![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Georges_bizet.jpg/640px-Georges_bizet.jpg&w=640&q=50)
Ζoρζ Μπιζέ
Γάλλος συνθέτης / From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Ζορζ Μπιζέ (γαλλικά: Georges Bizet, 25 Οκτωβρίου 1838 – 3 Ιουνίου 1875) ήταν Γάλλος συνθέτης. Το τελευταίο έργο που δημιούργησε στη σύντομη ζωή του, η όπερα Κάρμεν, είναι από τα δημοφιλέστερα και συχνότερα παριστώμενα του διεθνούς δραματολογίου.
![]() |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Ζορζ Μπιζέ | |
---|---|
![]() | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | Georges Bizet (Γαλλικά) |
Γέννηση | 25 Οκτωβρίου 1838[1][2][3] Rue Louise-Émilie-de-La-Tour-d'Auvergne[4] |
Θάνατος | 3 Ιουνίου 1875[1][2][5] Μπουζιβάλ[6][7][8] |
Αιτία θανάτου | έμφραγμα του μυοκαρδίου |
Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
Τόπος ταφής | Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ (48°51′44″ s. š., 2°23′30″ v. d.) |
Κατοικία | Hôtel Halévy |
Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
Σπουδές | Κονσερβατόριο του Παρισιού |
Ιδιότητα | κλασικός συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας, πιανίστας[8] και συνθέτης[9] |
Σύζυγος | Ζενεβιέβ Αλεβί (από 1869)[10] |
Τέκνα | Ζακ Μπιζέ[11] |
Γονείς | Adolphe Armand Bizet και Aimée Léopoldine Joséphine Delsarte Anaya |
Κίνημα | ρομαντική μουσική |
Είδος τέχνης | όπερα, συμφωνία, Γαλλική όπερα[12] και ρομαντική μουσική |
Καλλιτεχνικά ρεύματα | ρομαντική μουσική |
Σημαντικά έργα | Κάρμεν και Αλιείς μαργαριταριών |
Βραβεύσεις | Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (3 Μαρτίου 1875) και βραβείο της Ρώμης (1857)[13] |
Υπογραφή | |
![]() | |
![]() | |
δεδομένα (π • σ • ε ) |
Μετά από λαμπρές σπουδές στο Κονσερβατόριο του Παρισιού, κέρδισε, μεταξύ άλλων βραβείων, και το πολυπόθητο Prix de Rome (1857). Ήταν ιδιαίτερα διακεκριμένος πιανίστας, αλλά προτιμούσε τη σύνθεση. Όταν όμως επέστρεψε ύστερα από τρία χρόνια από τη Ρώμη, διαπίστωσε ότι τα παρισινά λυρικά θέατρα δυσπιστούσαν προς τους νέους συνθέτες και αναγκάστηκε να κερδίζει τα προς το ζην ενορχηστρώνοντας και μεταγράφοντας μουσική άλλων συνθετών. Δύο έργα του που ανέβηκαν τελικά στη σκηνή, Οι αλιείς μαργαριταριών και Η γλυκιά κόρη του Περθ, δεν γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Ευτυχέστερη ήταν η μουσική επένδυση του θεατρικού έργου του Αλφόνς Ντωντέ Η Αρλεζιάνα, που έγινε αμέσως δημοφιλής.
Η Κάρμεν ανέβηκε τον Μάρτιο του 1875 σε μια αποτυχημένη πρεμιέρα. Τρεις μήνες μετά ο συνθέτης πέθανε από καρδιακή προσβολή κι έτσι δεν πρόλαβε να δει ούτε καν την απαρχή της λαμπρής της πορείας. Στον 20ό αιώνα οι μουσικοκριτικοί και το κοινό αναγνώρισαν την αξία του και διερωτήθηκαν τι έχασε η μουσική από τον πρόωρο θάνατό του.