Тапалагічны парадак
From Wikipedia, the free encyclopedia
У фізіцы тапалагічны парадак — парадак у тэрмадынамічнай фазе пры нулявой тэмпературы. Макраскапічна тапалагічны парадак вызначаецца/апісваецца трывалым зводам асноўнага стану і квантаванымі неабелевымі фазамі Бэры выраджаных асноўных станаў. Микраскапічна тапалагічны парадак адпавядае шаблонам дальнабойнай квантавай заблытанасці. Станы з рознымі тапалагічнымі парадкамі (альбо розных шаблонаў дальнабойнай квантавай заблытанасці) не могуць змяніць адзін аднаго без без фазавага пераходу.
Тапалагічна спарадкаваныя станы маюць некаторыя цікавыя ўласцівасці, такія як тапалагічная дэгенерацыя і фракцыянальная статыстыка/неабелевая статыстыка, якая можа выкарыстоўвацца для рэалізацыі тапалагічнага квантавага кампутара; дасканала праводзячыя краявыя станы, якія могуць мець важныя дадатковыя прыстасаванні; эмерджэнтнае калібравальнае поле і статыстыка Фермі, якая ўключае ў сябе квантавую інфармацыю пра паходжанне элементарных часціц; тапалагічная энтрапія заблытанасці, якая раскрывае паходжанне заблытвання тапалагічнага парадку і г.д. Тапалагічны парадак мае важнае значэнне ў вывучэнні некаторых фізічных сістэм, такіх як спінавая вадкасць, квантавы эфект Хола, а таксама патэнцыйныя прыкладанні да збояў квантавых вылічэнняў.
Тапалагічныя ізалятары і тапалагічныя звышправаднікі (да 1D) не маюць тапалагічнага парадку.