![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/%25D8%25B2%25D8%25AE%25D8%25A9_%25D8%25B4%25D9%2587%25D8%25A8_%25D8%25A7%25D9%2584%25D8%25A8%25D8%25B1%25D8%25B4%25D8%25A7%25D9%2588%25D9%258A%25D8%25A7%25D8%25AA.jpg/640px-%25D8%25B2%25D8%25AE%25D8%25A9_%25D8%25B4%25D9%2587%25D8%25A8_%25D8%25A7%25D9%2584%25D8%25A8%25D8%25B1%25D8%25B4%25D8%25A7%25D9%2588%25D9%258A%25D8%25A7%25D8%25AA.jpg&w=640&q=50)
Περσείδες
βροχή διαττόντων σχετιζόμενα με τον κομήτη Σουίφτ-Τάτλ / From Wikipedia, the free encyclopedia
Οι Περσείδες είναι βροχή διαττόντων (μετέωρα ή πεφταστέρια όπως είναι κοινώς γνωστά στην παράδοση). Πρόκειται για μικρά κομμάτια (μέχρι και σε μορφή σκόνης) τα οποία είναι απομεινάρια του κομήτη Σουίφτ-Τάτλ (109P/Swift-Tuttle) και όταν εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης με τεράστιες ταχύτητες καίγονται εξαιτίας της συμπίεσης της ατμόσφαιρας μπροστά στο αστρικό μέσα σε δευτερόλεπτα. Όποια από αυτά είναι αρκετά μεγάλα ώστε να φτάσουν στην επιφάνεια της Γης ονομάζονται μετεωρίτες, ενώ όσα είναι τόσο λαμπρά που φαίνονται να σχίζουν τον ουρανό ονομάζονται βολίδες. Συνήθως στο μέγιστο της βροχής πέφτει ένα μετέωρο το λεπτό. Ονομάζονται Περσείδες, επειδή το ακτινοβόλο σημείο τους προβάλλεται στον αστερισμό Περσέα, φαίνεται δηλαδή σαν να έρχονται από την κατεύθυνση αυτή.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Perseid_meteor_2007.jpg/640px-Perseid_meteor_2007.jpg)
Περσείδες (PER) | |
---|---|
![]() Περσείδες το 2017 όπως παρατηρήθηκαν από τη Λευκή Έρημο στην Αίγυπτο | |
Ημερομηνία ανακάλυψης | 36 μ.Χ. (πρώτη καταγραφή)[1][2] |
Μητρικό σώμα | 109P/Σουίφτ-Τάτλ[3] |
Ακτινοβόλο σημείο | |
Αστερισμός | Περσέας |
Ορθή αναφορά | 03h04m[3] |
Απόκλιση | +58°[3] |
Ιδιότητες | |
Συμβαίνει στις | 17 Ιουλίου-24 Αυγούστου |
Ημέρα κορύφωσης | 12 Αυγούστου |
Ταχύτητα | 58[4] km/s |
Ζενιθιακός Ωριαίος Ρυθμός | 100/ώρα[3] |
Δείτε επίσης: Βροχές διαττόντων |
Το μεγαλύτερο μέρος του υλικού αυτού από τον κομήτη Σουίφτ-Τάτλ περιπλανάται στον διαπλανητικό χώρο εδώ και χίλια περίπου χρόνια αφότου εγκατέλειψε τον κομήτη. Υπάρχει ωστόσο και μία σχετικώς νέα συνιστώσα, μία λωρίδα υλικού που αποσπάσθηκε από τον κομήτη το έτος 1862. Ο ρυθμός των μετεώρων όταν η Γη συναντήσει αυτή την, πυκνή ακόμα, λωρίδα είναι πολύ υψηλότερος από ό,τι κατά την υπόλοιπη βροχή.
Αναφέρονται παρατηρήσεις των Περσείδων εδώ και περίπου 20 αιώνες, με αρχαιότερη αναφερόμενη από την Άπω Ανατολή. Μία λαϊκή ονομασία της βροχής αυτής σε Ρωμαιοκαθολικές χώρες είναι «Δάκρυα του Αγίου Λαυρεντίου», καθώς στις 10 Αυγούστου τιμάται η μνήμη του μαρτυρίου του.
Η αρχή της βροχής είναι ορατή από τα μέσα Ιουλίου κάθε χρόνο, με την κορύφωση μεταξύ 9 και 14 Αυγούστου, οπότε ο ρυθμός των μετεώρων φθάνει τα 60 και πλέον ανά ώρα. Εξαιτίας της τροχιάς του κομήτη, από την οποία εξαρτάται η θέση του ακτινοβόλου σημείου, οι Περσείδες παρατηρούνται κυρίως να διασχίζουν το Βόρειο Ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας. Όπως συμβαίνει με πολλούς διάττοντες η δυνατότητα παρατήρησης είναι μεγαλύτερη τις ώρες πριν την αυγή, καθώς περισσότεροι από αυτούς παρασύρονται από την πλευρά της Γης που κινείται προς το ρεύμα τους, κάτι που αντιστοιχεί σε τοπικές ώρες μεταξύ μεσάνυχτα και μεσημέρι[5]. Ενώ πολλοί διάττοντες φτάνουν μεταξύ αυγής και μεσημεριού, δεν είναι συνήθως ορατοί λόγω του φωτός του ήλιου. Μπορούμε να δούμε κάποιους και πριν τα μεσάνυχτα, συχνά δημιουργώντας διάπυρες τροχιές καθώς περνάνε από την ατμόσφαιρα, αφήνοντας μεγάλα φωτεινά ίχνη. Το 2009, ο μέγιστος Ζενίθιος Ωριαίος Ρυθμός προβλέφθηκε σε περίπου 120.