From Wikipedia, the free encyclopedia
Haptička tehnologija, poznata i kao kinestetička komunikacija ili 3D dodir, [1] [2] odnosi se na bilo koju tehnologiju koja može stvoriti iskustvo dodira primjenom sila, vibracija ili pokreta na korisnika. [3] Ove tehnologije se mogu koristiti za kreiranje virtuelnih objekata u kompjuterskoj simulaciji, za kontrolu virtuelnih objekata i za poboljšanje daljinskog upravljanja mašinama i uređajima (telerobotika). Haptički uređaji mogu uključivati taktilne senzore koji mjere sile koje korisnik vrši na interfejsu. Riječ haptička, iz Greek ( haptikos ), znači "taktilni, koji se odnosi na čulo dodira". Jednostavni haptički uređaji su uobičajeni u obliku kontrolera za igre, džojstika i volana.
Haptička tehnologija olakšava istraživanje o tome kako funkcioniše ljudsko čulo dodira dozvoljavajući stvaranje kontrolisanih haptičkih virtuelnih objekata. Većina istraživača razlikuje tri senzorna sistema povezana sa čulom dodira kod ljudi: kožni, kinestetički i haptički. [4] [5] [6] Sve percepcije posredovane kožnim i kinestetičkim senzibilitetom nazivaju se taktualnim opažanjem. Osjetilo dodira može se klasificirati kao pasivno i aktivno,[7] a izraz "haptički" se često povezuje s aktivnim dodirom za komunikaciju ili prepoznavanje objekata.[8]
Haptička povratna informacija je neophodna za obavljanje složenih zadataka putem teleprisutnosti. Shadow Hand, napredna robotska ruka, ima ukupno 129 senzora dodira ugrađenih u svaki zglob i jastučić prsta koji prenose informacije operateru. Ovo omogućava da se zadaci poput kucanja izvode sa udaljenosti. [9] Rani prototip se može vidjeti u NASA -inoj kolekciji humanoidnih robota ili robonauta.[10]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.