![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/Ceftriaxone-skeletal.svg/langel-640px-Ceftriaxone-skeletal.svg.png&w=640&q=50)
Κεφτριαξόνη
From Wikipedia, the free encyclopedia
Η κεφτριαξόνη, που πωλείται με την επωνυμία Rocephin, είναι αντιβιοτικό τύπου κεφαλοσπορίνης που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων. Αυτές περιλαμβάνουν λοιμώξεις του μέσου ωτός, ενδοκαρδίτιδα, μηνιγγίτιδα, πνευμονία, λοιμώξεις οστών και αρθρώσεων, ενδοκοιλιακές λοιμώξεις, δερματικές λοιμώξεις, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, γονόρροια και πυελική φλεγμονώδη νόσο. Χρησιμοποιείται επίσης μερικές φορές πριν από τη χειρουργική επέμβαση και μετά από μια πληγή δαγκώματος για να προσπαθήσει να αποτρέψει τη μόλυνση.[2] Η κεφτριαξόνη μπορεί να χορηγηθεί με ένεση σε φλέβα ή σε μυ.[2]
![]() | |
![]() | |
Ονομασία IUPAC | |
---|---|
(6R,7R)-7-{[(2Z)-2-(2-amino-1,3-thiazol-4-yl)->2-(methoxyimino)acetyl]amino}-3-{[(2-methyl-5,6-dioxo-1,2,5,6-tetrahydro-1,2,4-triazin-3-yl)thio]methyl}-8-oxo-5-thia-1-azabicyclo[4.2.0]oct-2-ene-2-carboxylic acid | |
Κλινικά δεδομένα | |
Εμπορικές ονομασίες | Rocephin, Epicephin, Wintriaxone, άλλες |
AHFS/Drugs.com | monograph |
MedlinePlus | a685032 |
Δεδομένα άδειας |
|
Κατηγορία ασφαλείας κύησης | |
Οδοί χορήγησης | ενδοφλεβίως, ενδομυϊκά |
Κυκλοφορία | |
Κυκλοφορία |
|
Φαρμακοκινητική | |
Βιοδιαθεσιμότητα | n/a |
Μεταβολισμός | Αμελητέος |
Βιολογικός χρόνος ημιζωής | 5,8–8,7 ώρες |
Απέκκριση | 33–67% νεφρά, 35–45% χολή |
Κωδικοί | |
Αριθμός CAS | 73384-59-5 ![]() |
Κωδικός ATC | J01DD04 |
PubChem | CID 5479530 |
IUPHAR/BPS | 5326 |
DrugBank | DB01212 ![]() |
ChemSpider | 4586394 ![]() |
UNII | 75J73V1629 ![]() |
KEGG | D07659 ![]() |
ChEBI | CHEBI:29007 ![]() |
ChEMBL | CHEMBL161 ![]() |
Χημικά στοιχεία | |
Χημικός τύπος | C18H18N8O7S3 |
Μοριακή μάζα | 554,57 g·mol−1 |
O=C2N1/C(=C(\CS[C@@H]1[C@@H]2NC(=O)C(=N\OC)/c3nc(sc3)N)CS\C4=N\C(=O)C(=O)NN4C)C(=O)O | |
InChI=1S/C18H18N8O7S3/c1-25-18(22-12(28)13(29)23-25)36-4-6-3-34-15-9(14(30)26(15)10(6)16(31)32)21-11(27)8(24-33-2)7-5-35-17(19)20-7/h5,9,15H,3-4H2,1-2H3,(H2,19,20)(H,21,27)(H,23,29)(H,31,32)/b24-8-/t9-,15-/m1/s1 ![]() Key:VAAUVRVFOQPIGI-SPQHTLEESA-N ![]() | |
(verify) |
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν πόνο στο σημείο της ένεσης και αλλεργικές αντιδράσεις.[2] Άλλες πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια που σχετίζεται με το C. difficile, αιμολυτική αναιμία, νόσο της χοληδόχου κύστης και επιληπτικές κρίσεις. Δεν συνιστάται σε εκείνους που είχαν αναφυλαξία στην πενικιλίνη, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε εκείνους που είχαν ήπιες αντιδράσεις.[2] Η ενδοφλέβια μορφή δεν πρέπει να χορηγείται με ενδοφλέβιο ασβέστιο. Υπάρχουν προσωρινές ενδείξεις ότι η κεφτριαξόνη είναι σχετικά ασφαλής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Είναι μια κεφαλοσπορίνη τρίτης γενιάς που δρα αποτρέποντας την κατασκευή του κυτταρικού τοιχώματος των βακτηρίων.[2]
Η κεφτριαξόνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1978 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1982.[3] Είναι στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.[4] Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο.[2]