![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c7/%25D0%2594%25D0%25B6%25D0%25B0%25D1%2580%25D0%25B8%25D0%25BB%25D0%25B3%25D0%25B0%25D1%2587%252C_%25D0%25BF%25D1%2596%25D0%25BD%25D0%25B4%25D0%25B8%25D0%25BA%25D0%25B8.jpg/640px-%25D0%2594%25D0%25B6%25D0%25B0%25D1%2580%25D0%25B8%25D0%25BB%25D0%25B3%25D0%25B0%25D1%2587%252C_%25D0%25BF%25D1%2596%25D0%25BD%25D0%25B4%25D0%25B8%25D0%25BA%25D0%25B8.jpg&w=640&q=50)
Τζαριλγκάτς
From Wikipedia, the free encyclopedia
Το Τζαριλγκάτς ή Τζαριλχάτς(κυριλ. αλφάβ. Джарилгач, λατ. αλφάβ. Dzharylgach ή Dzharylhach) είναι το μεγαλύτερο νησί της Μαύρης Θάλασσας, με έκταση 56 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι ωστόσο μια απλή αμμώδης προεκβολή, που χωρίσθηκε από την ξηρά στη βόρεια ακτή της Μαύρης Θάλασσας και κανένα σημείο του δεν υψώνεται περισσότερο από 2 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Για τον λόγο αυτόν είναι και πολύ μακρόστενο, με μήκος 42 χιλιόμετρα και πλάτος μικρότερο από 2. Μαζί με το νησί Τέντρα στα δυτικά του συναποτελούσαν κατά την αρχαιότητα μια ενιαία προεκβολή, την οποία οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν «Διάδρομο του Αχιλλέως».[1] Προς τα δυτικά απλώνεται μια υποβρύχια επέκτασή του, υπό μορφή αμμώδους επιμήκους υφάλου («μπάνκας»), που στη χαμηλότερη άμπωτη βγαίνει στην επιφάνεια του νερού, οπότε το νησί παύει να είναι νησί, συνδεόμενο με την ηπειρωτική ακτή.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c7/%D0%94%D0%B6%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BB%D0%B3%D0%B0%D1%87%2C_%D0%BF%D1%96%D0%BD%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8.jpg/640px-%D0%94%D0%B6%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BB%D0%B3%D0%B0%D1%87%2C_%D0%BF%D1%96%D0%BD%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8.jpg)
Προς το παρόν το Τζαριλγκάτς ανήκει στην Ουκρανία, υπαγόμενο στην Επαρχία (ραγιόν) Σκαντόφσκ της Περιφέρειας Χερσώνας. Απέναντι από το νησί, στον ομώνυμο Κόλπο Τζαριλχάτς, βρίσκεται η πόλη Σκαντόφσκ. Τόσο το νησί όσο και ο κόλπος αποτελούν μέρος του Εθνικού Φυσικού Πάρκου του Τζαριλχάτς. Πράγματι, το νησί παρουσιάζει μοναδική χλωρίδα και πανίδα, αποτελώντας ενδιαίτημα για αγριόχοιρους, ελάφια και μουφλόν, και από την άλλη στα νερά του φιλοξενεί πολυάριθμους γλάρους, κορμοράνους, καβούρια, θαλάσσια σαλιγκάρια και γαρίδες.
Στους ανθρώπους το νησί προσφέρει καθαρές παραλίες, όλες αμμουδιές, και μεταλλικές πηγές νερού, με μία γνωστή πηγή γλυκού νερού στο μέσο του. Προσελκύει έτσι αρκετούς παραθεριστές τα καλοκαίρια, αν και δεν έχει μόνιμο πληθυσμό. Επίσης, περισσότερες από 400 αλμυρές λιμνούλες είναι διάσπαρτες σε όλη την έκτασή του.