![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1f/Edward%252C_Duke_of_York_%2528Pompeo_Batoni%2529.jpg/640px-Edward%252C_Duke_of_York_%2528Pompeo_Batoni%2529.jpg&w=640&q=50)
Εδουάρδος της Υόρκης και του Όλμπανι
From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Εδουάρδος, Δούκας της Υόρκης και του Ώλμπανυ (1739 - 1767), ήταν ο δεύτερος γιος του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και της Αυγούστας της Σαξονίας-Γκότα, καθώς και αδελφός του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.[1][2][3]
Εδουάρδος | |
---|---|
Δούκας της Υόρκης και του Ώλμπανυ | |
![]() | |
Γέννηση | 25 Μαρτίου 1739 Νόρφολκ Χάουζ, Λονδίνο |
Θάνατος | 17 Σεπτεμβρίου 1767 (28 ετών) Παλάτι του Μονακό |
Τόπος ταφής | Αββαείο του Γουεστμίνστερ |
Πλήρες όνομα | |
Εδουάρδος Αύγουστος | |
Οίκος | Ανόβερο |
Πατέρας | Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας |
Μητέρα | Αυγούστα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ |
![]() | |
δεδομένα (π • σ • ε ) |
Ο Εδουάρδος Αύγουστος γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1739 στο Μέγαρο Νόρφοκ του Λονδίνου, όπου και βαπτίσθηκε από τον Επίσκοπο της Οξφόρδης, Τόμας Σέκερ.[2][3] Ανάδοχοί του ήταν ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ της Πρωσίας (με εκπρόσωπο τον Τσαρλς Ντάγκλας, Δούκα του Κουίνσμπερρυ & Ντόβερ), ο Κάρολος του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και η Φρειδερίκη της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.[3]
Ως παιδί πέρασε μαζί με τον αδελφό του πολλές ώρες εκμάθησης αριθμητικής, γεωμετρίας, γραφής, θρησκείας, λατινικών, γαλλικών, γερμανικών, ελληνικών, ακόμα και χορού.[3] Καθώς μεγάλωνε, έγινε αρκετά δημοφιλής, σε αντίθεση με τον αδελφό του.[3] Έδειξε ενδιαφέρον για τα ναυτικά θέματα και ζήτησε άδεια για να υπηρετήσει στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό.[3] Έτσι, έλαβε μέρος στις ναυτικές επιδρομές εναντίον των γαλλικών ακτών το 1758. Στις 14 Ιουνίου 1759 έγινε πλοίαρχος, το 1761 υποναύαρχος και το 1762 αντιναύαρχος.
Τον Απρίλιο του 1760 ο παππούς του, Γεώργιος Β΄, τον ονόμασε Δούκα της Υόρκης και του Ώλμπανυ.[4][5] Όταν ο αδελφός του ανέβηκε στο θρόνο, στις 25 Οκτωβρίου 1760, ονόμασε τον Εδουάρδο Σύμβουλο του Στέμματος.[3][6] Από τη στιγμή που ο αδελφός του έγινε βασιλιάς και μέχρι τη γέννηση του πρώτου παιδιού του Βασιλιά, ο Εδουάρδος ήταν ο Διάδοχος του βρετανικού θρόνου. Στις 27 Ιουλίου 1765 εντάχθηκε στο μασονικό τάγμα.[7]
Στα τέλη του καλοκαιριού του 1767, καθ' οδόν προς τη Γένοβα, αρρώστησε και μεταφέρθηκε εκτάκτως στο λιμάνι του Μονακό.[3] Παρά τη φροντίδα και την προσοχή που δόθηκε, πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου στο παλάτι του Ονώριου Γ΄ του Μονακό.[2][3] Η κρεβατοκάμαρα όπου ο Εδουάρδος πέθανε έμεινε γνωστή ως Δωμάτιο της Υόρκης. Μετά το θάνατό του το σώμα του επέστρεψε στο Λονδίνο με το πλοίο HMS Montreal και ενταφιάστηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.[2]