From Wikipedia, the free encyclopedia
Арнольд Сепа (эст.: Arnold Seppo, 31 снежня 1917 — 19 красавіка 1980) — эстонскі ўрач-хірург і траўматолаг. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Эстонскай ССР (1983).
Скончыў Першы Ленінградскі медыцынскі інстытут (1941). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, капітан медыцынскай службы, камандзір аперацыйна-перавязачнага ўзвода.
З 1947 па 1949 год працаваў навуковым супрацоўнікам Акадэміі навук Эстонскай ССР, адначасова быў хірургам ва Усходне-Талінскай цэнтральнай бальніцы. 1949—1956 гады выкладаў у Тартускім універсітэце і загадваў кафедрай агульнай хірургіі. 1957—1977 гг. — загадчык траўматалагічнага аддзялення Талінскай бальніцы ў Тынісмяэ.
З 1977 года працаваў у НДІ астэасінтэзу металаў. З 1992 года да закрыцця ў 1994 годзе гэты інстытут насіў яго імя: Цэнтр траўматалогіі і артапедыі ім. А. Сепа. Аўтар шэрагу вынаходніцтваў у галіне медыцыны.
Клініка Арнольда Сепа была расфармаваная па ўказанні міністра сацыяльных спраў Мар'ю Лаўрысцін 12 жніўня 1994 года. Увайшоў у складзены ў 1999 годзе па выніках пісьмовага і анлайн-галасавання спіс 100 вялікіх дзеячаў Эстоніі XX стагоддзя.