Γάλλος πολιτικός, πρωθυπουργός της Γαλλίας From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Γκαμπριέλ Ατάλ (γαλλικά: Gabriel Attal · 16 Μαρτίου 1989) είναι Γάλλος πολιτικός που υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Γαλλίας, από τον Ιανουάριο του 2024.[6] Είναι μέλος του κόμματος Αναγέννηση του Εμανουέλ Μακρόν.
Γκαμπριέλ Ατάλ Gabriel Attal | |
---|---|
![]() | |
Πρωθυπουργός της Γαλλίας | |
Εν ενεργεία Ανέλαβε καθήκοντα 9 Ιανουαρίου 2024 | |
Πρόεδρος | Εμανουέλ Μακρόν |
Προκάτοχος | Ελιζαμπέτ Μπορν |
Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Νεολαίας της Γαλλίας | |
Περίοδος 20 Ιουλίου 2023 – 9Ιανουαρίου 2024 | |
Πρωθυπουργός | Ελιζαμπέτ Μπορν |
Προκάτοχος | Παπ Ντιάγε |
Διάδοχος | Αμελί Ουντέα-Κουστέρα |
Προσωπικά στοιχεία | |
Γέννηση | 16 Μαρτίου 1989 , Κλαμάρ, Ιλ-ντε-Φρανς, Γαλλία |
Υπηκοότητα | Γαλλία |
Πολιτικό κόμμα | Αναγέννηση |
Σύντροφος | Στεφάν Σεζουρνέ (2017–2022)[1] |
Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Παρισιού (LLB) Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού (MPA) |
Επάγγελμα | πολιτικός[2][3] cadres de la fonction publique[4][5] |
Θρήσκευμα | Χριστιανός Ορθόδοξος |
Υπογραφή | ![]() |
Ιστοσελίδα | https://www.info.gouv.fr/personnalite/gabriel-attal |
![]() | |
Υπό την πρωθυπουργό Ελιζαμπέτ Μπορν, υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Παιδείας και Νεολαίας από το 2023, θέση στην οποία παραμένει μέχρι τον σχηματισμό της κυβέρνησής του, καθώς και ως υπουργός Δημοσίων Δράσεων και Προϋπολογισμού, από το 2022 έως το 2023. Επιπλέον, διετέλεσε κυβερνητικός εκπρόσωπος της Γαλλικής Κυβέρνησης από το 2020 έως το 2022.
Στις Γαλλικές βουλευτικές εκλογές του 2017, εξελέγη βουλευτής για την 10η περιφέρεια του Ω-ντε-Σεν. Υπηρέτησε ως μέλος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης έως την παραίτησή του (λόγω του ασυμβίβαστου) τον Νοέμβριο του 2018.
Στις 9 Ιανουαρίου 2024, ο Ατάλ διορίστηκε πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, σε αντικατάσταση της παραιτηθείσης Ελιζαμπέτ Μπορν. Σε ηλικία 34 ετών, έγινε ο νεότερος σε ηλικία και ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος πρωθυπουργός στη Γαλλία και ο νεότερος επί του παρόντος αρχηγός κυβέρνησης στον κόσμο.
Είναι πολιτικός σύμμαχος του προέδρου Μακρόν, και έχει αναφερθεί ως πιθανός υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του 2027.
Ο Γκαμπριέλ Ατάλ γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1989 στο Κλαμάρ, Ιλ-ντε-Φρανς της Γαλλίας. Μεγάλωσε στο 13ο και στο 14ο Διαμέρισμα του Παρισιού μαζί με τις τρεις αδερφές του. Ο πατέρας του, Υβ (1948–2015), ήταν δικηγόρος και παραγωγός ταινιών, τυνησιο-εβραϊκής και αλσατο-εβραϊκής καταγωγής. Η μητέρα του Ατάλ, Μαρία Κουρή (1964–), είναι Γαλλίδα από την Οδησσό, με ελληνική καταγωγή.[7][8]. Ο Ατάλ ανατράφηκε και μεγάλωσε ως Χριστιανός Ορθόδοξος, το δόγμα της μητέρας του.[9]
Φοίτησε στην École alsacienne, ένα ιδιωτικό σχολείο στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού (Παντεόν-Ασσάς), λαμβάνοντας πτυχίο (L.Legum Baccalaureus) το 2011. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στη Δημόσια Πολιτική και Διοίκηση στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού (Science Po), λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MPA) το 2012.[10]
Η πολιτική του δραστηριότητα ξεκίνησε για πρώτη φορά όταν συμμετείχε στις διαδηλώσεις των νέων το 2006 στη Γαλλία.[11]. Αφού μπήκε στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών το 2007, δημιούργησε μια επιτροπή για την υποστήριξη της Ίνγκριντ Μπετανκούρ, της Γαλλο-Κολομβιανής ομήρου που κρατούσαν οι FARC[12].
Μετά από πρακτική άσκηση στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση με τη Μαρισόλ Τουρέν κατά τη διάρκεια της προεδρικής εκστρατείας του 2012, ο Ατάλ εργάστηκε για πέντε χρόνια ως σύμβουλος του Υπουργού Υγείας, ρόλος που περιλάμβανε επαφή με κοινοβουλευτικούς και συγγραφή λόγων[13].
Στις δημοτικές εκλογές του 2014, ο Ατάλ τοποθετήθηκε πέμπτος στη λίστα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Εξελέγη ως ένας από τους τέσσερις συμβούλους του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην Βανβ και ανέλαβε την ηγεσία της αντιπολίτευσης μετά την παραίτηση του επικεφαλής της σοσιαλιστικής λίστας[14].
Ο Ατάλ εξελέγη μέλος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης στις 18 Ιουνίου 2017, εκπροσωπώντας τη 10η εκλογική περιφέρεια του Ω-ντε-Σεν (Hauts-de-Seine), κερδίζοντας τον André Santini.[13][15] Ως βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης έγινε μέλος της Επιτροπής Πολιτιστικών και Εκπαιδευτικών Υποθέσεων, όπου υπηρέτησε ως συντονιστής της ομάδας του κόμματος Μακρόν[16].
Ο Ατάλ ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος της Αναγέννησης τον Ιανουάριο του 2018[17]. Τον Σεπτέμβριο του 2018, μετά την εκλογή του Ρισάρ Φεράν στην προεδρία της Εθνοσυνέλευσης, έθεσε υποψηφιότητα για να τον διαδεχθεί ως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας, αλλά απέσυρε την υποψηφιότητά του μια μέρα πριν τις εκλογές, αν και θεωρούνταν ένα από τα τρία φαβορί[18].
Στις 16 Οκτωβρίου 2018, ο Ατάλ διορίστηκε υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Νεολαίας υπό τον Υπουργό Jean-Michel Blanquer . Στα 29 του, ήταν το νεότερο μέλος μιας κυβέρνησης στην Πέμπτη Δημοκρατία, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ του François Baroin το 1995 για λίγους μήνες. Ήταν υπεύθυνος για θέματα νεολαίας και για τη δημιουργία καθολικής εθνικής υπηρεσίας.[19]
Υπήρξε κυβερνητικός εκπρόσωπος υπό τον πρωθυπουργό Ζαν Καστέξ από το 2020 έως το 2022.[20] Ανέλαβε Υπουργός Δημοσίων Δράσεων και Προϋπολογισμού στην κυβέρνηση της πρωθυπουργού Ελιζαμπέτ Μπορν τον Μάιο του 2022.[21]
Τον Ιούλιο του 2023 διορίστηκε υπουργός Εθνικής Παιδείας και Νεολαίας στον ανασχηματισμό της γαλλικής κυβέρνησης το 2023.[22] Σε ηλικία 34 ετών, έγινε το νεότερο άτομο που κατείχε αυτό το αξίωμα στην Πέμπτη Δημοκρατία.[23] Σε αυτή τη θέση, ανακοίνωσε την απαγόρευση ισλαμικών φορεμάτων σύμφωνα με την «αρχή της κοσμικότητας», επεκτείνοντας την απαγόρευση των θρησκευτικών συμβόλων στα γαλλικά δημόσια σχολεία που περιλάμβαναν ήδη χριστιανικούς σταυρούς, εβραϊκούς κιπά και ισλαμικά πέπλα.[24] [25]
Μετά την παραίτηση της Μπορν από την πρωθυπουργία στις 8 Ιανουαρίου 2024, πηγές μέσων ενημέρωσης έφεραν τον Ατάλ ως φαβορί για τη διαδοχή της[26]. Ο διορισμός του ως πρωθυπουργού ανακοινώθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2024. Σε ηλικία 34 ετών, έγινε ο νεότερος και ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος που κατείχε το αξίωμα αυτό στη Γαλλία.[27]
Υπήρξαν εικασίες στα γαλλικά μέσα ενημέρωσης ότι ο Ατάλ θα μπορούσε να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2027.[28]
Ο Ατάλ, βαφτίστηκε στον ρωσικό Καθεδρικό Ναό Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στο Παρίσι, επηρεασμένος από την ορθόδοξη χριστιανική πίστη της μητέρας του. Λόγω του επώνυμού του, ο πατέρας του που είχε εβραϊκή καταγωγή, του είχε είπε: «Θα νιώθεις αλληλεγγύη με τους Εβραίους όλη σου τη ζωή γιατί θα υποφέρεις από αντισημιτισμό όπως αυτοί». Ο ίδιος, εντούτοις, αυτοπροσδιορίζεται ως άπιστος (γαλλικά: non-croyant).[29][30][31][32]
Είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος. Ο Ατάλ έχει πει σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι είχε υποστεί ομοφοβικό εκφοβισμό στο σχολείο.[9] Το 2018, καταδείχτηκε ως ομοφυλόφιλος στο Twitter από τον πρώην συμμαθητή του, Χουάν Μπράνκο.[33][34] Έχει επίσης περιγράψει ότι ως πολιτικός έγινε στόχος ομοφοβικής και αντισημιτικής ρητορικής μίσους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.[35]
Το 2017 σύναψε σύμφωνο συμβίωσης με τον Στεφάν Σεζουρνέ, νυν υπουργό Ευρώπης και Εξωτερικών στην κυβέρνηση που συγκρότησε στις 11 Ιανουαρίου 2024 και πρώην ευρωβουλευτή και πρόεδρο της πολιτικής ομάδας του Ευρωκοινοβουλίου Ανανεώστε την Ευρώπη.[36][37]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.