![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/%25D0%2594%25D1%2580%25D0%25B0%25D0%25B3%25D0%25B0%25D0%25BD_%25D0%25A1%25D1%2582%25D0%25BE%25D1%2598%25D0%25BA%25D0%25BE%25D0%25B2%25D0%25B8%25D1%259B_%25D0%259F%25D0%25B8%25D0%25BA%25D1%2581%25D0%25B8_2021.png/640px-%25D0%2594%25D1%2580%25D0%25B0%25D0%25B3%25D0%25B0%25D0%25BD_%25D0%25A1%25D1%2582%25D0%25BE%25D1%2598%25D0%25BA%25D0%25BE%25D0%25B2%25D0%25B8%25D1%259B_%25D0%259F%25D0%25B8%25D0%25BA%25D1%2581%25D0%25B8_2021.png&w=640&q=50)
Ντράγκαν Στοΐκοβιτς
Σέρβος ποδοσφαιριστής και προπονητής / From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Ντράγκαν Στοΐκοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Драган Стојковић, γεννήθηκε 3 Μαρτίου 1965), είναι Σέρβος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και νυν προπονητής. Είναι ο τωρινός προπονητής της Εθνικής Σερβίας ανδρών.
![]() 2021 | |||
Προσωπικές πληροφορίες | |||
---|---|---|---|
Ημερ. γέννησης | 3 Μαρτίου 1965 (1965-03-03) (59 ετών) | ||
Τόπος γέννησης | Νις, Γιουγκοσλαβία | ||
Ύψος | 1,73 μ. | ||
Θέση | Μέσος | ||
Ομάδες νέων | |||
1979–1981 | Ραντνίτσκι Νις | ||
Επαγγελματική καριέρα* | |||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
1981–1986 | Ραντνίτσκι Νις | 70 | (8) |
1986–1990 | Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου | 120 | (54) |
1990–1994 | Ολιμπίκ Μαρσέιγ | 29 | (5) |
1991–1992 | →Ελλάς Βερόνα | 19 | (1) |
1994–2001 | Ναγκόγια Γκράμπους | 184 | (57) |
Σύνολο | 422 | (125) | |
Εθνική ομάδα | |||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
1983–2001 | Γιουγκοσλαβία | 84 | (15) |
Προπονητική καριέρα | |||
Περίοδος | Ομάδα | ||
2008–2013 | Ναγκόγια Γκράμπους | ||
2015–2020 | Γκουανγκτζόου Σίτι ΦΚ | ||
2020– | Σερβία | ||
Τίτλοι
| |||
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ). |
Ο Στοΐκοβιτς ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα αρχηγός της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας και του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία του γιουγκοσλαβικού και σερβικού ποδοσφαίρου. Πρωταγωνίστησε για τη Γιουγκοσλαβία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 (όπου επιλέχθηκε στην Καλύτερη Ομάδα της Διοργάνωσης) και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, όπου ήταν αρχηγός της ομάδας.
Είναι ένας από τους πέντε παίκτες στους οποίους απονεμήθηκε ο τίτλος Αστέρας του Ερυθρού Αστέρα. Θεωρείται ευρέως ότι δεν έδειξε ποτέ τις πραγματικές του δυνατότητες στην Ευρώπη,[1] καθώς ένας τραυματισμός τον εμπόδισε να εδραιωθεί στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ μακροπρόθεσμα. Παρ΄ όλα αυτά, υπάρχει συναίνεση μεταξύ των κριτικών ότι επέδειξε εξαιρετική ικανότητα σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του.[2][3]