From Wikipedia, the free encyclopedia
Το Σέιμ του Γκρόντνο (πολωνικά: Sejm grodzieński, λευκορωσικά: Гарадзенскі сойм, λιθουανικά: Gardino seimas) ήταν το τελευταίο Σέιμ (σύνοδος του κοινοβουλίου) της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το Σέιμ του Γκρόντνο, που πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο του 1793 στο Γκρόντνο, στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας (τώρα Γκρόντνο, Λευκορωσία), είναι διαβόητο επειδή οι βουλευτές του, δωροδοκημένοι ή εξαναγκασμένοι από τη Ρωσική Αυτοκρατορία, ψήφισαν την πράξη του δεύτερου διαμελισμού της Πολωνίας. Το Σέιμ ξεκίνησε στις 17 Ιουνίου και τελείωσε στις 23 Νοεμβρίου 1793. Επικύρωσε το διαμελισμό της χώρας σε μια μάταιη προσπάθεια να αποτρέψει την επακόλουθη πλήρη προσάρτηση της δύο χρόνια αργότερα, στον τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1795.
Το Σέιμ κλήθηκε στο Γκρόντνο από τη Ρωσική Αυτοκρατορία αφού ο Πόλεμος Πολωνίας-Ρωσίας του 1792 τελείωσε με τη νίκη της Ρωσίας και των συμμάχων της, της Συνομοσπονδίας της Ταργκοβίτσα, προκειμένου να επιβεβαιώσει τα ρωσικά αιτήματα.[1] Το Γκρόντνο επιλέχθηκε για πρωτεύουσα της Κοινοπολιτείας, καθώς η Βαρσοβία θεωρήθηκε πολύ ανασφαλής για τους Ρώσους (και πράγματι θα αποδεικνυόταν έτσι κατά την Εξέγερση της Βαρσοβίας το επόμενο έτος). Πολλοί από τους βουλευτές ήταν υποστηρικτές της Ρωσίας (όπως ο Διευθύνων του Σέιμ, Στανίσουαφ Κόστκα Μπιελίνσκι), με τους Ρώσους εκπροσώπους να δωροδοκούν μερικούς βουλευτές και ρωσικούς στρατούς εξαναγκάζοντας στην εκλογή του αγαπημένου τους υποψηφίου σε τοπικά σέιμικ.[2][3] Οι Ρώσοι χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν τον στρατό τους, καθώς και να στηριχθούν στη δωροδοκία, προκειμένου να παρακάμψουν την αντίθεση των Πολωνο-Λιθουανών βουλευτών, καθώς αρχικά, τα σέιμικ αρνήθηκαν να εκλέξουν αρκετούς βουλευτές για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις ενός εθνικού Σέιμ.[2]
Το Σέιμ κλήθηκε τελικά στις 17 Ιουνίου.[4] Πραγματοποιήθηκε στο Νέο Κάστρο του Γκρόντο παρουσία ρωσικής φρουράς που στάθμευε μέσα και γύρω από το Νέο Κάστρο και διοικούνταν από τον Ρώσο πρέσβη στην Πολωνία, Γιάκομπ φον Σίβερς, για να εξασφαλίσει την υπακοή όλων των βουλευτών. Οι αντιφρονούντες απειλούνταν με ξυλοδαρμό, συλλήψεις, δήμευση[5] ή εξορία. Η πλειοψηφία των Γερουσιαστών επέλεξε να μην παραστεί στις διαδικασίες.[4]
Δεν επιτράπηκε σε πολλούς βουλευτές να μιλήσουν και το κύριο θέμα στην ημερήσια διάταξη ήταν το έργο της «Αιώνιας Συμμαχίας Πολωνίας και Ρωσίας», που στάλθηκε στο Σέιμ από τη Ρωσίδα Τσαρίνα Αικατερίνη Β΄ και παρουσιάστηκε στο Σέιμ ως «αίτημα των Πολωνών» από τους Πολωνούς υποστηρικτές της Ρωσίας.[6] Παρ΄ όλα αυτά, από τους 140 βουλευτές που ήταν παρόντες, περίπου 25 διαμαρτυρήθηκαν φωνητικά κατά της πρότασης, ιδιαίτερα ενάντια στις εδαφικές απαιτήσεις της Πρωσίας. Στις 2 Ιουλίου τα ρωσικά στρατεύματα περιέβαλλαν την πόλη και πολλά βουλευτές (Σίμον Σιντουόφσκι, Ντιονίζι Μικορέσκι, Αντόνι Κάρσκι και Σίμον Σκαζίνσκι) συνελήφθησαν.[4] Με περαιτέρω απειλές και ενέργειες των Ρώσων, στις 14 Οκτωβρίου 1793 η συμμαχία πέρασε με «επευφημία». Στην πραγματικότητα, μετά από μια μακρά συζήτηση, γύρω στις 4 το πρωί, με τις ρωσικές δυνάμεις να είναι παρούσες και να εμποδίζουν οποιονδήποτε να φύγει από την αίθουσα, ο διευθύνων του Σέιμ ρώτησε τρεις φορές εάν υπάρχει συμφωνία για την έγκριση της πράξης. Όταν δεν μίλησε ούτε ένας βουλευτής, ο Γιούζεφ Άνκφιτς, ένας άλλος γνωστός υποστηρικτής των ξένων δυνάμεων, δήλωσε ότι ήταν μια ομόφωνη ψήφος υποστήριξης («Αυτός που σιωπά σημαίνει πως συμφωνεί»).[4][7][8]
Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Ρωσική Αυτοκρατορία χρησιμοποίησε τέτοια στρατηγική: η μοίρα του Σέιμ του Γκρόντνο έμοιαζε με εκείνη του Σιωπηλού Σέιμ του 1717 - όπου το μόνο άτομο που είχε το δικαίωμα να μιλήσει ήταν ο διευθύνων του Σέιμ ή το Σέιμ του Ρεπνίν του 1767-1768, όπου οι αντίπαλοι της ρωσικής παρέμβασης συνελήφθησαν και εξορίστηκαν στη Ρωσία. [9]
Το Σέιμ εξέδωσε τις ακόλουθες πράξεις:
Η Ρωσική Αυτοκρατορία εγγυήθηκε αυτό το νέο σύνταγμα και δηλώθηκαν κυρώσεις για την παραβίαση του.[14]
Λόγω των σημαντικών εδαφικών απωλειών, η Δίαιτα ρύθμισε τη διοικητική διαίρεση της Πολωνικής-λιθουανικής Κοινοπολιτείας και δημιούργησε 18 νέες βοεβοδάτα: brasławskie, brzeskie, chełmskie, ciechanowskie, grodzieńskie, krakowskie, lubelskie, mazowieckie, mereckie, nowogrodzkie, podlaskie, sandomierskie, trockie, warszawskie, wileńskie, włodzimierskie, wołyńskie και żmudzkie (δείτε χάρτη).[15]
Το Σέιμ τελείωσε στις 23 Νοεμβρίου.[16]
Οι σύμμαχοι της Ταργκοβίτσα, οι οποίοι δεν περίμεναν άλλο διαμελισμό, και ο βασιλιάς, Στανίσουαφ Αύγουστος Πονιατόφσκι, που εντάχθηκε μαζί τους στο τέλος, έχασαν και οι δύο πολύ κύρος και υποστήριξη.[17][18] Οι μεταρρυθμιστές, από την άλλη πλευρά, προσέλκυσαν αυξανόμενη υποστήριξη.[14][19] Τον Μάρτιο του 1794 είχε ξεκινήσει η Εξέγερση του Κοστσιούσκο. Η ήττα της Νοεμβριανής Εξέγερσης του ίδιου έτους είχε ως αποτέλεσμα τον τελευταίο τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας, τερματίζοντας την ύπαρξη της Κοινοπολιτείας.[17]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.