спіс артыкулаў у адным з праектаў Вікімедыя From Wikipedia, the free encyclopedia
Міністр энергетыкі ЗША — глава міністэрства энергетыкі ЗША, член кабінета ЗША, і пятнаццаты ў лініі наследавання прэзідэнцкіх паўнамоцтваў. Пасада была створана 1 кастрычніка 1977 са стварэннем Міністэрства энергетыкі, калі прэзідэнт Д.Картэр падпісаў адпаведны закон[1]. У паўнамоцтвы новага міністэрства ўвайшоў кантроль за доўгатэрміновымі даследаваннямі і развіццём энергетычных тэхналогій, энергазахаванне, даследаванні ў вобласці ядзернай энергетыкі, збор даных, а таксама прагназаванне ў вобласці энергетыкі. Пасля заканчэння халоднай вайны міністэрства энергетыкі таксама надавала ўвагу пытанням захаванняў радыеактыўных адыходаў і падтрыманню якасці навакольнага асяроддзя.
Міністр энергетыкі ЗША | |
---|---|
United States Secretary of Energy | |
![]() Пячатка Міністэрства энергетыкі ЗША | |
![]() Пасаду займае Джэніфер Грэнхолм з 25 лютага 2021 | |
Узначальвае | Міністэрства энергетыкі |
Кандыдатура прапануецца | Прэзідэнтам ЗША |
Прызначаецца | зацвярджаецца Сенатам ЗША |
Пасада з’явілася | 6 жніўня 1977 |
Першы на пасадзе | Джэймс Шлезінгер |
Па парадку замяшчэння Прэзідэнта ЗША | Пятнаццаты |
Сайт | www.doe.gov |
Першым міністрам энергетыкі быў былы міністр абароны і дырэктар ЦВУ Д. Шлезінгер[2]. За час існавання пасады міністра энергетыкі гэты пост займала 12 чалавек. Першай жанчынай і першай афраамерыканкай на пасту міністра энергетыкі была Хейзел О’Ліры, яна ж займала гэта пост найбольш працяглы тэрмін — 4 года[3]. Першым іспанамоўным міністрам энергетыкі стаў Федэрыка Пенья[4]. З 20 студзеня 2009 па 22 красавіка 2013 міністрам быў нобелеўскі лаўрэат 1997 года па фізіцы Стывен Чу.