Авероэс
From Wikipedia, the free encyclopedia
Абу-ль-Валід Мухамад ібн Ахмад ібн Рушд, латынізавана (з яўрэйскае) — Аверо́эс (араб. Ibn Rushd) (1126, Кордава — 10 снежня 1198, Маракеш) — арабскі філосаф і лекар, прадстаўнік арабскага арыстацелізму.
Авероэс | |
---|---|
араб. ابن رُشد | |
![]() Ібн Рушд на карціне XIV стагоддзя | |
Дата нараджэння | 14 красавіка 1126[1] |
Месца нараджэння | |
Дата смерці | 10 снежня 1198[1] (72 гады) |
Месца смерці | |
Род дзейнасці | філосаф, урач, астраном, суддзя, настаўнік, пісьменнік |
Навуковая сфера | Islamic philosophy[d], астраномія, aqidah[d], fiqh[d], медыцына, мовазнаўства, матэматыка, Ilm al-Kalam[d] і геаграфія |
![]() | |
![]() | |
![]() |
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Colliget_Auerrois_totam_medicinam_V00026_00000002.tif/lossy-page1-640px-Colliget_Auerrois_totam_medicinam_V00026_00000002.tif.jpg)
У гісторыі філасофіі А. застаецца як перакладчык і праніклівы каментатар твораў Арыстоцеля. Працы А. адыгралі важкую ролю ў азнаямленні Заходняй Еўропы з ідэямі Арыстоцеля. Большая частка працаў А. захавалася ў лацінскіх перакладах.
Іншыя творы: філасофскі трактат "Абвяржэнне абвяржэння" (Tahafut al-Tahafut), медыцынскі трактат Кітаб аль-каллійат (латынізавана"Colliget").
філасофскія погляды А. вызначаліся схільнасцю да рацыяналізму. Прапанаваны ім падзел на рэлігію рацыянальную (для абраных) і алегарычна-вобразную (для паспалітага люду) стаўся крыніцаю тэорыі дваістай ісціны. Адмаўляў бяссмерце душы. Грамадскія ідэалы А. грунтаваліся на платонавай "Дзяржаве".