![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Jean-Marie_Gustave_Le_Cl%25C3%25A9zio-press_conference_Dec_06th%252C_2008-9_%2528cropped%2529.jpg/640px-Jean-Marie_Gustave_Le_Cl%25C3%25A9zio-press_conference_Dec_06th%252C_2008-9_%2528cropped%2529.jpg&w=640&q=50)
J. M. G. Le Clézio
From Wikipedia, the free encyclopedia
Jean-Marie Gustave Le Clézio (francuski: [ʒɑ̃ maʁi ɡystav lə klezjo]; rođen 13. aprila 1940), obično identifikovan kao JMG Le Clézio, jest pisac i profesor francuske i mauricijiske nacionalnosti. Autor je više od četrdeset djela, nagrađen je 1963. godine Prix Renaudot za roman Le Procès-Verbal i Nobelovom nagradom za književnost 2008. za životno djelo, kao „autor novih odlazaka, poetske avanture i senzualne ekstaze, istraživač čovječanstvo izvan i ispod vladajuće civilizacije".[1]
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Jean-Marie_Gustave_Le_Cl%C3%A9zio-press_conference_Dec_06th%2C_2008-9_%28cropped%29.jpg/640px-Jean-Marie_Gustave_Le_Cl%C3%A9zio-press_conference_Dec_06th%2C_2008-9_%28cropped%29.jpg)
Le Cléziova majka rođena je u gradu Nici na francuskoj rivijeri, njegov otac na ostrvu Mauricijus (koje je bilo u britanskom vlasništvu, ali mu je otac bio etnički Bretonac). I preci njegovog oca i njegove majke bili su porijeklom iz Morbihana, na južnoj obali Bretanje.[2] Njegov predak po ocu François Alexis Le Clézio pobjegao je iz Francuske 1798. godine i nastanio se sa suprugom i kćerkom na Mauricijusu, koji je tada bio francuska kolonija, ali će ubrzo preći u britanske ruke. Kolonistima je bilo dozvoljeno da zadrže svoje običaje i upotrebu francuskog jezika. Le Klezio nikada nije živeo na Mauricijusu duže od nekoliko meseci, ali je izjavio da sebe smatra i Francuzom i Mauricijusom.[3][4] Ima dvojno francusko i državljanstvo Mauricijusa (Mauricijus je stekao nezavisnost 1968.) i Mauricijus naziva svojom "malom domovinom".[5][6]
Le Klezio je rođen u Nici, rodnom gradu njegove majke, tokom Drugog svjetskog rata kada je njegov otac služio u britanskoj vojsci u Nigeriji.[7] Odrastao je u Roquebillièreu, malom selu blizu Nice do 1948. godine kada su se on, njegova majka i brat ukrcali na brod da se pridruže njegovom ocu u Nigeriji. Njegov roman Onitsha iz 1991. djelimično je autobiografski. U eseju iz 2004. prisjetio se svog djetinjstva u Nigeriji i odnosa sa roditeljima.
Nakon studija na Univerzitetu Bristol u Engleskoj od 1958. do 1959.[8] Le Clézio je završio dodiplomske studije na Institutu d'études littéraires u Nici. Godine 1964. Le Klezio je magistrirao na Univerzitetu u Provansi sa tezom o Henriju Mišou.[9]