From Wikipedia, the free encyclopedia
Тул Гастыліюс (па-лацінску: Tullus Hostilius) — згодна зь легендай, трэці цар Старажытнага Рыма, які панаваў з 673 да н. э. па 641 гады да н. э. Пры ім быў разбураны горад Альба-Лёнга, а межы Рыма ўпершыню выйшлі за межы гарадзкіх сьценаў.
Тул Гастыліюс | |
![]() | |
![]() | |
Папярэднік | Нума Пампіліюс |
Наступнік | Анк Марцыюс |
Асабістыя зьвесткі | |
Нарадзіўся | 710 да н. э. |
Памёр | 642 да н. э. |
Дынастыя | Люцэры |
Тул Гастыліюс быў унукам адважнага рымскага воіна, які загінуў у бітве з сабінянамі — Госта Гастыліюса. [1] Да абраньня царом Тул Гастыліюс займаўся земляробствам, аднак пры уступленьні на пасад у ім зайграла славалюбства, таму ягонае кіраваньне адзначана шматлікімі войнамі. У гэтым ён падобны да Ромулу, таму часам іх завуць двайнікамі, гэтак жа як Анка Марцыюса называюць двайніком Нумы Пампіліюса. Тул Гастыліюс, як і Ромул, падвоў насельніцтва Рыма, добра арганізаваў войска, ваяваў зь Фідэнамі й Вэямі, сьмерць абодвух цароў была звышнатуральнай. Тул Гастыліюс зьяўляецца легендарным родапачынальнікам Люцэраў.
Папярэднік Нума Пампіліюс |
Цар Рыма 717 да н. э.—673 да н. э. |
Наступнік Анк Марцыюс |
![]() |
Гэта — накід артыкула пра Старажытны Рым. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |