βασιλιάς της Ναβάρρας From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας «ο Αποκαταστάτης» (ισπανικά: García Ramírez el Restaurador, περί το 1112 - 21 Νοεμβρίου 1150), βασιλιάς της Παμπλόνα (1134 - 1150) και ηγεμόνας του Μονθόν και του Λογρόνιο, ήταν γιος του Ραμίρο Σάντσεθ του Μονθόν γιου του πρίγκηπα Σάντσο Γκαρθές, νόθου γιου του Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ της Παμπλόνα και της Χριστίνας κόρης του Ελ Σιντ. Επανέφερε την ανεξαρτησία στο βασίλειο της Παμπλόνα ύστερα από 58 χρόνια υποταγής της στο βασίλειο της Αραγωνίας. Μετά την δολοφονία του Σάντσο Δ´ της Παμπλόνα από τα αδέλφια του (1076) η Ναβάρρα υποτάχθηκε στην Αραγωνία και ενώθηκε μαζί της. Με τον θάνατο του άτεκνου βασιλιά Αλφόνσου του Μαχητή (1134) η Αραγωνία έπεσε σε κρίση διαδοχής. Ο Αλφόνσος στην διαθήκη του είχε αφήσει τρεις εντολές για Σταυροφορίες προκειμένου να μειώσει τις δυνατότητες του πάπα στην εκλογή των επισκόπων. Η αριστοκρατία απέρριψε την πρόταση προτιμώντας νέο βασιλιά τον μικρότερο αδελφό του Αλφόνσου Ραμίρο Β΄ της Αραγωνίας που είχε αποσυρθεί σαν μοναχός. Άλλος υποψήφιος διάδοχος ήταν ο Πέδρο δε Αταρές, εγγονός του νόθου θείου το;y Αλφόνσου, Σάντσο Ραμίρεθ κόμη της Ριβαγόρθα.[1] Στη σύγκλιση των επισκόπων και της αριστοκρατίας που ακολούθησε στην Παμπλόνα, εξοργίστηκαν σε τόσο μεγάλο βαθμό από την αλαζονεία του Πέδρο, που προτίμησαν να εκλέξουν νέο βασιλιά της Παμπλόνα έναν γόνο από την δική τους δυναστεία, τον Γκαρσία Ραμίρεθ του Μονθόν.
Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Γέννηση | Δεκαετία του 1110 ή 1112 |
Θάνατος | 21 Νοεμβρίου 1150 Lorka/Lorca |
Τόπος ταφής | Καθεδρικός Ναός της Παμπλόνα |
Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Παμπλόνα |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | ηγεμόνας |
Οικογένεια | |
Σύζυγος | Μαργαρίτα του Λ'Αίγκλ Ουρράκα της Καστίλης, βασίλισσα της Ναβάρρας |
Τέκνα | Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας Λευκή της Ναβάρρας, βασίλισσα της Καστίλης Μαργαρίτα της Ναβάρρας Σάντσα της Ναβάρρας |
Γονείς | Ραμίρο Σάντσεθ και Χριστίνα Ροδρίγεθ, ευγενής |
Συγγενείς | Ελ Σιντ (παππούς από την πλευρά της μητέρας) και Χιμένα Ντίαθ (γιαγιά από τη πλευρά της μητέρας) |
Οικογένεια | Οίκος των Χιμένεθ |
Αξιώματα και βραβεύσεις | |
Αξίωμα | Μονάρχης της Παμπλόνα (1134–1150) |
![]() | |
Ο Ραμίρο ο οποίος εκλέχτηκε ταυτόχρονα βασιλιάς της Αραγωνίας αντιτάχθηκε σκληρά στην εκλογή του Γκαρθία Ραμίρεθ στην Ναβάρρα. Ο επίσκοπος της Παμπλόνα παραχώρησε στον Γκαρθία Ραμίρεθ το θησαυροφυλάκιο του προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για πιθανή σύγκρουση με τον Ραμίρο της Αραγωνίας.[2] Οι υποστηρικτές του νέου βασιλιά Λόπ Έννεχον, Μαρτίνος του Λέιτ και ο κόμης Λάτρο αποφάσισαν να προχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις με τον Ραμίρο. [3] Με την Συνθήκη του Βαντολουόγκο τον Ιανουάριο του 1135 οι δυο μονάρχες ήρθαν σε μια μορφή υιοθεσίας στην οποία ο Ραμίρο πήρε την θέση του πατέρα και ο Γκαρθία Ραμίρεθ του γιου και ήταν υποχρεωμένος να δεχτεί την ανωτερότητα του βασιλιά της Αραγωνίας. Τον Μάιο του 1135 ο Γκαρθία Ραμίρεθ κήρυξε τον εαυτό του υποτελή του Αλφόνσου Ζ΄ και έθεσε τον εαυτό του υπό την προστασία της Καστίλης, ο Αλφόνσος Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης ήταν ένας από τους διεκδικητές στην διαδοχή του Αλφόνσου του Μαχητή.[4]
Η υποταγή του βασιλιά της Παμπλόνα στον βασιλιά της Καστίλης πίεσε τον Ραμίρο να παντρευτεί προκειμένου να αποκτήσει διάδοχο και να συμμαχήσει με τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης.[5] Ο Γκαρθία Ραμίρεθ έπρεπε να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα με τον γάμο του Ραμίρο ο οποίος σίγουρα θα προτιμούσε άλλον διάδοχο από τον ίδιο ο οποίος είχε χριστεί θετός γιος του. [6] Πριν από τον Σεπτέμβριο του 1135 ο Αλφόνσος Ζ΄ είχε παραχωρήσει στον Γκαρθία την Σαραγόσα ως δώρο. Η περιοχή είχε πρόσφατα κατακτηθεί από την Αραγωνία [7] , την οποία όμως ο Αλφόνσος δεν μπορούσε να ελέγξει στρατιωτικά. Με αυτόν τον τρόπο ο Γκαρθία θα μπορούσε να την ελέγχει για λογαριασμό της Καστιλιανικής εξουσίας. Ωστόσο το 1136 ο Αλφόνσος αναγκάστηκε να παραχωρήσει την Σαραγόσα στον Ραμίρο μέσα από συνθήκη ανάμεσα στο Βασίλειο της Αραγωνίας και στο Βασίλειο της Καστίλης στην οποία η κόρη του Ραμίρο Πετρονίλα θα παντρευόταν τον γιο του Αλφόνσο Σάντσο. Ο γάμος όμως δεν πραγματοποιήθηκε τελικά επειδή η Πετρονίλα παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ΄ της Βαρκελώνης, ο οποίος πήρε τον έλεγχο της Σαραγόσας, αν και ο Αλφόνσος διατήρησε την κυριαρχία του σε αυτή. Έτσι η Σαραγόσα πέρασε πάλι στην Αραγωνία και έφυγε οριστικά από την κυριαρχία του Γκαρθία.
Απεβίωσε στις 21 Νοεμβρίου 1150 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό της Παμπλόνα. Το 1136 ο Γκαρθία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει την Λα Ριόχα στην Καστίλη, αλλά την επόμενη χρονιά συμμάχησε με τον Αλφόνσο Α΄ της Πορτογαλίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον Αλφόνσο Ζ΄. Έκλεισαν ειρήνη (1140) και ήταν σύμμαχος της Καστίλης την εποχή της Ανακατάκτησης και της κατάκτησης της Αλμερίας (1147).
Μετά το 1130 ο Γκαρθία νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Λ'Αιγκλ, με την οποία απέκτησε τέκνα:
Η σχέση του Γκαρθία Ραμίρεθ με τη σύζυγό του ήταν πολύ ασταθής. Υποτίθεται ότι αυτή είχε πολλούς εραστές και έδειχνε εύνοια στους Γάλλους συγγενείς της. Η σύζυγός του έκανε έναν δεύτερο γιο:
Στις 24 Ιουνίου 1144 στο Λεόν ο Γκαρθία έκανε δεύτερο γάμο με την Ουρράκα των Ιβρέα-Καστίλης, νόθη κόρη του Αλφόνσου Ζ΄ του Λεόν & Καστίλης, προκειμένου να επεκτείνει την κυριαρχία του. Με τον δεύτερο γάμο του απέκτησε μια κόρη:
8. Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ της Παμπλόνα | ||||||||||||||||
4. Σάντσο Γκαρθές του Ουνκαστίγιο | ||||||||||||||||
2. Ραμίρο Σάντσεθ του Μονθόν | ||||||||||||||||
10. Γκονθάλο Μαρανιόν | ||||||||||||||||
5. Κονστάνθα | ||||||||||||||||
1. Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας (τμήμα) | ||||||||||||||||
12. Ντιέγο Λαΐνεθ | ||||||||||||||||
6. "Ελ Σιντ" (Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ) | ||||||||||||||||
3. Χριστίνα Ροδρίγεθ, ευγενής | ||||||||||||||||
14. Ντιέγο Φερνάντεθ δε Οβιέδο | ||||||||||||||||
7. Χιμένα Ντίαθ | ||||||||||||||||
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.