From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Φρανσουά Πασκάλ Σιμόν Ζεράρ (François Pascal Simon Gérard, 4 Μαΐου 1770 – 11 Ιανουαρίου 1837) ήταν Γάλλος νεοκλασικός ζωγράφος, γνωστός για τις προσωπογραφίες και τις ιστορικές σκηνές του. Γεννήθηκε στη Ρώμη, όπου ο πατέρας του εργαζόταν δίπλα στο Γάλλο πρεσβευτή. Αρχικά σπούδασε κοντά στον γλύπτη Ωγκυστέν Παζού (Augustin Pajou), αργότερα με τον ιστορικό ζωγράφο Νικολά-Γκυ Μπρενέ (Nicolas-Guy Brenet) και τελικά με τον διάσημο ακαδημαϊκό ζωγράφο Ζακ-Λουί Νταβίντ (Jacques-Louis David).
![]() |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
Φρανσουά Ζεράρ | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | François Gérard (Γαλλικά) |
Γέννηση | 4 Μαΐου 1770[1][2][3] Ρώμη |
Θάνατος | 11 Ιανουαρίου 1837[1][2][3] Παρίσι |
Τόπος ταφής | Κοιμητήριο του Μονπαρνάς |
Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία[4] |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά[5] |
Σπουδές | Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | ζωγράφος[6][7] πολιτικός καθηγητής[6] πορτρετίστας[8] εικονογράφος[8] εικαστικός καλλιτέχνης[9] |
Εργοδότης | Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού (1811–1837) |
Αξιοσημείωτο έργο | The Battle of Austerlitz, 2nd December 1805 Entrée d'Henri IV à Paris, 22 mars 1594 Cupid and Psyche Portrait of Emperor Napoleon I Portrait of Marie Caroline Ferdinande Louise de Naples, Wife of Charles Ferdinand, Duke de Berry, in the Park de Bagatelle in the Bois de Boulogne, Paris |
Περίοδος ακμής | 1782[10] - 1837[10] |
Οικογένεια | |
Γονείς | Ζαν Σιμόν Ζεράρ |
Αδέλφια | Alexandre Gérard |
Αξιώματα και βραβεύσεις | |
Αξίωμα | αυλικός ζωγράφος |
![]() | |
Το 1794 έλαβε μέρος σε διαγωνισμό και κέρδισε το πρώτο βραβείο με τον πίνακά του «Η δεκάτη Αυγούστου», με θέμα την έφοδο στο Ανάκτορο του Κεραμεικού. Το 1795 φιλοτέχνησε τον περίφημο «Βελισάριο». Καθιερώθηκε, όμως, με το αριστουργηματικό έργο του «Έρως και Ψυχή» (Σαλόν του 1798, Μουσείο του Λούβρου). Μεταξύ των ετών 1805 και 1810, φιλοτέχνησε τις προσωπογραφίες διάσημων προσωπικοτήτων, όπως των Μαντάμ Ρεκαμιέ, Ταλλεϋράνδου, Λουδοβίκου ΙΗ', Καρόλου Ι΄, Λουδοβίκου Φιλίππου κ.ά. Ένα από τα καλύτερα έργα του είναι η προσωπογραφία του φίλου του «Ζ. Μπ. Ιζαμπέ και της μικρής κόρης του» (1795, Λούβρο).
Παράλληλα, στράφηκε στη ζωγραφική ιστορικών θεμάτων, όπως «Η Μάχη του Αούστερλιτς» (1810) και «Η είσοδος του Ερρίκου Δ΄ στο Παρίσι» (Μουσείο Ανακτόρου των Βερσαλλιών). Μεταξύ άλλων σημαντικών έργων του περιλαμβάνονται: «Πορτρέτο της Αυτοκράτειρας Ιωσηφίνας» (1801, Μουσείο Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη), «Αγία Τερέζα της Άβιλα» (1827, Θεραπευτήριο Μαρί-Τερέζ, Παρίσι), «Δάφνις και Χλόη» (περ. 1824, Ινστιτούτο Καλών Τεχνών, Ντιτρόιτ Η.Π.Α.). Το 1819, ο Γάλλος βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΗ΄ του απένειμε τον τίτλο του βαρόνου. Πέθανε μετά από τριήμερο πυρετό στις 11 Ιανουαρίου 1837, σε ηλικία 66 ετών.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.