Αυστριακός αρχιδούκας και στρατηγός From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Κάρολος Λουδοβίκος, Αρχιδούκας της Αυστρίας και Δούκας του Τέσσεν (Karl Ludwig von Österreich-Teschen, Φλωρεντία, 5 Σεπτεμβρίου 1771 - Βιέννη, 30 Απριλίου 1847) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν Αυστριακός στρατάρχης, τρίτος γιος του Λεοπόλδου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας. Παρά το ότι ήταν επιληπτικός, έγινε ένας από τους μεγαλύτερους στρατηγούς στην αυστριακή ιστορία και ο αναμορφωτής του αυστριακού στρατού· εθεωρείτο ως ένας από τους πιο ισχυρούς αντιπάλους του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
![]() |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Ο Κάρολος Λουδοβίκος Ιωάννης Ιωσήφ Λαυρέντιος γεννήθηκε στη Φλωρεντία στις 5 Σεπτεμβρίου 1771. Την εποχή που γεννήθηκε, ο πατέρας του ήταν μέγας δούκας της Φλωρεντίας. Τον Κάρολο ανέθρεψε η άτεκνη θεία του Μαρία Χριστίνα της Αυστρίας με τον σύζυγό της Αλβέρτο Καζίμηρο του Τέσσεν. Πέρασε τη νεότητά του στην Τοσκάνη και τη Βιέννη όπου ξεκίνησε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία. Τα πρώτα χρόνια της δράσης του ήταν επικεφαλής των Αυστριακών δυνάμεων εναντίον του γαλλικού επαναστατικού στρατού. Το διάστημα 1795-1796 διηύθυνε τις Αυστριακές δυνάμεις στον Ρήνο εναντίον του Ζουρντάν και του Μορώ, τους οποίος συνέτριψε και τους ανάγκασε να οπισθοχωρήσουν Οι συγκεκριμένες επιτυχίες του τον καθιέρωσαν ως έναν από τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους στρατηγούς.
Το 1797 στάλθηκε ξανά να αναχαιτίσει τον Στρατηγό Βοναπάρτη στην Ιταλία, όπου χειρίστηκε με μεγάλη επιδεξιότητα τα Αυστριακά στρατεύματα. Νίκησε ξανά τον Ζουρντάν και τον Μασσενά στη Ζυρίχη εμποδίζοντας τον Γαλλικό στρατό να κάνει επέλαση στη Γερμανία. Όταν ασθένησε, αποσύρθηκε στη Βοημία, αλλά κλήθηκε ξανά να εμποδίσει την επέλαση του Μορώ στη Βιέννη. Η δημοτικότητά του είχε γίνει τόσο μεγάλη που στην Σύνοδο του Ρέγκενσμπουργκ (1802) του προτάθηκε να του δώσουν τον τίτλο του σωτήρα της χώρας και να του στήσουν μεγάλο τιμητικό ανδριάντα. Ο μετριοπαθής Κάρολος αρνήθηκε αυτές τις τιμές.
Μετά την καταστροφική ήττα του 1805 διορίστηκε επικεφαλής του πολεμικού συμβουλίου και ανέλαβε την αναδιοργάνωση του Αυστριακού στρατού, με σκληρή δουλειά. Απέσυρε όλες τις απαρχαιωμένες αναποτελεσματικές μεθόδους του 18ου αιώνα που χρησιμοποιούσε ως τότε ο Αυστριακός στρατός και τον οργάνωσε κατά τα σύγχρονα γαλλικά πρότυπα. Με αυτό τον τρόπο μπορούσε να αντιμετωπίσει (1809) τον ανομοιογενή γερασμένο στρατό του Ναπολέοντα. Το 1809 σε δύο αποφασιστικές μάχες, ο ίδιος αρχιστράτηγος, κατόρθωσε να πετύχει σοβαρά πλήγματα στον στρατό του Ναπολέοντα που είχε απώλειες γύρω στους 50.000 άνδρες. Από εκείνη τη χρονιά αποσύρθηκε από την ενεργό στρατιωτική δράση, εμφανίστηκε μόνο μια φορά ακόμα (1815) όταν ήταν στρατιωτικός διοικητής στο φρούριο του Μάιντς. Τον 1822 διαδέχθηκε τον Δούκα της Σαξονίας-Τέσσεν.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1815 νυμφεύτηκε την Ερριέττα Αλεξανδρινή (1797 - 1829), κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Νασσάου-Βάιλμπουργκ, στο Βάιλμπουργκ. Παιδιά τους ήταν οι:
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.