούμενος κι ο αθλητισμός. Μέχρι συνταγματάρχες διορίζονταν ως γυμνασίαρχοι![16]
Όμως επειδή τα γκολ δεν έπαιζαν ρόλο τότε, έγινε μπαράζ... στο μπαράζ. Έτσι στα Χανιά(!) ΟΦΗ-Ελευσίνα 3-0. Γράψαμε γι'
αυτή τη σκέψη του Παττακού (που ήταν στο σύστημα... αποφασίζουμε και διατάζουμε). Έπρεπε ο ΟΦΗ να παίξει Α΄ Εθνική! Γι' αυτό και ο τρίτος αγώνας έγινε στα Χανιά![17]
Μη συνυπολογισμένης της διαβάθμισης σημειώθηκαν 788 γκολ, άρα μέσος όρος 2,6 σε κάθε αγώνα. Τα περισσότερα κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού, υπήρξαν τα 8 που οι Κύπριοι φίλαθλοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν στη συνάντηση Ολυμπιακός Λευκωσίας-Πιερικός 5–3.
Καταλογίστηκαν 61 πέναλτι, σε αναλογία 1,8 ανά αγωνιστική ημέρα ή ένα κάθε 5 αναμετρήσεις, με τα 46 να εκτελούνται εύστοχα (ποσοστό 75%).[18] Ο Τάκης Ασημακόπουλος μετέτρεψε σε τέρμα 6 από τα 7 για τον Απόλλωνα και ο –αρχισκόρερ έτους– Θανάσης Ιντζόγλου τα 8 στα 9 του Πανιωνίου, συλλόγου ο οποίος είχε τα περισσότερα υπέρ του. Αστοχώντας μόνο στο πρώτο, ο παίκτης ξεκίνησε ένα σερί 22 επιτυχημένων εκτελέσεων που δεν θα ανακοπεί παρά το 1977,[19] προς το τέλος της σταδιοδρομίας του και ως στέλεχος πλέον του Εθνικού, ενώ παράλληλα έθεσε το σχετικό ρεκόρ για την ανώτατη βαθμίδα του ελληνικού πρωταθλήματος (με οποιοδήποτε σύστημα διεξαγωγής του).
Το Σάββατο 27 Ιανουαρίου 1968,[20] ο Ανδρέας Φιλώτας –σύντομα Κύπριος διεθνής–[21] διαμόρφωσε το τελικό Ολυμπιακός Λευκωσίας-Πανσερραϊκός 2–1 και αποτέλεσε τον πρώτο τερματοφύλακα που αφενός εκτέλεσε πέναλτι,[7] αφετέρου χρίστηκε σκόρερ στην Α΄ κατηγορία Ελλάδας.[22]
Οι Διακουμής και Γιάννης Τζώτζος πέτυχαν γκολ μέσω απευθείας κτυπήματος κόρνερ για λογαριασμό των Ολυμπιακού Βόλου και Πανσερραϊκού αντίστοιχα,[23] ο τελευταίος στο εντός έδρας 1–1 με τον Ολυμπιακό Πειραιώς.[24]
Στην κανονική διάρκεια της διοργάνωσης χρησιμοποιήθηκαν 365 παίκτες συνολικά,[10] δηλαδή τις ομάδες στελέχωσαν κατά μέσο όρο 20 μέλη, όσα ακριβώς την προηγούμενη περίοδο και παρά την αύξηση των αγώνων από 30 σε 34. Το γεγονός οφείλεται στην προαναφερόμενη μεταγραφική αδρανοποίηση εξαιτίας των γεωγραφικών περιορισμών και της εμπλοκής του ΓΓΑ Ασλανίδη.[10] Ο Βύζας χρησιμοποίησε 17 και τους λιγότερους, ο δε ΓΑΣ Βέροια 19 αλλά ουσιαστικά μόλις οι 12 μετείχαν πάνω από 8 φορές, περίπτωση παρόμοια με των πρωταθλητών Παναθηναϊκού το 1960 και ΑΕΚ το 1963.[25] Σε κάθε μία από τις 34 συναντήσεις αγωνίστηκαν 24 ποδοσφαιριστές 16 σωματείων (όλων πλην Εθνικού και ΠΑΟΚ), οι περισσότεροι αμυντικοί (α), μεσοεπιθετικοί (μ-ε), κανείς δε τερματοφύλακας:
Υπήρξε το δεύτερο πρωτάθλημα που δεν απουσίασαν σε κάποια αναμέτρηση της ομάδας τους οι Κουβάς (συνεχόμενο), Ηλιάδης, το τρίτο για τους Δομάζο, Κυζίρογλου, το δε τέταρτο του Ζαντέρογλου και μάλιστα διαδοχικό,[23] με αποτέλεσμα την τελευταία αγωνιστική να συμπληρώσει 129 συνεχείς εμφανίσεις στην Α΄ Εθνική (με Νίκη Β. και Ολυμπιακό Π.).[27] Ωστόσο, τον Απρίλιο ο Τάσος Βασιλείου είχε ήδη επεκτείνει το σερί των 124 του Αριστείδη Καμάρα (1962-1966) σε 132 (από τον Ιανουάριο του 1964, για Απόλλων Αθ. και ΑΕΚ), ενώ με 258 στη λήξη της διοργάνωσης ήταν πλέον ο παίκτης που είχε αγωνιστεί τις περισσότερες φορές στην κατηγορία (έλειψε μόνο 16 σε 9 χρόνια).[28]
|
|
Στο Βύζας-Ολυμπιακός Λευκωσίας 5–1 ο Κουβάς των νικητών σημείωσε όλα τους τα τέρματα (2 με πέναλτι) και στο Πανιώνιος-Προοδευτική 5–0 της τελευταίας αγωνιστικής ο Ιντζόγλου 4 που του επέτρεψαν να αναδειχθεί αρχισκόρερ περιόδου,[23] μάλιστα "ο πρώτος εκτός ΠΟΚ".[29] Όπως ακριβώς το προηγούμενο έτος, ο συγκεκριμένος τίτλος –χωρίς αντίκρισμα τότε–[30] κρίθηκε στη λήξη της και για μόλις ένα γκολ, με τη διαφορά ότι ο κορυφαίος πέρυσι Γ. Σιδέρης απουσίαζε από το Πανελευσινιακός-Ολυμπιακός Πειραιώς 0–2,[σ 1] όταν ο ανταγωνιστής του ευστοχούσε για το β΄ ημίχρονο στο στάδιο Νέας Σμύρνης τέσσερις φορές (τη δε καταληκτική μέσω εκτέλεσης πέναλτι στο 87').[11]
Ο τελικά δεύτερος είχε 17 επιτυχίες στο στάδιο Καραϊσκάκη και 12 εξ αυτών με 4 χατ τρικ,[24] ενώ 2 τέτοια σημείωσε ο Μ. Παπαϊωάννου (13 ακόμη παίκτες από ένα) που κατά το Ολυμπιακός Πειραιώς-ΑΕΚ 1–4 της 3ης Δεκεμβρίου 1967 (9η αγωνιστική) αποτέλεσε τον τρίτο με 100 τέρματα στην Α΄ Εθνική,[23] κατόπιν των Νεστορίδη το Μάρτιο του 1963[31] και Σιδέρη τον Οκτώβριο του 1964.[32] Το σερί σκοραρίσματος του τελευταίου επί 8 αγωνιστικές τη χρονιά 1964-65, ισοφάρισε μεν ο Νικολαΐδης της πρωταθλήτριας,[23] με λιγότερα όμως τέρματα στο σύνολο: 9 έναντι 12.[33]
Η απουσία στην πρώτη 20άδα κάποιου από τον Παναθηναϊκό,[26] παραγωγικότερο σύνολο τις 5 στις 8 περασμένες διοργανώσεις (1960-61, 1961-62, 1962-63, 1964-65, 1965-66),[34] αποτυπώνει την επιθετική του δυστοκία που οι δημοσιογραφικές περιγραφές υπογράμμιζαν με χαρακτηριστικό τρόπο.[σ 2] Η ομάδα δεν είχε στέλεχος με διψήφιο αριθμό τερμάτων (ο Δομάζος πέτυχε 9 σε 34 αγώνες)[29] για μόλις τρίτη περίπτωση κατά την παρουσία της στην Α΄ Εθνική[σ 3] και για μοναδική δεν εκπροσωπήθηκε στους 20 πρώτους σκόρερ.
Με βάση το άθροισμα της ατομικής βαθμολογίας (3: άριστος, 1: καλός) ανά αγώνα, την οποία δημοσίευε η εβδομαδιαία εφημερίδα Ομάδα και σύμφωνα με το αρχείο του αθλητικογράφου και αναλυτή στατιστικών στοιχείων ποδοσφαίρου Γιώργου Παγιωτέλη, την ιδανική 11άδα του πρωταθλήματος απάρτιζαν οι εξής:
ενώ ιδιαίτερα διακρίθηκαν ακόμη ο τερματοφύλακας Νίκος Χρηστίδης, οι κεντρικοί αμυντικοί Χρήστος Ζαντέρογλου (Ολυμπιακός Π.), Σωκράτης Κουσουλάκης (ΓΑΣ Βέροια), Άγγελος Κρεμμύδας (Εθνικός), Φραγκίσκος Σούρπης (Παναθηναϊκός), Ζαχαρίας Χαλιαμπάλιας (Ηρακλή), ο αριστερός αμυντικός Κυριάκος Καζαντζίδης (Πανιώνιος), ο μέσος και αμυντικός Θόδωρος Κυζίρογλου (Πιερικός), οι πρωτοεμφανιζόμενοι κεντρώοι Στέφανος Γαϊτάνος (ΓΑΣ Βέροια), Γιώργος Στολίγκας (Ολυμπιακός Π.) και ο μεσοκυνηγός Βαγγέλης Συρόπουλος (Άρης).[26] Σε 9 διοργανώσεις Α΄ κατηγορίας, κορυφαίος δεξιός ακραίος της άμυνας υπήρξε ο Καμάρας για 6η φορά (επίσης 1961 με Απόλλωνα Αθ., 1963-1966 με Παναθηναϊκό), στην καλύτερη επιθετική πεντάδα ο Σιδέρης περιλήφθηκε για δεύτερη διαδοχική και 5η συνολικά (1962, 1964, 1965, 1967), ο Δομάζος 4η (1961, 1962, 1966) και ο Σταματιάδης 3η (1964, 1965), ενώ ως αριστερός αμυνόμενος ο Σοφιανίδης για 2η (1963).[38]
Η χρονιά αποδείχθηκε εξαιρετική για τον Βασιλείου, ο οποίος εκτός από πρωταθλητής, παίκτης με τις περισσότερες έως τότε συμμετοχές Α΄ Εθνικής αθροιστικά, επί δεύτερο συνεχόμενο έτος ιδανικός σέντερ μπακ και για 4η φορά στην κορυφαία αμυντική γραμμή (1961 αριστερά και 1962 με Απόλλωνα Αθ., 1967 με ΑΕΚ), συγκέντρωσε κατά την εφημερίδα την υψηλότερη ατομική βαθμολογία (ακολούθησαν με αισθητή διαφορά οι Γιαννακόπουλος, Δομάζος και Ζαντέρογλου).[23] Είχε πραγματοποιήσει την τελευταία του εμφάνιση στην εθνική Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1966,[39] αποχωρώντας αργότερα διαμαρτυρόμενος για την εξορία του πατέρα του στο νησί της Γυάρου ως αντιφρονούντα με τη δικτατορική κυβέρνηση.[40]
|
|
Από τα 18 σωματεία, την περίοδο άρχισαν με τον προπονητή που είχαν ολοκληρώσει την περυσινή τα 8 τουλάχιστον (δεν είναι γνωστοί οι προηγούμενοι των νεοφώτιστων Ολυμπιακού Βόλου και Πανελευσινιακού) και με Έλληνα ή Κύπριο τα 10, δεδομένου ότι οι πολυπληθείς μέχρι πρόσφατα Γιουγκοσλάβοι δεν απολάμβαναν της εμπιστοσύνης του νέου καθεστώτος σε πολιτικό επίπεδο.
Διατέθηκαν 2.357.140 εισιτήρια,[4][46] άρα κατά μέσο όρο 7.700 ανά συνάντηση και 69.000 κάθε αγωνιστική ημέρα. Την 3η από αυτές στις 21 και 22 Οκτωβρίου σημειώθηκε η μεγαλύτερη προσέλευση με 101.812 θεατές, τα ¾ των οποίων παρακολούθησαν από ένα τοπικό ντέρμπι σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα ή Πειραιά: 28.748 το ΠΑΟΚ-Άρης (2–3), 22.887 το Παναθηναϊκός-ΑΕΚ (1–1) και 22.590 το Προοδευτική-Ολυμπιακός Πειραιώς (0–1) αντίστοιχα.[27] Αυτό ήταν το πρώτο Σαββατοκύριακο στην ιστορία της ανώτατης βαθμίδας του ελληνικού ποδοσφαίρου με περισσότερους από 100 χιλιάδες φιλάθλους να προμηθεύονται εισιτήριο και να καταβάλουν συνολικό ποσό που υπερέβη τα 3 εκατομμύρια δραχμές (3.045.328), επίσης για πρώτη φορά. Πέραν του ενδιαφέροντος για την αρχή της διοργάνωσης και τις συγκεκριμένες αναμετρήσεις, το ρεκόρ επιτεύχθηκε βέβαια λόγω της αύξησης από 8 σε 9 των παιχνιδιών της αγωνιστικής και, παρότι συχνά προσεγγίστηκε, δεν ξεπεράστηκε στη διάρκεια εκείνης της ίδιας χρονιάς.[46]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.